Ervaringen van een waarnemer in de Westbank
Ik was van augustus t/m oktober 2009 waarnemer in de Palestijnse gebieden namens de Wereldraad van Kerken . Dit valt binnen een Oecumenisch Begeleidingsprogramma voor Palestina en Israel (EAPPI) waar Nederland via Kerk in Actie bij betrokken is. EAPPI ondersteunt lokale en internationale inspanningen voor de beëindiging van de Israelische bezetting en wil tot een oplossing geraken in het Israelisch-Palestijns conflict door een rechtvaardige vrede. De artikelen op het bijgaande weblog geven mijn persoonlijke opinie weer. Mocht u er iets van willen overnemen verzoek ik u te overleggen met de afdeling communicatie van de EAPPI. Inmiddels ben ik weer terug in Nederland. Wilt u mij uitnodigen om over mijn ervaringen te vertellen? Klik hier om contact met mij op te nemen.
Meer info over het project:
Uitzending oecumenische begeleiders
Kracht in zwakheid
20 oktober 2009
Hoe geef je uitdrukking aan het onuitsprekelijke? Daar ligt de kracht van de kunst. Verhalen en anekdotes zijn ontstaan in de bezette gebieden met als antipode: het Palestijnse kind dat de overmachtige Israëlische soldaat te slim af is. En meer dan dat: het kind dat de soldaat ontmaskert en zijn zwakte doet kennen, naakt en vernederd delft hij het onderspit. De antropoloog Kanaana deed onderzoek naar deze verhalen.
Naast deze kunstvorm die het moreel hoog houdt is de figuur Hanthala beroemd geworden. Hanthala zag ik meermalen afgebeeld in bedreigende situaties zoals bij de ontruimingen in de wijk Silvan in Oost Jerusalem waar gezinnen na tientallen jaren uit hun huis worden gezet.
Hanthala is de creatie van de cartoonist in ballingschap Naji El-Ali. Met blote voeten, handen op de rug gebonden en stekeltjeshaar is hij symbool geworden van het Palestijnse volk, inspiratie voor standvastigheid. Een kind overdonderd door de ervaringen van onderdrukking en geweld.
Donderdag hebben wij ons afscheidsfeestje in Hebron. We stellen dan de nieuwe teamleden voor aan onze contacten. We zijn dan te gast in het Hanthala cafe. Mohammed (een schuilnaam) is dan onze gastheer. In zijn jonge jaren een vooraanstaande journalist, jarenlang gemarteld in de Israëlische gevangenis heeft een eenvoudig baantje aangereikt gekregen door een mensenrechtenactivist. Het café is geopend op een strategische plaats, centraal in de oude souk met de hoop om nieuw leven te wekken in het verlaten centrum van de stad.
En zo blijft de figuur van Hanthala ook na de dood van zijn schepper (vermoord in 1987) staan voor de verrijzenis van nieuwe hoop voor een verdrukt volk.
