Sluit dit venster

Mogelijkheden voor plaatselijk werk

21 maart: internationale dag tegen racisme en discriminatie
Door de Verenigde Naties is 21 maart uitgeroepen tot Internationale Dag ter Bestrijding van Racisme en Discriminatie. Op 21 maart 1960 verzamelde zich in Sharpeville, een zwarte township in Oranje Vrijstaat-Zuid-Afrika een menigte om vreedzaam te demonstreren tegen de zogenaamde pasjeswetten. De politie opende het vuur op hen.
Wie denkt dat racisme en discriminatie in Nederland geen punt van aandacht meer behoeven te zijn heeft het mis. Vorig jaar kwam het rapport van de Europese Commissie tegen Racisme (ECRI) en Intolerantie uit. Nederland moet meer doen tegen racisme, schrijft de Europese Commissie tegen Racisme en Intolerantie van de Raad van Europa in haar vierde rapport over Nederland. “De vestiging van Oost-Europeanen in Nederland en de aanwezigheid van de islam en moslims worden door politici en de media afgeschilderd als bedreigingen voor de Nederlandse maatschappij”, merkt de commissie op.
Amnesty International, en het Nederlands College voor de Rechten van de Mens maken zich zorgen over “ethnic profiling”, wat erop neerkomt dat mensen met een ‘kleurtje’ eerder staande worden gehouden door de politie en dat mensen met een naam als Mohammed minder snel worden opgeroepen voor een sollicitatie en minder snel een stageplaats krijgen. Ook het geweld tegen homo’s, lesbo’s en transgenders steekt steeds weer de kop op.
Dit is kortom een onderwerp waaraan de kerken aandacht moeten besteden, ook al roepen mensen snel dat dit linkse hobby’s zijn. Misschien is het feit dat dit wordt weggezet als linkse hobby’s wel een van de tekenen dat het op het gebied van racisme en discriminatie niet allemaal goed geregeld is in ons land.
U kunt in uw gemeente stilstaan bij het onderwerp racisme en discriminatie.
- Liturgiesuggesties en overdenking ds. Cees van Veelen.
- Vierde rapport van de Europese Commissie tegen Racisme en Intolerantie (ECRI) van de Raad van Europa over Nederland.
- Rapport Amnesty International over etnisch profileren.

Het Transithuis
Het project Transithuis biedt vreemdelingen zonder verblijfspapieren en zonder een redelijk perspectief op legaal verblijf begeleiding om met perspectief naar hun land van herkomst terug te keren. Zo voorkomt het Transithuis dat deze mensen op straat worden gezet. Ze kunnen gebruik maken van voorzieningen en hebben tijdens hun verblijf onderdak. Lees meer over het Transithuis.

Ontmoeting jongeren en foto's talentvolle mensen
Kerk in Actie heeft een korte handreiking geschreven voor de ontmoeting tussen jongeren en jonge asielzoekers. Door elkaars talenten te ontdekken ,vooroordelen weg te nemen en solidair te zijn, kunnen jongeren meer begrip krijgen voor elkaars situatie. Wellicht kunnen ze elkaar helpen als er problemen zijn of vriendschappen sluiten.
Ook vraagt Kerk in Actie diaconieën en diaconale werkgroepen om foto’s in sturen waarop de talenten van asielzoekers, vluchtelingen en mensen zonder papieren aan bod komen. Geselecteerde foto’s zullen op de website van Kerk in Actie worden geplaatst.
In de politiek is in het recente verleden zijn vluchtelingen en asielzoekers weggezet als gelukzoekers en mensen die niet willen terugkeren. Aan de andere kant stond bij de vrijwilligers en organisaties die hulp aan deze mensen hebben geboden het onrecht en de vraag om hulp centraal. Terwijl het ook gaat om mensen met talenten. Mensen die, net als anderen, bijdragen aan de samenleving.
Al vele jaren zetten kerken, diaconieën en diaconale werkgroepen zich in voor asielzoekers en vluchtelingen. Veel vluchtelingen werden geholpen om alsnog een verblijfsvergunning te verkrijgen of om met perspectief naar hun land van herkomst terug te keren. Samen met hen heeft Kerk in Actie zich ingezet voor het pardon, voor het kinderpardon, voor bekeerde Iraniërs en nog veel meer.
Nu wil Kerk in Actie samen met kerken, diaconieën en diaconale werkgroepen, het contact tussen asielzoekers en - in de eerste plaats - kerkleden bevorderen. Bekijk meer informatie over het project ‘Ontmoeting asieljongeren’ en het fotoproject ‘Een land vol talent’.
Maar belangrijker nog: meld u aan om ontmoetingen tussen jongeren op te zetten en stuur foto’s in. Ook voor vragen kunt u terecht bij onze medewerker voor migratie en asiel, Geesje Werkman.

Diaconie Den Haag vraagt aandacht voor ongedocumenteerden
De brochure Mensen zonder geldige papieren in Den Haag signaleert kort enkele actuele ontwikkelingen en knelpunten die deze mensen in toenemende mate het leven zuur maken. Het gaat dan vooral om vreemdelingendetentie en wetgeving, problemen van wonen, voedsel en gezondheidszorg, informele arbeid en de dreigende strafbaarstelling van illegaal verblijf. De brochure geeft concrete aanbevelingen aan overheid, welzijnswerk en kerken, en besluit met nuttige adressen en links. De tekst komt voort uit gesprekken met mensen die met en voor ongedocumenteerden werken vanuit diverse organisaties.
De brochure Mensen zonder geldige papieren in Den Haag is de eerste in een reeks signaleringsbrochures van de Diaconie, Scherpstelling geheten, en is gratis verkrijgbaar bij Stek – stichting voor stad en kerk (Postbus 371, 2501 CJ Den Haag, tel. (070) 318 16 16, e-mail info@steknet.nl). Ze is tevens te downloaden van de website van de Diaconie, www.diaconiedenhaag.nl.

Welke hulp kun je bieden aan mensen die geen verblijfspapieren hebben?
Hulp aan ongedocumenteerden blijkt vaak een zoektocht te zijn naar mogelijkheden, met veel deuren die dicht zijn, veel onmogelijkheden. Lees onze handreiking voor hulp aan ongedocumenteerden.

Voormalig alleenstaande asielzoekers zoeken uw hulp
Er zijn in Nederland veel jonge mensen die als alleenstaande minderjarige asielzoekers (AMA’s) ons land in kwamen en die nu geen status als alleenstaande minderjarige asielzoeker meer hebben. Daardoor moeten ze Nederland verlaten. Voordat ze 18 jaar werden, hadden ze een status als AMA, omdat er in het land van herkomst geen goede opvang voor hen is. Deze AMA status vervalt, zodra ze 18 jaar zijn geworden. Wat kunt u voor hen betekenen?

Recht op wonen voor uitgeprocedeerde asielzoekers
De laatste tijd wordt vaak het recht op wonen voor uitgeprocedeerde asielzoekers afgedwongen via de rechtbank. Het is altijd van belang om na te gaan of het om een kwetsbaar persoon gaat. In dat geval zijn er namelijk al veel positieve uitspraken gevolgd, met een beroep op de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo). Zie hierbij een uitspraak van de rechtbank in Assen en de rechtbank in Amsterdam .

Vluchtelingen na de Pardonregeling
Sinds 15 juni 2007 is de ‘Pardonregeling’ een feit. Tussen de 25.000 en 30.000 mensen die voor 1 april 2001 asiel aanvroegen krijgen hierdoor alsnog een verblijfsvergunning en mogen zich in Nederland vestigen. Dit betekent dat zij in tal van Nederlandse gemeenten gaan wonen en hier hun leven mogen en moeten gaan invullen. Het gaat om mensen die al jaren in Nederland zijn en wereldwijd uit allerlei landen komen. Jarenlang was hun toekomst onzeker.

Jarenlange onzekerheid en afhankelijkheid
Velen hebben jaren in een noodopvang gewoond, uitgeprocedeerd en geholpen door organisaties en mensen (al dan niet vanuit een kerk). Anderen verbleven nog steeds in een Asielzoekerscentrum, maar mochten daar geen Nederlands leren vanwege een negatieve beschikking. Zij werden regelmatig aangesproken op terugkeer. Zij mochten niet werken of studeren. Zij waren vaak afhankelijk, omdat ze in Nederland geen rechten en geen inkomen hadden.

Integreren
Nu gaan zij zich vestigen in Nederlandse dorpen en steden. Ze krijgen een woning, moeten integratiecursussen volgen en mogen en moeten werk zoeken. Zolang zij dat niet hebben zullen ze een sociale uitkering krijgen, hebben ze recht op zorgtoeslag, kinderbijslag en dergelijke. Heel positief, maar wel een grote overgang. Wat zou u als diaconie voor deze mensen kunnen doen?

  • Welkomscomité installeren
    U kunt een welkomscomité installeren. Iemand van dit comité gaat op bezoek bij de nieuwe inwoners die onder het Pardon vallen. Misschien kunt u afspraken maken met de burgerlijke overheid dat zij hierover informatie aan u doorgeven. U kunt ook aan gemeenteleden vragen om attent te zijn in de eigen buurt, zodat zij namen kunnen doorgeven van pardongangers aan het ontvangstcomité.
  • Christenen verwelkomen in uw kerk
    Als er mensen komen wonen die christen zijn, dan kunt u ze in een speciale dienst welkom heten. Probeer samen met hen de liturgie te maken. Misschien is er een lied uit hun land dat gezongen kan worden, of een tekst. Misschien is het een idee om jaarlijks een soort feestelijke dag te houden om te herinneren aan de dag dat zij hun pardon kregen. Ook het verhaal van het Pardon en de tijd die gewacht moest worden kan in de gemeente verteld worden. Op welke manier was de kerk georganiseerd in hun thuisland? Hoe werd vorm gegeven aan vieringen? Wat hebben zij nodig om zich thuis te voelen in de kerk hier? Welke rijkdom van hun kerk brengen ze mee naar ons?
  • Welkomsmaaltijd houden
    Misschien is het een idee om een welkomstmaaltijd te houden met alle nieuwe inwoners. Dit kan samen gedaan worden met de pardongangers, zodat het een soort wereldmaaltijd wordt. Door het samen te doen, wordt het ook gelijkwaardiger.
  • Hulp bij budgetteren
    Nu de pardonganger hier een huis en een inkomen heeft, moet hij of zij daar ook van rondkomen. Veel mensen hebben jarenlang van giften geleefd, erg weinig leefgeld per dag gehad, geen rekening met vaste lasten hoeven houden. Een uitkering kan dan royaal lijken, maar een overzicht van alles wat betaald moet worden heeft men niet. Stookkosten presenteren zich vaak pas na een jaar. Hoe leer je om de meter bij de houden, en zicht te houden op de gas- en elektriciteitsrekening. Help hen hiermee of wijs hen op budgetteringscursussen van uw burgerlijke gemeente.
  • Aandacht en vriendschap
    Nu er eindelijk zekerheid is kunnen mensen in een gat vallen. Alles was gericht op de strijd om te mogen blijven, en dat valt nu weg. Wat nu? Biedt daarom vriendschap aan, gewoon een praatje, een bezoekje, en niet één keer, maar houdt dit vol. De mensen waren jarenlang uitgeprocedeerde vluchteling. Ze waren ver weg van hun familie en vrienden. Ze oefenden hun beroep niet meer uit. En nu moeten ze weer een geheel nieuwe identiteit opbouwen. Daarvoor heb je ook mensen nodig. Begrijp dat het niet allemaal vreugde is na het Pardon. Soms ontstaat er nu pas ruimte voor verwerking.
  • Hulp bij gezondheidsklachten
    Als mensen getraumatiseerd zijn, komt dat soms pas naar buiten als er weer zekerheid bestaat. Wees daarom bedacht op signalen dat het niet goed met iemand kan gaan. Signalen zijn vaak vage lichamelijke klachten, als hoofdpijn, buikpijn. Verwijs mensen dan door naar de huisarts. Kijk of er interculturele hulp bij het maatschappelijk werk in uw woonplaats aanwezig is. U kunt altijd contact opnemen met:

    Stichting Pharos
    (het landelijke kenniscentrum voor vluchtelingen en gezondheid)
    Herenstraat 35, Postbus 13318, 3507 LH Utrecht
    tel. (030) 234 9800, e-mail: info@pharos.nl, website www.pharos.nl