Liederen
Hoop van alle volken:
35: De grootste schat (uit Congo)
75: Zoals de regen de aarde besproeit
Liederen ter bemoediging:
3: Als wij weer het brood gaan breken
34: De werken van barmhartigheid
42: Deze wereld omgekeerd
43: Bevrijd van dienstbaarheid
Liedboek voor de Kerken:
Psalm 65: 2, 4, 5, 6
Psalm 107: 1, 2, 3, 4, 17, 18, 19
Psalm 126
Gezang 479: Aan u behoort, o Heer der Heren
Bijbelteksten
Zacharia 8: 12:
Nu is het zaad gezegend: de wijnstok zal vrucht dragen, de aarde zal haar opbrengst geven, de hemel zal zijn dauw afstaan. Dit alles zal ik schenken aan wie er van dit volk nog over zijn.
Gebed
Heer in de hemel,
Wij verlangen naar de hemel op aarde. Maar het is nog niet zover. Daarom brengen wij het leven op deze aarde bij U. En we bidden u Heer, ontferm u.
Mensen lijden onder natuurgeweld en mensengeweld. We bidden u, wilt U hen omgeven met uw liefde zodat ze niet bezwijken. Geef dat er mensen zijn die hen helpen om hun lasten te dragen, geef mensen die de moed hebben om uw ogen en oren, uw handen en voeten te zijn.
Wij leven op ons eigen kleine plekje in dit veilige land. Maar we voelen ons met hen verbonden. We lijden met hen mee, in de wetenschap dat ook ons leven broos is.
En wij bidden u, Heer, ontferm u.
Vandaag bidden wij voor het land Congo. Voor de mensen die in dit land proberen te overleven. We zijn onder de indruk van de kracht van de Afrikaanse vrouwen. Zegen hen met zelfvertrouwen, geduld en moed. Troost hen in hun verdriet. En genees hen als ze gewond zijn.
We bidden u voor de kinderen, dat zij in vrede kunnen opgroeien.
We bidden u voor de mannen. Dat zij samen met de vrouwen werken aan een betere toekomst. Want bij u is er altijd een nieuw begin.
We bidden voor de regering. Geef wijsheid en moed om de juiste beslissingen te nemen zodat het land uit de spiraal van armoede wordt getrokken.
Wij danken u voor de liefde die u geeft aan de mannen en vrouwen van Sarcaf. U heeft geen andere handen dan die van hen. Gebruik hen Heer, om het land te herstellen.
We bidden u voor vruchtbaar land, voor rijke oogsten. Geef regen en zon op de goede tijd, zodat de gewassen kunnen groeien en bloeien. Zodat de mensen geen honger zullen hebben, maar zullen genieten van het goede dat u geeft.
Zo bidden wij u, in Jezus naam,
Amen.
Gedicht
Afkomstig uit het boek Congo - Een geschiedenis' van David van Reybrouck
Adem Luister toch vaker Naar dingen dan mensen. De stem van het vuur kun je horen, Hoor ook de stem van het water. Luister naar de struik Die snikt in de wind: Het is van de doden de adem. Zij die stierven gingen nooit weg: Ze zijn in de schaduw die oplicht En ook in de schaduw die dichttrekt. De doden zijn niet onder de grond: Ze zijn in het loof dat ruist, Ze zijn in het hout dat kreunt, Ze zijn in het water dat loopt, Ze zijn in het water dat rust, Ze zijn bij het volk, ze zijn in de hut. De doden zijn niet dood. Zij die stierven gingen nooit weg: Ze zijn in de schoot van de vrouw, Ze zijn in de schreeuw van een pasgeborene En in de spaander die weer opflikkert. De doden zijn niet onder de grond: Ze zijn in het flikkerend vuur, Ze zijn in het wenende gras, Ze zijn in de kreunende rots, Ze zijn in het woud, ze zijn in het huis. De doden zijn niet dood. Birago Ishmael Diop (Senegal, 1906-1989)
Er is een land waar vrouwen willen wonen Er is een land waar vrouwen willen wonen Waar vrouw-zijn niet betekent: tweederangs en bang en klein Waar vrouwen niet om mannen concurreren Maar zusters en gelieven kunnen zijn Waar rimpels niet de eenzaamheid voorspellen Maar paspoort zijn naar wijsheid, aanzien ’s werelds raadsvrouw zijn. Waar jonge vrouwen een leven voorbereiden Waarin zij veertig, zestig, tachtig zullen zijn. Er is een land waar vrouwen willen wonen Waar onrecht niet als een natuurgegeven wordt beschouwd Waar dienstbaarheid niet toevalt aan een sekse En niet vanzelf een man de leiding houdt Waar moeder niet hetzelfde is als huisvrouw Waar steeds opnieuw wordt nagegaan wie zwak zijn en wie sterk Waar allen zorgen voor wie hulp behoeven En ’t brood verdienen met maar vijf uur werk. Er is een land waar mannen willen wonen Waar jongens van de plicht tot flink en stoer doen, zijn bevrijd Waar niemand wint ten koste van een ander En man-zijn ook betekent zorgzaamheid Waar angst en rouw niet weggemoffeld worden Waar mannen zonder baan niet denken dat ze minder zijn Waar vrouw en man elkaar niet hoeven haten Maar eindelijk bondgenoten kunnen zijn. Er is een land waar mensen willen wonen Waar jong zijn niet betekent dat je steeds wordt genegeerd Waar zwakken met respect benaderd worden En vreemdelingen niet meer gekleineerd Waarin geweld door niemand meer geduld wordt Waar allen kunnen troosten als een mens ten onder gaat Dat is het land waar mensen willen wonen Het land waar de saamhorigheid bestaat. Joke Smit, Nederlandse feministe (1933 - 1981)