Way of Hope
Volwassenen die dankzij hun kinderen belangstelling krijgen voor het evangelie worden uitgenodigd zich aan te sluiten bij een huisgemeente. ‘De huisgemeenten zorgen voor een stevige basis van het hele programma’, zegt Joke van Opstal.
Getuigenis
‘Er zijn al zo’n 5.500 christenen in meer dan 800 gemeenten die meedoen en er komen nog steeds nieuwe groepen bij. Er is ruimte voor bijbelstudie en aanbidding, maar in de groepen vindt ook gezondheidsvoorlichting plaats. Aidspatiënten krijgen thuiszorg, of ze nu bij de gemeente horen of niet. Deze zorg voor aidspatiënten en voor aidswezen is echt een getuigenis. In Cambodja is het normaal als je goed voor je familie zorgt, maar voor mensen buiten je familie ben je niet direct verantwoordelijk.”
Onderlinge zorg
“We houden de groepen bewust klein. Als ze groeien en er draagkracht genoeg is, wordt er gesplitst. In kleine groepen kun je de onderlinge zorg voor elkaar veel concreter maken. Als bijvoorbeeld iemand van de groep naar het ziekenhuis moet, zoeken de mensen samen naar een oplossing. De een heeft een motor en kan de zieke wegbrengen. Een ander wil wel op de kinderen passen. Zo proberen de mensen te leven zoals in de eerste christen-gemeenten.”
Verandering
Way of Hope evangeliseert vooral in gebieden waar nog geen kerken zijn. Nieuw gestichte gemeenten kunnen zichzelf een naam geven. De leden bedenken namen als: Vreugde of Dienaars van God. Zijn er in een regio wel al kerken, dan sluiten de huisgemeenten zich daar bij aan. Joke: “De kerk is geen gebouw of institutie, maar het lichaam van Christus. Wat ik het belangrijkste vind, is dat mensen ervaren dat christen-zijn een verandering van binnenuit is. Voor een volk dat zo lang te lijden heeft gehad van een burgeroorlog en een cultuur waar geloof in het lot heel sterk is, is dit iets nieuws. Mensen kunnen zelf kanalen van Gods liefde kunnen zijn.’