Officiële naam: koninkrijk Thailand (tot 1939 heette het land Siam)
Thaise naam: Prathet Thai. Prathet betekent 'land' en Thai 'vrij'.
Oppervlak: 514 duizend km (13 x zo groot als Nederland)
Inwoners: bijna 65 miljoen (2006)
Hoofdstad: Bangkok
Grenzen: Birma (westen), Maleisië (zuiden), Cambodja (oosten), Laos (noorden)
De protestantse kerk in Thailand
De eerste twee protestante zendelingen in Thailand waren Augustus Gutzlaff, van het Nederlandse Zendings Genootschap en Jacob Thomlin van de London Missionary Society. Zij kwamen rond 1828 in Thailand aan.
Het waren echter de Amerikaanse baptisten die in 1837 de eerste kerk bouwden en inzegenden. Zij werkten vooral onder de Chinese minderheid in Thailand. Maar als snel zagen de zendelingen noodzaak om ook onder de gewone Thai te werken. Aan hun oproep tot meer arbeidskrachten werd massaal gehoor gegeven en in 1863 werd in Zuid-Thailand de eerste kerk geplant. Ondertussen begon de zendeling Mc Gilvary in het noorden van Thailand met zijn werk. Van daaruit werden ook landen als Birma, Laos en Zuid-China bereikt. In 1934 ontstond de Church of Christ of Thailand, een samenvoeging van alle missionaire initiatieven van de Amerikaanse presbyterianen, de baptisten en de Disciples of Christ. Een brede kerk, van baptisten en calvinisten.
Vanaf het begin heeft de Thaise kerk de samenwerking gezocht met christenen buiten de Thaise grens. Tegenwoordig wordt de Thaise kerk dan ook veel ondersteund door zendelingen uit Azië, vooral uit Korea.
Christenen in Thailand
Het aantal christenen in Thailand bedraagt ongeveer 0.5% van de gehele bevolking. Van deze 0.5% is de helft Protestant. Maar de verschillen binnen Thailand zijn groot. In het noorden, in Chiang Mai is 15% van de bevolking christelijk, maar in het zuiden of het oosten zijn de christenen op één hand te tellen. De aanhangers van het boeddhisme, christendom en islam leven in Thailand in vrede samen. Veel kerken proberen goede relaties op te bouwen met hun niet-christelijke buren en de gemeenschap waar ze deel van uit maken. In de drie zuidelijkste provincies van Thailand liggen de kaarten echter anders. Daar zijn al jarenlang conflicten en aanslagen. Het dodental is al gestegen tot 2000.
De politiek
De politieke situatie in Thailand is gespannen. Een groep mensen ondersteunt de voormalige en veroordeelde premier van Thailand, Thaksin. Zij worden ook wel de roodhemden genoemd. Tegenover hen staan de geelhemden, mensen die zichzelf zien als de verdedigers van democratie en de monarchie. De geelhemden bestaan voor de meerderheid uit mensen van de middenklasse, academici en de oude invloedrijke garde. Zij zijn voornamelijk te vinden in Bangkok en het zuiden.
De aanhang van de roodhemden woont vooral in het noorden en het oosten van het land. Zij vinden dat Bangkok niet naar hen luistert.
Vanaf december 2008 is Abhisith de premier van Thailand. Hij heeft een coalitie gevormd met drie andere partijen. Deze nieuwe regering heeft ervoor gezorgd dat er wat minder spanningen waren in Thailand tot de grote demonstraties in Bangkok in april/mei 2010. Deze demonstraties zijn met geweld de kop ingedrukt. Toen pas werd goed duidelijk dat niet alleen de tegenstelling rood/geel de Thaise maatschappij parten speelt, maar dat er veel meer onderhuidse problemen zijn. Er is een corrupte politie en legermacht en een slecht functionerende rechterlijke macht. De overheid is niet in staat om de corruptie te lijf te gaan en geen controle heeft. Men moet in Thailand de politieke moed zoeken om tot een eerlijke oplossing te komen, die voorbij gaat aan het politieke eigen belang.
Hoe ziet de kerk zichzelf in de Thaise samenleving?
De landelijke kerk runt veel sociale en diaconale organisaties, zoals ziekenhuizen, scholen, een Aidsorganisatie etc. Voor deze inzet krijgt de kerk in de maatschappij veel erkenning.
Maar voor de plaatselijke gemeente is die waardering er niet. Een echte Thai is een boeddhistische Thai. De Thaise cultuur is doorspekt met boeddhistische elementen en beïnvloed door het animisme. In zo’n sfeer kerk zijn, valt niet mee. Sommige gemeenten trekken zich dan ook terug in hun eigen subcultuur, die beïnvloed is door westerse evangelicalen of het Koreaanse christendom.
Over het algemeen zijn gemeentes zich echter terdege ervan bewust dat ze deel uitmaken van de Thaise samenleving. Ze willen op lokaal niveau betrokken zijn en zien dat de samenleving behoefte heeft aan echte gemeenschap. Geloof is niet alleen een zaak van het hart of het hoofd, maar vooral ook een zaak van onderlinge relaties en van relaties met de wereld om ons heen.
Meer informatie over Thailand.