SARCAF is een koepel van vrouwenorganisaties die vrouwen in Zuid-Kivu helpt om hun leven na de oorlog weer op te pakken. In totaal zijn er 7316 vrouwen zijn lid van de 37 lidorganisaties. SARCAF begon al met haar werk tijdens de oorlog, vooral om vrouwen te helpen die slachtoffer waren van seksueel geweld. Inmiddels is SARCAF uitgegroeid tot een grote organisatie die de vrouwen sociaal, economisch en politiek ondersteunt.
Kwetsbaar
Onder de doelgroep van SARCAF bevinden zich veel vrouwen die slachtoffer van seksueel geweld of plunderingen, geen inkomsten hebben, geen familie meer hebben of door hun gemeenschap worden afgewezen. Veel van hen hebben de verantwoordelijkheid om een gezin te onderhouden.
De vrouwen krijgen geld en/of praktische hulp. Met een geit of een startkapitaal van 25 euro beginnen ze een eigen bedrijfje. SARCAF heeft inmiddels 1558 vrouwen geholpen en er zijn 82 productiegroepen gestart. Daarin werken de vrouwen samen, zodat ze elkaar kunnen helpen en van elkaar kunnen leren. Ze werken bijvoorbeeld twee dagen in de week op een gezamenlijke akker, en de andere dagen op hun eigen land. SARCAF zorgt voor voldoende zaad en gereedschap, maar helpt de vrouwen ook om hun producten voor een goede prijs op de markt verkopen. Ze leren van alles over landbouwtechnieken, voeding en gezondheid. De vrouwen verkopen samen de oogst van de gezamenlijke akker en delen de winst en ze zorgen ervoor dat er genoeg zaaizaad overblijft voor het volgende seizoen.
Ook in de politiek komt SARCAF op voor de rechten en de positie van deze kwetsbare vrouwen. Met lobbyactiviteiten en bewustwordingsprogramma’s strijdt SARCAF tegen seksueel geweld. En er is juridische steun voor de vrouwen zelf.
Resultaat
De resultaten zijn duidelijk zichtbaar. De vrouwen krijgen meer inkomsten en hun sociale positie verbetert. Hun zelfvertrouwen groeit. Ze kunnen hun gezin onderhouden en zelf het schoolgeld betalen voor hun kinderen.
Het deelproject dat Kerk in Actie steunt, richt zich op 300 vrouwen en hun gezinnen. In totaal profiteren er zo’n 4500 mensen van. In drie jaar moet de bonen- en maïsproductie verdrievoudigen. Met als uiteindelijk doel dat de vrouwen in hun eigen onderhoud kunnen voorzien en sociaal weerbaar zijn.