Ervaringen van een waarnemer in de Westbank
Ik was van augustus t/m oktober 2009 waarnemer in de Palestijnse gebieden namens de Wereldraad van Kerken . Dit valt binnen een Oecumenisch Begeleidingsprogramma voor Palestina en Israel (EAPPI) waar Nederland via Kerk in Actie bij betrokken is. EAPPI ondersteunt lokale en internationale inspanningen voor de beëindiging van de Israelische bezetting en wil tot een oplossing geraken in het Israelisch-Palestijns conflict door een rechtvaardige vrede. De artikelen op het bijgaande weblog geven mijn persoonlijke opinie weer. Mocht u er iets van willen overnemen verzoek ik u te overleggen met de afdeling communicatie van de EAPPI. Inmiddels ben ik weer terug in Nederland. Wilt u mij uitnodigen om over mijn ervaringen te vertellen? Klik hier om contact met mij op te nemen.
Meer info over het project:
Uitzending oecumenische begeleiders
liggend onder de sterrenhemel
10 september 2009
Gisteren werden we gesommeerd onmiddellijk naar Susya te vertrekken.
We kennen de bewoners en blijven daar eens per week overnachten omdat er regelmatig problemen zijn met de settlers in het settlement met dezelfde naam.
Settlements worden gecreëerd door middel van steeds dezelfde tactiek: men plaatst een caravan op een heuveltop en langzaam maar zeker vergroot men zijn terrein door de grenzen te verleggen. Vervolgens roept men uit dat dit Israëlisch grondgebied is en verklaart de Palestijnse boeren tot ongewenste persoon. In Susya worden de schaapherders uitgescholden en verdreven en is het graasgebied van de schapen gedecimeerd.
Ook al is het settler dorp al behoorlijk groot en is het gebied van de 35 schaapherder families al enorm ingekrompen, het is blijkbaar nooit genoeg: er staat al maandenlang een caravan buiten het dorp in de richting van de herders, in vakjargon een “outpost”. Het Israëlisch Hooggerechtshof heeft al een tijd geleden gesommeerd de outpost te verwijderen en dat is gisterenmorgen gebeurd. Helaas hangt daaraan een prijskaartje, een zogenaamde “price-tag” . Acht settlers, wier lichaamstaal niets te raden overlaat begaven zich na de ontmanteling van de outpost richting tenten en schopten stamppij. Een voorvechter van Ta’ayusch ( zie eerdere blog) die onmiddellijk van zijn werk naar Susya kwam, is binnen vijf minuten gearresteerd door de Israëlische geheime dienst en de schrik zit er bij de bewoners goed in. Als team hebben wij vannacht gewaakt. De hele nacht door hebben de settlers gewerkt en een nieuw bouwwerk opgericht op de plek van de vorige caravan. De nieuwe “outpost” staat op dezelfde locatie. Het is een oud spelletje met helaas meestal dezelfde winnaar.
Liggend onder de sterrenhemel met naast ons de schaapherder en zijn zoon zie ik voor me hoe Abraham geleefd moet hebben. Abraham die bij de terebint van Mamre bezoek kreeg van God. Wist u dat die terebint in Hebron staat-letterlijke betekenis: vriend, in het Arabisch: Galil- ? Wellicht heeft hij God toen net zo gastvrij ontvangen als wij steeds ontvangen worden in deze omgeving. Sara moet er ook net zo bij gezeten hebben toen ze voor het voedsel zorgde als onze gastvrouw. Eerst de gasten, dan pas eet zij met de kinderen wat er overgebleven is. En dan te weten dat zij de hele dag heeft gevast –het is immers Ramadan. Er valt heel veel te leren van deze bevolkingsgroep die door het leven zelf gevormd en gekneed is.