Ervaringen van een waarnemer in de Westbank
Ik was van augustus t/m oktober 2009 waarnemer in de Palestijnse gebieden namens de Wereldraad van Kerken . Dit valt binnen een Oecumenisch Begeleidingsprogramma voor Palestina en Israel (EAPPI) waar Nederland via Kerk in Actie bij betrokken is. EAPPI ondersteunt lokale en internationale inspanningen voor de beëindiging van de Israelische bezetting en wil tot een oplossing geraken in het Israelisch-Palestijns conflict door een rechtvaardige vrede. De artikelen op het bijgaande weblog geven mijn persoonlijke opinie weer. Mocht u er iets van willen overnemen verzoek ik u te overleggen met de afdeling communicatie van de EAPPI. Inmiddels ben ik weer terug in Nederland. Wilt u mij uitnodigen om over mijn ervaringen te vertellen? Klik hier om contact met mij op te nemen.
Meer info over het project:
Uitzending oecumenische begeleiders
aan drie zijden ingesloten
12 oktober 2009
Stel je eens voor dat je een mooi central gelegen huis hebt aan de Amsterdamse straatweg in Hilversum, een doorgaande weg, op de route naar een commercieel centrum van het land. Stel je vervolgens voor dat die weg dwars over geblokkeerd wordt en vervolgens in de lengte door midden gedeeld wordt door een 9 meter hoge muur.
Vervolgens maakt diezelfde muur een driekwart lus rondom je huis.
Dit is de situatie van de familie Anastas in Bethlehem. Voorheen een vermogend gezin met een goedlopend bedrijf en een souvenirwinkel op de begane grond. Nu is het gezin bankroet.
Regelmatig rijd ik met de bus langs de muur rond Bethlehem en zie de muur enorme slingers en lussen maken. Nu ik hem van dichtbij gezien heb is het traject nog waanzinniger. Overal zit een reden achter.
Om te beginnen moet ik opmerken dat de muur kilometers diep de Westbank in gaat ten Oosten van de groene lijn, op deze manier omcirkelt de muur een aantal joodse settlements. Maar misschien nog wel het belangrijkste is dat het gebied van Jerusalem zo artificieel uitgebreid wordt, zodat het aantal “joodse” inwoners van de stad omhooggetrokken wordt.
Midden in het geconfisceerde gebied met de vijf settlements ligt de Tent of Nations, woonhuis van een Palestijnse christen, Daoud Nassar, met land dat indertijd gekocht is door zijn grootvader. Vanaf 1991 heeft hij geprocedeerd om in bezit name door de Israëlische regering te voorkomen. $ 140.000 dollar armer heeft hij het gelijk aan zijn zijde gekregen. Maar de trukendoos is niet op: hij heeft geen stromend water, geen electriciteit en krijgt geen bouwvergunning, dit terwijl het settlement naast hem een zwembad heeft. Hij wil desalniettemin op een positieve manier op dit alles reageren. “We refuse to be enemies” staat met grote letters bij de ingang van zijn land. Tijdens de Gaza oorlog hebben ze cisternen gebouwd.
Frustratie omzetten in actie is zijn devies: niet je hoop vestigen op buitenlandse mogendheden en ngo’s is zijn idee, maar je eigen plan trekken. Zoveel mogelijk zelfstandigheid creëren. Met de hulp van vrijwilligers werkt hij aan water, energie en landbouw.