Hans Kapteijn en Wim Minnaard zijn van 24 november 2011 tot en met februari 2012 door de Wereldraad van kerken ingeschakeld als vrijwilliger in het Ecumenical Accompanier Program in Palestine and Israel (EAPPI). De oecumenische begeleiders van EAPPI werken in kleine internationale teams op verschillende lokaties en zijn verbonden met de plaatselijke Palestijnse of Israëlische gemeenschappen of organisaties, waaraan ze door hun aanwezigheid bescherming kunnen bieden.
Voorbereiding en uitzending worden gefinancierd door Kerk in Actie. In hun weblogs geven Hans en Wim hun persoonlijke opinie weer. Mocht u er iets van willen overnemen, verzoeken wij u te overleggen met de afdeling communicatie van de EAPPI of Kerk in Actie.
Volg Wim op zijn eigen weblog: www.minnaardbijeappi.nl.
Abonneer mij op deze weblog
Meer info over het project:
Uitzending oecumenische begeleiders
Nes Ammim
20 december 2011
Nes Ammim
In het EAPPI-programma zijn vrije dagen opgenomen. Die zijn bedoeld om zowel letterlijk als figuurlijk enige afstand te nemen van het dagelijks werk in de Westbank. De veelheid van indrukken en vooral ook de moeilijke situaties de we tegen komen zouden te belastend kunnen zijn.
Die vrije dagen mogen niet in het 'placement' worden opgenomen, maar moeten elders worden doorgebracht. Ik heb ervoor gekozen om naar Nes Ammim te gaan en van hieruit dit verslag.
Nes Ammim in al in de jaren zestig van de vorige eeuw ontstaan door het pionierswerk van Johan Pilon en Shlomo Bezek. Pilon werkte in een ziekenhuis in Galilea en werd daar bevriend met Bezek. Samen bedachten ze een plan om grond in Israël te kopen, dat in ontwikkeling te brengen en daar een 'huis' te bouwen waar Joden en christenen elkaar in vrede zouden kunnen ontmoeten.
Op Tweede Paasdag 1963 arriveerde als eerste het gezin Roberts uit Zwitserland. Zij woonden eerst in een dorp in de buurt tot er een oude bus van het Rode Kruis op het terrein werd geplaatst.
Deze bus is nu onderdeel van een klein museum in Nes Ammim.
Uit een informatiefolder van Nes Ammim het volgende citaat:
“Samen met geloofsgenoten uit Nederland, en later ook uit Duitsland, wilden zij wegen zoeken om de verhouding tussen Joden en christenen, na de donkere periode van de Tweede Wereldoorlog, te verbeteren. En nu kwam er een nieuwe naam op Israëls landkaart: Nes Ammim, 'een teken voor de volken' – naar Jesaja 11 : 10.”
In de loop van de jaren is er een heel dorp ontstaan en in dat steeds groter wordende dorp hebben vele gezinnen gewoond, ook uit Nederland. Er werden huizen gebouwd, er werd land in cultuur gebracht en werden relaties gelegd met de plaatselijke bevolking – zowel Joden als Arabieren.
Al die jaren door zijn er altijd vrijwilligers werkzaam geweest en nog altijd is dit het geval. Nu zijn er ruim dertig uit verschillende landen aanwezig, waarvan de meesten een jaar hier zullen werken.
De vrijwilligers werken in het guesthouse, de tuin, de technische dienst en in het dialoogcentrum, samen met andere werknemers in het dorp. Er is ook een predikant vanuit Nederland, Annemarie van Andel, en zij heeft de pastorale zorg voor allen die in dit dorp verblijven. Frans van der Sar, eveneens predikant, is verbonden aan het Dialoogcentrum.
Het dorp is niet alleen een 'werkdorp', maar er worden ook bijeenkomsten gehouden en ontmoetingen georganiseerd. Zo hebben hier van 16 tot 20 mei dit jaar acht leden van de Joodse gemeenschap met acht vertegenwoordigers van de Protestantse Kerk in Nederland met elkaar gesproken over de spanningen die vorig jaar in de relatie tussen de Joodse gemeenschap en de Protestantse Kerk waren ontstaan. Voor een verslag van deze bijzondere ontmoeting verwijs ik graag naar 'Nes Ammim internationaal 3/2011' – verkrijgbaar via 055-5349339.
Voortdurend wordt gezocht naar de beste manier om het land en zijn inwoners te dienen in de voortdurend veranderende – soms ook spannende – situatie. Daarom heeft Nes Ammim er voor gekozen om een deel van de agrarische grond te gaan gebruiken voor het bouwen van huizen. Dat heeft de nodige voeten in de aarde gehad, want het betekende een forse verandering van de manier van leven en werken tot nu toe. De plannen beginnen nu werkelijkheid te worden en de hoop is nu dat Joden, Arabieren en andere bewoners van dit land hier een gemeenschap zullen vormen, die de principes van acceptatie, tolerantie en respect kan waarborgen en uitstralen.
Omdat ik hier te gast ben zal ik de aanwezige vrijwilligers vertellen over het EAPPI-programma. Op die manier kunnen ze nog meer beeld krijgen van de situatie in dit land en wordt het werk van EAPPI ook weer breder bekend. De leiding van Nes Ammim organiseert ook bezoeken aan de Westbank voor de vrijwilligers. Wellicht zien ze daar dan ook EAPPI-collega's aan het werk.