Reisverslag India

Wij doen het zelf!

Als een dubbeltje geboren… en tóch een kwartje geworden!

Het bouwen van een nieuwe generatie, dat is de filosofie van CARDS (Community and Rural Development Society). Een generatie die niet meer wordt uitgesloten omdat ze geboren werden als dalits (onaanraakbare, kasteloze) en daardoor in vele opzichten gediscrimineerd en buitengesloten.
Drie dagen werden we bij CARDS ondergedompeld in gastvrijheid, zang, dans, muziek en uitleg over de dalit beweging. Inderdaad een beweging, dat is zoals CARDS zichzelf noemt (geen organisatie). De geschiedenis van deze beweging gaat terug tot in de 19e eeuw, in 1989 schaarde de kerk in Nederland zich achter deze strijd van de dalits. Een strijd tegen apartheid, tegen een systeem waarin 260 miljoen(!) mensen hun rechten als mens worden ontzegd. Waardoor nog steeds 38 procent van de dalit-kinderen in school apart moet zitten en 48 procent van de dalits in de dorpen niet dezelfde water bron mogen gebruiken als de hogere kaste (cijfers uit studie 2006).

De oprichters van CARDS kwamen tot het inzicht dat dit aloude onderdrukkende systeem doorbroken moest worden en dat dit alleen zou kunnen via het onderwijs aan de kinderen. Onopgeleide dalit-ouders zagen het belang van onderwijs niet in. Hun kinderen moesten helpen op het land en schopten het niet ver in het onderwijs. CARDS bedacht toen het concept van de Bala bata’s; letterlijk het ‘pad van de kinderen’.

De Bala bata vormt een ondersteuning aan het reguliere overheidsonderwijs wat de kinderen volgen en zorgt ervoor dat de kinderen niet afhaken. Voor en na schooltijd worden groepen kinderen geholpen met hun huiswerk en doen ze aan sport, culturele zang en dans. De onderwijzers merken het verschil: schoolprestaties, de verzorging en het gedrag van de dalit-kinderen verbeteren aanzienlijk!

CARDS bemiddelt voor de kinderen om toegang te krijgen tot gratis vervolgonderwijs, ook dat lukt goed. De Bala bata is voor CARDS het startpunt van sociale verandering in de dorpen waar de dalits wonen.

Medewerkers van CARDS bezoeken de ouders van de kinderen en heeft ontmoetingen met de vrouwengroepen. De gemeenschap wordt bewust gemaakt van allerlei overheidsvoorzieningen waar ze aanspraak op kunnen maken, maar waar ze geen weet van hebben. Er valt te denken aan: een klein pensioen voor een weduwe, een verzekeringskaart voor gezondheidszorg, 100 dagen inkomen via een ‘voedsel voor werk’-voorziening enz. Stuk voor stuk zaken die een heel groot verschil maken in een gezin wat rond moet komen van €14 per maand.

Ontsnappen aan de vicieuze cirkel van de armoede, ontsnappen aan de sociale uitsluiting en een zelfverzekerd mens kunnen zijn. We zijn onder de indruk van de kracht van deze mensen. Het is hun beweging, wij mogen meehelpen als we ook oprecht geloven in het doel. Iedereen, inclusief de eigen staf, draagt financieel bij aan het werk. Want de verandering zal en moet er komen en moet er vooral komen vanuit dalits zelf (met hulp van anderen).
Wat een indrukwekkend zelfbewustzijn.