Weblog waarnemer Israël/Palestina

De laatste uit Jeruzalem

Nu mijn verblijf in de Palestijnse gebieden vandaag (woensdag 22-02-2012) eindigt wil ik nog een paar dingen doorgeven.

Wij als oecumenische begeleiders (in het Engels: Ecumenical Accompaniers = EA's) zijn hier op verzoek van de kerken in Jeruzalem. Die hebben aan de Wereldraad van Kerken gevraagd om mensen naar dit gebied te zenden om te komen zien hoe de situatie hier is, 'zodat de wereld weet hoe hier wordt geleden'. De Wereldraad heeft naar aanleiding daarvan in 2002 besloten om het EAPPI-programma te starten, een programma met als uiteindelijk doel het einde van de Israëlische bezetting van de Palestijnse gebieden en een rechtvaardige vrede, gebaseerd op het internationaal recht en de relevante resoluties van de Verenigde Naties.

Iedere groep – en dus ook onze Groep 42 – begint de periode van drie maanden met een 'Handover Ceremony'. Daarin wordt – figuurlijk gesproken – het estafettestolkje doorgegeven aan de volgende groep. Wij ontvingen dat van Groep 41 en gaven het aan het einde van onze drie maanden weer door aan Groep 43.
De doorgaande lijn van werken in het EAPPI-programma wordt ook in een ander opzicht duidelijk gemaakt in de Hand Over Ceremony. De overdracht vindt plaats in een viering in één van de kerken in Jeruzalem, waarbij vertegenwoordigers van de kerken en van de Wereldraad aanwezig zijn. Daar geven we elkaar letterlijk het Licht door.
Onze overdracht vond plaats in de St. George Cathedral in Jeruzalem. We zaten daarbij in een halve kring met Groep 42 in de binnenkring en Groep 43 in de buitenkring. De nieuwe teams voor de zeven placements direct achter de oude. Na de lezing van een paar verzen van Psalm 121 en een gebed gaan de beide teams van een placement in het midden van de halve kring tegenover elkaar staan en zegt het oude team: “We welcome you as EAs and pray that you listen to the stories of the people in this land and accompany them in solidarity.” Het nieuwe team antwoordt: “We thank you for the work you have done as EAs. We pray you return safely home and that you will find open ears and hospitable hearts to welcome you and to hear of your experiences.” Dan geeft het oude team het licht door aan het nieuwe team en zegt: “I pass onto you the calling to walk in the Light with the people of (name of placement). May you walk with kindness, hope, patience and love so that you are blessed and are a blessing to all.” Het nieuwe team antwoordt dan: “We thank you for your work in (name of placement) and we accept the challenge to live and witness as Eas. Now you may go in peace.” Dan zingt één van de nieuwe EA's een lied, spreekt één van de voorgangers over de band met de Wereldraad van Kerken en volgen vredewensen. Na nog een enkel Bijbelvers en een gebed spreken de teams beurtelings een aantel verzen uit Prediker en volgt de zegen. Voor het oude team een goede afsluiting en voor het nieuwe team een stimulerende start van drie maanden werken.

Ook in een heel ander opzicht vindt overdracht plaats. Een vast onderdeel van het werk in alle placements is het bijhouden van de dagelijkse rapportages. Van elk bezoek aan een checkpoint of een gate wordt volgens een vast patroon gerapporteerd. Ook als bijzondere situaties ('incidents') zich voordoen of geweld van kolonisten ('settler violence) tegen Palestijnen plaatsvindt wordt daarover rapport opgesteld. Ook stelt elk placement weekrapporten samen. Al die gegevens worden naar het EAPPI-kantoor in Jeruzalem verzonden. Daar worden overzichten samengesteld van de hele Westbank en deze overzichten worden toegezonden aan de Wereldraad van Kerken, aan de Verenigde Naties en aan ambassades in Tel Aviv, 'zodat de wereld weet hoe hier wordt geleden'.
Voor meer informatie: www.eappi.org

Nu het werk hier in Palestijns gebied voor mij bijna is gedaan begint het werk in Nederland, want het is de bedoeling van het EAPPI-programma dat we 'thuis' vertellen wat we hier gezien, gehoord en ervaren hebben. Wij worden dan ook 'de ogen, de oren én de mond' van de mensen hier genoemd.
Dan verandert onze taak van 'accompaniment' (begeleiders) naar 'advocacy' (pleitbezorgers).
Daarbij is het belangrijk om aan zoveel mogelijk mensen de informatie door te geven die we in de loop van deze drie maanden hebben verzameld. Dat kan in de vorm van verhalen, foto's, rapporten en landkaarten en dan in gesprek met elkaar gaan over wat we kunnen doen om te komen tot het einde van de Israëlische bezetting van de Palestijnse gebieden en een rechtvaardige vrede, gebaseerd op het internationaal recht en de relevante resoluties van de Verenigde Naties.

Tot slot. Bij al dit werk wist en weet ik mij gesteund door gedachten, woorden en gebeden van velen en daarvoor ben ik oprecht dankbaar. Laten die gedachten, woorden en gebeden ook (blijven) gelden voor de mensen hier in Israël en de Palestijnse gebieden 'op dat de vrede eind'lijk kome'.