Sluit dit venster

Persoonlijke verhalen FPT Colombia

Klaslokaal bij FPT in Bogotá.

In en rond de grote markt in het zuiden van Bogotá is kinderarbeid een veel voorkomend verschijnsel. Vaak betreft het kinderen die door het conflict in Colombia gedwongen ontheemd zijn en in de stad hun toevlucht hebben gezocht. Fundación Pequeño Trabajador (FPT, Stichting Kleine Arbeider) biedt deze kinderen onderwijs en alternatieven voor werk. Lees de persoonlijke verhalen van leerlingen en leerkrachten van deze inspirerende school.

Meer info over het project:

Onderwijs werkende en ontheemde kinderen

Angie Diaz (22 jaar)

25 november 2010
Angie

Ik ben bij FPT sinds mijn 9e jaar. Ik werkte in de recycling toen ik hier kwam. Nu studeer ik antropologie. Ik wil afstuderen op het leven van boeren. Toen ik bij FPT kwam vroegen ze aan mij of ik werkte. Pas toen realiseerde ik me dát ik werkte. ’s Morgens bleef ik werken, ’s middags ging ik hier naar school tot de 5e graad. Daarvoor zat ik op een gewone school, maar dat was geen goede school. Ik leerde er slechte dingen. Bij FPT ontdekte ik dat leren ook leuk kon zijn en niet alleen een verplichting.

Daarna ben ik naar de gewone middelbare school gegaan. Die overgang was niet leuk, omdat de school autoritair was met uniformen. Maar ik was gemotiveerd om door te gaan, al leerde ik er weinig praktische dingen. Het enige positieve waren sommige leraren, die ondanks het systeem inpact op mijn leven hadden.

Ondertussen bleef ik bij FPT meewerken met papier maken toen ik 12 of 13 jaar was. In 2002 begonnen we kaarten te maken. Ik deed dat met vriendinnen en Yamile. Het ging steeds beter. Ik heb hier 7 of 8 jaar aan meegewerkt, eerst als lid, tenslotte als begeleider.

Toen ging ik les geven over solidaire economie, 3 jaar met Yamile, daarna alleen. Het was leuk, maar ook moeilijk omdat ik niet gewend was om les te geven voor een grote groep. Afgelopen jaar ben ik met iets nieuws begonnen: de verkoop van eieren. Ik doe dit nu sinds 3 maanden. Ik leer kinderen van 8 tot 12 jaar over de kippen en de eieren. ’s Middags kunnen ze gaan verkopen. Ze doen dat niet op straat, maar via mensen van FPT. Het zijn biologische eieren, die gezonder zijn dan die in de winkel. We hebben nu 50 abonnees die steeds pakketten van 30 eieren kopen.  We hebben ook een soort laboratorium met fazanteneitjes. Die zijn voor de kinderen zelf.

Als FPT er niet geweest was, dan was mijn leven nu vast heel anders geweest. Dan had ik vast al kinderen en dan had ik mijn middelbare school zeker niet afgemaakt. Over 10 jaar hoop ik als antropoloog te werken of bij basisorganisaties, hier bij FPT of ergens anders. Het belangrijkste dat ik bij FPT leerde is dat ik de wereld waarin ik leef beter ben gaan begrijpen. Ik ben nu minder onwetend. Dat heeft me veel sterker gemaakt. Ik weet zelf beter wat ik wil en wat ik zou kunnen veranderen.