Hans Kapteijn en Wim Minnaard zijn van 24 november 2011 tot en met februari 2012 door de Wereldraad van kerken ingeschakeld als vrijwilliger in het Ecumenical Accompanier Program in Palestine and Israel (EAPPI). De oecumenische begeleiders van EAPPI werken in kleine internationale teams op verschillende lokaties en zijn verbonden met de plaatselijke Palestijnse of Israëlische gemeenschappen of organisaties, waaraan ze door hun aanwezigheid bescherming kunnen bieden.
Voorbereiding en uitzending worden gefinancierd door Kerk in Actie. In hun weblogs geven Hans en Wim hun persoonlijke opinie weer. Mocht u er iets van willen overnemen, verzoeken wij u te overleggen met de afdeling communicatie van de EAPPI of Kerk in Actie.
Volg Wim op zijn eigen weblog: www.minnaardbijeappi.nl.
Abonneer mij op deze weblog
Meer info over het project:
Uitzending oecumenische begeleiders
Vierde adventszondag in Nablus
20 december 2011
Vierde adventszondag in Nablus
Eén van onze opdrachten als team in Jayyus is het onderhouden van de contacten met de Christenen in 'ons' deel van de Westbank. Dat doen we door elke zondag naar de kerk te gaan in Nablus. Dat is de dichtst bijzijnde stad waar Anglicaanse kerkdiensten worden gehouden. Daar ontmoeten we de mensen uit de wijde omgeving en ook leden van de twee teams uit het noorden van de Westbank: Tulkarm en Yanoun.
Het blijft een bijzondere ervaring om een kerkdienst bij te wonen waar je geen woord van het gesprokene kan verstaan en dank zij de in het Engels beschikbare orde van dienst toch enigermate kan volgen wat er gebeurt. Delen van de orde van dienst worden ook in Leiderdorp gebruikt en dat geeft mij persoonlijk herkenning.
In deze dienst worden ook al kerstliederen gezongen zoals 'Stille Nacht' en 'Komt allen tezamen'. Dat is voor mij wat merkwaardig, want deze liederen zijn in mijn Westerse christelijke geheugen 'gereserveerd' voor Kerst. Na afloop van de dienst wordt me echter duidelijk waarom deze liederen nu al worden gezongen.
De vierde zondag van Advent is voor de gemeente een bijzondere en wel om twee redenen.
De eerste reden is de Kerstmaaltijd. Dank zij veel vrijwilligerswerk is een zaal ingericht en is er een kant en klare warme maaltijd voor alle gemeenteleden en wij als oecumenische begeleiders mogen mee eten. Tijdens de maaltijd hebben we gesprekken met mensen over hun situatie in deze gemeente en uiteraard ook over hun situatie in de bezette Westbank. We horen verhalen over hun moeilijkheden en ook over hun hoop. Telkens weer wordt ons ook gevraagd: “Jullie zijn onze mond en vertel iedereen wat je hier ziet en hoort. Wij willen ook vrij en in vrede leven!”
De tweede reden voor de bijeenkomst na de dient heeft direct te maken met die onvrijheid waarin deze mensen nu leven. De voorganger deelt nu aan gemeenteleden een 'permit' uit. Dat is een vergunning waarmee ze gedurende een periode van vier weken naar en in Israël mogen reizen. Die is voor alle leden van de gemeente aangevraagd bij de Israëlische overheid in de hoop dat die vergunning ook wordt verleend. Dat blijkt voor het grootste deel van de gemeente gelukkig het geval te zijn; voor dertien leden echter niet, waaronder de dochter van de voorganger. Het blijft onbekend waarom zo'n vergunning wordt geweigerd en er is geen kans om die alsnog te krijgen.
De volgende mogelijkheid is pas weer met Pasen. Dus slechts twee maal per jaar hebben deze mensen de mogelijkheid om buiten de Westbank in Israël te reizen – als dat niet wordt geweigerd.
Een groot aantal leden van deze gemeente zal Kerst niet in Nablus vieren, maar elders bij famiile en vrienden die ze vaak al maanden en soms al jaren niet hebben ontmoet. Van de verkregen vergunningen zal dan ook dankbaar gebruik gemaakt worden en zullen zij de dienst op Kerst in hun eigen kerk niet kunnen meemaken. Dat is dus de reden waarom op deze vierde adventszondag in de kerk in Nablus al kerstliederen gezongen worden.
Palestijnse Christenen – samen zingend over 'heil en vree', levend als minderheid in een bezet land – een teken van hoop, maar ook een oproep aan de wereld en dus ook aan een ieder van ons om hen niet aan hun lot over te laten. En niet alleen hen, maar het hele Palestijnse volk.
Advent 2011