Weblog Sjouke

Blog 30 Jerusalem, the heart of the conflict

 

Uit Cornerstone, het kwartaalblad van Sabeel Ecumenical Liberation Theology Center te  Jeruzalem (Sabeel heeft ook een Nederlandse tak “Vrienden van Sabeel Nederland”) heb ik een gedeelte overgenomen van een interessant artikel van de directeur ds. Naim Ateek.

“Vanaf het begin van het conflict over Palestina, is het duidelijk dat de kern ervan de stad Jeruzalem is. Jeruzalem is uniek onder de steden van de wereld. Het is heilig voor de drie monotheïstische godsdiensten in het Midden-Oosten. Daarom wilde in 1947 de VN in het verdelingsplan van Palestina Jeruzalem buiten de verdeling van de twee staten houden en werd het beschouwd als een aparte entiteit onder beheer van een speciaal VN-handvest. Vermoedelijk heeft de VN gezien dat de universele religieuze betekenis van Jeruzalem niet moet worden beperkt tot de paar miljoen inwoners moslims, joden of christenen die toen leefden in Palestina, of die zouden leven in de twee voorgestelde staten. Jeruzalems religieuze betekenis heeft altijd miljarden mensen omvat buiten de geografische omvang. Toch is het een integraal onderdeel van Palestina (nu bezet door Israël) en het is de plicht om een rechtvaardige oplossing te vinden voor de stad die zowel voor Palestijnen als voor Israëli’s aanvaardbaar is. Er is geen ontsnappen aan deze realiteit. Jeruzalem is altijd het hart geweest en zal de polsslag van het land blijven. Het land zonder Jeruzalem zou zijn als een lichaam zonder hoofd. Hoe eerder dit feit wordt erkend door alle mensen zowel binnen als buiten het land, hoe eerder het conflict zal worden opgelost.
Helaas streeft de regering van Israël ernaar om Jeruzalem los te koppelen van de vredesvoorstellen.  Als dat gebeurt, zal Palestina zonder hoofd overblijven.  In feite is Israël bezig de stad Jeruzalem te onttrekken aan het proces. De exclusieve oplossing voor de stad komt voort uit een filosofie van militaire macht en hegemonie. Jeruzalem is altijd al de buit geweest van militaire machten. Vandaag de dag zoekt Israël, door middel van een breed scala aan wet- en regelgeving, (illegaal volgens het internationaal recht) naar wegen om Jeruzalem etnisch en religieus te zuiveren van de Palestijnse -christenen en moslims -  inwoners. Het doel is om van Jeruzalem zoveel mogelijk  een joodse stad te maken. Daarom heeft de Israëlische regering op sluwe wijze manieren ontworpen en gesmeed tot drastische vermindering van de inheemse Palestijnse bevolking. De fundamentele onrechtvaardigheid ligt in het Israëlische oorspronkelijke uitgangspunt met betrekking tot het land en zijn bevolking. Sinds de staat Israël militair sterk geworden is en in de oorlog van 1967 al het land onder controle kreeg, werd zijn theologische positie meer uitgesproken. Israëls uitgangspunt is dat alle mensen in het land,  moslim of christen, in principe vreemdelingen zijn. Het feit dat deze inheemse bevolking diep geworteld is in het land en hier duizenden jaren heeft geleefd is bijzaak. Hun theologische uitgangspunt geldt nog steeds. Ze zijn allemaal buitenlanders. Het land is beloofd door God en behoort aan het joodse volk. Moslims en christenen zouden landrechten kunnen hebben met inbegrip van religieuze heilige plaatsen. Vanuit de joodse religieuze stellingname blijven ze echter allen buitenlanders en in principe kunnen zij worden verdreven uit het land. Een dergelijke ideologie of theologie gaat voor internationaal recht, maar voor Joodse religieuze extremisten overstijgt het alle menselijke wetten. Het is geworteld in 'goddelijke' wetten. Wanneer men kijkt naar de situatie van Jeruzalem vandaag de dag stimuleert de regering van Israël de komst van een stroom westerse christelijke toeristen en pelgrims. Uiteraard is de islamitische bedevaart tot stilstand gekomen, wat grotendeels te wijten is aan het feit dat de meeste islamitische landen geen diplomatieke betrekkingen hebben met Israël. Maar Jeruzalem is ook ontoegankelijk voor de meeste Palestijnse moslims en christenen die wonen in de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook. Ironisch genoeg is het gemakkelijker voor de Palestijnse moslims als pelgrim naar Mekka te gaan dan te bidden in de Aqsa moskee in Jeruzalem.  Wanneer de "heilige plaats" is verworven door militair geweld, wat gebeurt er met het “heilige”? Behoudt het zijn heiligheid? Of is zijn heiligheid bedorven? Kan de heiligheid gescheiden worden gehouden van waarheid en gerechtigheid? Kan een onethische en immorele actie prevaleren boven het heilige en dat teniet doen? Deze vragen zijn de moeite waard om over na te denken wanneer mensen terugkijken op wat er nu gebeurt in Jeruzalem.”

Tot zover dit artikel. Het vervolg is te lezen op www.sabeel.org