In Ghana leven ruim 60.000 kinderen op straat vooral in de grotere steden, waarvan 25.000 kinderen in de hoofdstad Accra. De Ghanese organisatie Agreds vangt straatmeisjes in Accra op, leert hen een vak en stimuleert hen terug te keren naar hun oorspronkelijke dorpen om een nieuw bestaan op te bouwen.
Meer info over het project:
Beroepsonderwijs voor straatmeisjes in Accra
ALIMA BAWA – Mijn tante brak al haar beloften
25 juli 2011
Ik ben 18 jaar, geboren in Abijan in Ivoorkust. Toen ik zeven was kwam ik naar Ghana met mijn moeder. Mijn tante kwam en nam me mee naar Accra met de belofte dat ik naar school zou gaan. Ze stuurde me naar school, maar kocht geen boeken voor mij, geen voedsel en geen uniform. Ik klaagde, maar ze zei dat ik geen recht tot klagen had. Toen ging ik terug naar mijn ouders, maar die stuurden me terug naar mijn tante. Nog steeds gaf ze me geen geld voor school. Ik ging toen bij haar weg en kwam terecht in de sloppenwijk van Konkomba. Ik ging naar de Konkomba markt om te kijken of ik wat kon verdienen. Ik wilde werken in een winkel-bar, een plaatselijk restaurant. Ik probeerde het en werkte er een tijdje voor 2,50 GHC (€ 1,75) per dag. De eigenaresse sloot de winkel. En zo kwam ik terecht in een groepskamer waar ik met 20 – 30 meisjes verbleef voor een beetje geld. Ik verkocht water op straat om iets te verdienen. Van die 2,50 GHC moest ik alles betalen: voedsel, water, het openbare badhuis, zeep. Ik hield niets over. Op een dag, toen ik er sliep, brak er brand uit en ik verloor alles wat ik had. Toen ik met de andere meisjes uit de groepsruimte sprak, zeiden ze dat ik ergens onderdak zou kunnen vinden. Zo kwam ik bij Lifeline aan om te zien of er plaats voor mij was.
Ik heb een heleboel veranderingen meegemaakt. De mensen hier hebben mij raad gegeven. Ik heb veel gebeden. Op straat leerde ik veel, maar ik kon maar voor eens per dag eten kopen. Hier in Lifeline heb ik te eten, krijg kleren, een veilige slaapplaats en de mogelijkheid een vak te leren. Ik doen een cursus kledingmaken. Ik wil graag mijn eigen zaak beginnen en ooit mijn eigen winkel openen. Maar je moet klein beginnen.
Mijn moeder komt van Ghana uit een plaats Boro genaamd in de Upper West Region. Ze woont er met mijn twee broers. Mijn vader is nog in Abijan. Na Lifeline wil ik graag bij mijn moeder wonen. Ik ben nog steeds gefrustreerd over wat me allemaal is overkomen, maar ik kan me uiten in toneel, schilderen etc.