Weblog Kathinka

Ervaringen van een waarnemer in de Westbank
Ik was van augustus t/m oktober 2009 waarnemer in de Palestijnse gebieden namens de Wereldraad van Kerken . Dit valt binnen een Oecumenisch Begeleidingsprogramma voor Palestina en Israel (EAPPI) waar Nederland via Kerk in Actie bij betrokken is. EAPPI ondersteunt lokale en internationale inspanningen voor de beëindiging van de Israelische bezetting en wil tot een oplossing geraken in het Israelisch-Palestijns conflict door een rechtvaardige vrede. De artikelen op het bijgaande weblog geven mijn persoonlijke opinie weer. Mocht u er iets van willen overnemen verzoek ik u te overleggen met de afdeling communicatie van de EAPPI. Inmiddels ben ik weer terug in Nederland. Wilt u mij uitnodigen om over mijn ervaringen te vertellen? Klik hier om contact met mij op te nemen.

Meer info over het project:

Uitzending oecumenische begeleiders

Eerste schooldag in Hebron

1 september 2009

Onderweg naar onze eerste schoolrun zien we overal kleurige uniformen in het straatbeeld: Jongetjes met blauwe bloesjes, meisjes met groen/wit gestreepte jurkjes over hun zwarte lange broeken.
Roze is ook hier favoriet als kleur voor de schooltas bij de meisjes.
Bij Checkpint 56 worden heel wat van die kleurige schooltassen geopend, daar zijn een groot aantal van de 135 kinderen van Cordoba school aan controle onderworpen.
Waarom blijft de school eigenlijk nog open vroeg een journaliste mij?
Het antwoord van het schoolhoofd is eenvoudig: we geven onze wijk niet zomaar op. De tegenstand van het grootste deel van de Palestijnen is geweldloos. Ze houden vol omdat zij houden van hun land en hun stad.
Wat doet het met de kinderen om onder schot van de loop van een geweer alleen zonder hun ouders tegenover een soldaat te staan?
Het docentenkorps van Cordoba school heeft een speciale training gevolgd om de kinderen te kunnen begeleiden in hun stressvolle omgeving.
Wij als buitenstaanders ontmoeten kinderen op weg naar school, lachen vriendelijk naar ze. Niet allemaal lachen ze vriendelijk terug. Zijn wij niet ook “de vijand”, denk ik dan? Ondersteunen wij westerlingen niet allemaal de bezetting van hun land? Hun houding zal weergeven wat ze thuis meekrijgen.
Op weg naar huis kopen we groenten voor vanavond. De winkelier (overigens een bouwkundig ingenieur) waar we voor het eerst een praatje mee maakten zei:
You christians are unbelievable – hij bedoelde natuurlijk dat we ongelovigen waren en dus niet hoefden te vasten. Maar wie weet zal hij de uitdrukking ook ooit in zijn eigenlijke betekenis hanteren!