Hans Kapteijn en Wim Minnaard zijn van 24 november 2011 tot en met februari 2012 door de Wereldraad van kerken ingeschakeld als vrijwilliger in het Ecumenical Accompanier Program in Palestine and Israel (EAPPI). De oecumenische begeleiders van EAPPI werken in kleine internationale teams op verschillende lokaties en zijn verbonden met de plaatselijke Palestijnse of Israëlische gemeenschappen of organisaties, waaraan ze door hun aanwezigheid bescherming kunnen bieden.
Voorbereiding en uitzending worden gefinancierd door Kerk in Actie. In hun weblogs geven Hans en Wim hun persoonlijke opinie weer. Mocht u er iets van willen overnemen, verzoeken wij u te overleggen met de afdeling communicatie van de EAPPI of Kerk in Actie.
Volg Wim op zijn eigen weblog: www.minnaardbijeappi.nl.
Abonneer mij op deze weblog
Meer info over het project:
Uitzending oecumenische begeleiders
Bedreigde zonnepanelen
4 februari 2012
In het kader van het EAPPI-programma worden we ook geacht op bezoek te gaan bij andere placements. Zo kunnen we een breder beeld krijgen van de situatie in de Westbank. Er zijn zeven plaatsen waar wij als oecumenische begeleiders werkzaam zijn: Jayyus, Tulkarm en Yanoun in het noorden en dan Jeruzalem, Bethlehem en Hebron, met Jatta in de zuidelijke heuvels van de Westbank. De plaatsen hebben zo hun eigen werkterrein: de drie in het noorden zijn vooral in agrarische gebieden actief, waarbij Yanoun vooral op de Jordaanstreek is gericht. Jeruzalem en Bethlehem hebben beide veel met internationale organisaties te maken, maar ook met nederzettingen en soms agressieve kolonisten. Hebron is ernstig probleem vanwege een nederzetting midden in de stad, waardoor daar vaak confrontaties zijn tussen kolonisten en bewoners; ook het leger treedt daar soms hard op tegen de bewoners, voor tegen jongeren.
Jatta is een betrekkelijk nieuwe vestiging in het EAPPI-programma. De nu aanwezige groep is de derde groep die hier werkzaam is. Hier in de omgeving zijn veel kleinere Palestijnse dorpen en ook illegale Israëlische nederzettingen en dat betekent met enige regelmaat 'problemen'. Door als oecumenische begeleiders veel zichtbaar aanwezig te zijn is de hoop dat die problemen af zullen nemen – in elk geval niet groter worden.
Tijdens mijn bezoek aan Jatta is er een speciale aktie in de 'seam-zone'. Dat is het gebied tussen de Groene Lijn en de Muur. De Groene Lijn is de officiële grens tussen Israël en de Westbank, zoals die in 1949 na de oorlog van 1948 is overeengekomen tussen Israël en Jordanië. De Muur is door Israël gebouwd als bescherming tegen aanslagen door Palestijnen. Die Muur is echter maar voor ca. 15% op de Groene Lijn gebouwd en - in strijd met internationaal recht – voor ca. 85% verder landinwaarts op Palestijns grondgebied gebouwd. Dit vooral om nederzettingen te beschermen. Op die manier is bijna 10%(!) van het Palestijns gebied onrechtmatig terecht gekomen in de 'seam-zone'. De volledige controle over dat gebied én over de daar wonende Palestijnen is - in strijd met internationaal recht - in handen van Israël.
In die 'seam-zone' die wij vandaag bezoeken wonen drie families en die zitten gevangen 'tussen twee ijzeren stangen'. Voor alles wat ze nodig hebben moeten ze door een checkpoint, ook de kinderen als ze naar school gaan. Ook wij moeten door dat checkpoint om in dat gebied te komen en de families te kunnen bezoeken.
Vandaag worden op het dak van één van de huizen in dat gebied twee zonnepanelen geplaatst, zodat mensen niet meer afhankelijk zijn van de stroomvoorziening door Israël, want die wordt nog wel eens (bewust?) onderbroken.
Wij zijn als oecumenische begeleiders aanwezig ter ondersteuning van deze aktie en om er zoveel mogelijk publiciteit aan te geven – vandaar ook deze weblog. We maken foto's van het plaatsen, maar merken tegelijkertijd dat we van afstand ook gefotografeerd wórden – we veronderstellen door een kolonist of door van het Israëlische leger. We laten ons er echter niet door weerhouden.
We gaan ook op bezoek bij de familie en drinken de bekende zoete hete thee, zittend op de vloer rond de enige kachel die daar is. De omstandigheden waaronder deze mensen leven zijn – zeker in mijn ogen – bar slecht. De huizen zijn klein en veel meer dan wat tafels, stoelen en bedden is er niet en zeker nu in het regenseizoen is alles nat en koud en modderig. Voor een gezin met tien kinderen is het een hard en moeilijk bestaan, maar de wil om te overleven is nadrukkelijk aanwezig.
Het trieste van dit verhaal is dat er vrijwel zeker een demolotion order voor deze zonnepanelen zal komen. Dat horen we als we 's middags een vergadering van organisaties in Hebron bijwonen. De vertegenwoordiger van de Verenigde Naties, die deze vergadering bijeen riep, zegt dat er duidelijke aanwijzingen zijn dat Israël in deze regio systematisch dit soort installaties zal gaan vernielen. Hij spreekt zelfs van een dreigende 'zonnepanelen-oorlog'.
Samen met veel andere organisaties hopen we door veel publiciteit over deze destructieve plannen van het Israëlische leger hopen we deze zinloze vernielingen te voorkomen.
Reacties (1)
4 februari 2012 om 19:50 | Door: Corrie van der Hart25 november 2011 schreef Maarten Jan Heymans het onderstaande al op zijn weblog. Dus het is niet de eerste keer en zal ook niet de laatste keer zijn, zolang men dat o.a. in Nederland dat maar kritiekloos toestaat.http://abu-pessoptimist.blogspot.com/2011/11/israelische-militairen-vernielen.html
Gelukkig dat er vanuit de PKN wel kritische geluiden komen en dat Kerk in Aktie mensen uitzendt om wantoestanden te registreren en bekend te maken.