LIEDEREN
Uit ‘Liederen ter bemoediging’:
3. Als wij weer het brood gaan breken
6. Delen van het brood
7. Het brood dat wij hier eten
22. Eén zwaluw maakt zomer
32. Om de mensen, godverlaten
40. Vijf en twee is zeven
60. Leer ons om te delen (Lied voor de kinderen)
Uit het Liedboek:
Psalm 67: God zij ons gunstig en genadig
Psalm 107: 1, 2, 4, 16, 17
Gezang 39: Vrees niet, gij land, verheug u en wees blijde
GEBED
God,
Dankbaar komen wij tot U. Wat zegent U ons rijk. We hebben een dak boven ons hoofd, en warme kleren. We hebben te eten en er zijn mensen die voor ons kunnen zorgen. We kunnen U daar alleen maar voor danken.
Tegelijk weten we dat deze rijkdom niet vanzelfsprekend is. We hebben gehoord van de mensen in Pakistan. Hun leven is zwaar. En vorig jaar is de vaste grond onder hun voeten weggeslagen toen de grote overstromingen kwamen. Daarom willen we U bidden om ontferming. Wilt U uw liefde aan hen tonen? Wilt U hen de kracht geven om hun leven weer op te bouwen?
Wij willen zorgen voor mensen die het minder hebben. En met hen delen van wat we hebben.
Wilt U ons daarbij helpen? Spoor ons mensen aan om naar elkaar om te zien. Dat bidden we U in Jezus’ naam.
Amen
BIJBELTEKSTEN
Deuteronomium 28: 4, 5
Gezegend is de vrucht van uw schoot, de vrucht van uw land en de vrucht van uw vee: de dracht van uw runderen, schapen en geiten. Gezegend is de oogst die u binnenhaalt en het deeg dat u kneedt.
Psalm 67: 7, 8
De aarde heeft een rijke oogst gegeven,
God, onze God, zegent ons.
Moge God ons blijven zegenen,
zodat men ontzag voor hem heeft
tot aan de einden der aarde.
Jesaja 9:2
U hebt het volk weer groot gemaakt,
diepe vreugde gaf u het,
blijdschap als de vreugde bij de oogst,
zij jubelen als bij het verdelen van de buit.
GEDICHTEN
De watersnoodramp
Door: Daniëlle Buurman
(voor de oom die ik nooit heb mogen leren kennen)
Het water dat kwam, zo maar onverwacht
Het werd een koude en donkere nacht
Dagen van angst en nachten van wanhoop
Nog geen enkel besef van het verloop
Het kolkende water nam levens mee
Sleurde hen mee tot heel ver in de zee
Niet iedereen is ooit weer gevonden
Dat verdriet maakt nog steeds diepe wonden
Zo veel verwoest, veel levens genomen
Waarom moest dat woeste water komen
Mijn vader zijn broer, hij is er niet meer
Voor hem werd water, de weg naar de Heer
Water, iets dat ook nog reddend kan zijn
Om dorst te lessen, verkoelend bij pijn
Water om te dopen en zegenen
Water dat komt als het gaat regenen
Nog dagen lang was er hoop gerezen
Maar toch voor zijn leven moest men vrezen
Het werd fataal, dat schuimende water
Hij werd gevonden, pas dagen later
Het water aan de lippen
Herkomst onbekend
Toen het water aan de lippen kwam
En voorbij de hoogste klippen kwam
Leek de aarde voor altijd verloren
Diepe duisternis lag over de vloed
Alsof God de aarde nooit gemaakt had
Toen het water aan de lippen kwam
En voorbij de hoogste klippen kwam
Zweefde Gods geest over de wateren
Op zoek naar een topje van de aarde
Op zoek naar een mens die geloofde
Toen het water aan de lippen kwam
En voorbij de hoogste klippen kwam
Vloog een vogel boven de golven
Op zoek naar een sprankje leven
Op zoek naar een streepje licht
Toen het water aan de lippen kwam
En voorbij de hoogste klippen kwam
Bracht een duif een takje bij Noach
Hij was iemand die bleef geloven
Toen geloven bijna niet meer kon.
Eén zwaluw maakt zomer
Tekst: Eppie Dam, Muziek: H. van der Meer
Uit: Liederen ter bemoediging, lied 22
Noach bleef geloven toen de regenvloed
heel de aarde dompelde in tegenspoed.
Omdat hij bleef geloven
kwam hij de schrik te boven.
Refrein:
Eén zwaluw maakt zomer, één duif niet gezwicht.
De droom van één dromer wekt schaduw tot licht.
Jozef bleef geloven toen het donker was,
dat de morgenzon nog niet gezonken was.
In duisternis gevangen
bleef hij naar licht verlangen.
Refrein
Mozes bleef geloven, in de zandwoestijn,
dat er na de bergen nog een land moest zijn.
Hoe uitzichtloos de jaren,
hij bleef zijn droom bewaren.
Refrein
Wil je wel geloven dat je dromen kan,
dat een nieuwe aarde er nog komen kan.
Je komt de schrik te boven
wanneer je blijft geloven.
Refrein