Ervaringen van een waarnemer in de Westbank
Ik was van augustus t/m oktober 2009 waarnemer in de Palestijnse gebieden namens de Wereldraad van Kerken . Dit valt binnen een Oecumenisch Begeleidingsprogramma voor Palestina en Israel (EAPPI) waar Nederland via Kerk in Actie bij betrokken is. EAPPI ondersteunt lokale en internationale inspanningen voor de beëindiging van de Israelische bezetting en wil tot een oplossing geraken in het Israelisch-Palestijns conflict door een rechtvaardige vrede. De artikelen op het bijgaande weblog geven mijn persoonlijke opinie weer. Mocht u er iets van willen overnemen verzoek ik u te overleggen met de afdeling communicatie van de EAPPI. Inmiddels ben ik weer terug in Nederland. Wilt u mij uitnodigen om over mijn ervaringen te vertellen? Klik hier om contact met mij op te nemen.
Meer info over het project:
Uitzending oecumenische begeleiders
willekeur
16 oktober 2009
“ Welcome to inspection point” staat er bij het Checkpoint Qalqiliya. “Prepare your documents for inspection.”
Gewapend met paspoort ga ik mee in de rij om de grens te passeren, Qalqiliya ligt op de groene lijn. Deze ochtend passeren 3000 Palestijnse werkers de grens naar Israël.
Helaas werd mij de doorgang ontzegd, alleen voor Palestijnen was de verklaring.
Hoezo? Waar stond dat? Wilden ze soms niet dat ik onderging wat Palestijnen moeten ondergaan? Het klinkt trouwens behoorlijk cynisch: alleen voor Palestijnen. Meestal is het andersom.
Goed, dan maar terug. Misschien een andere nuttige dagbesteding? Met een EAPPI teamlid uit Yayyous ga ik naar de “agricultural gate”. Het is een drukke tijd voor de boeren: de oogsttijd van de olijfbomen is aangebroken. 9000 dunum ( 1 dunum is 1000 vierkante meter), 75% van het land van Yayyous, is ingenomen en aan de westzijde van de muur. Om hun land te bereiken moeten de eigenaren door een checkpoint. Wij willen een bevriende boer graag helpen en mee naar zijn land. Wederom werd mij de toegang ontzegd. Ik mocht niet door het checkpoint.
Hoezo? Ik mocht 10 kilometer verderop a raison van extra kosten.
Voor het eerst ben ik “slachtoffer” van volstrekte willekeur. Hoe verschrikkelijk moet het zijn om dagelijks dit soort maatregelen te moeten ondergaan.
Het hek van de agricultural gate is slechts drie maal per dag open. De tijden variëren. Vanmorgen sloot de soldaat het hek te vroeg, mijn collega wees de soldaat er op: er kwam nog boer met zijn ezeltje aan.
Om het traject van de muur aan te leggen zijn hier over de volle breedte van 70 meter 2500 olijfbomen van de dorpelingen gerooid.
In dit door Israel toegeëigende gebied liggen zes waterputten van Yayyous.
Water is dan ook de eigenlijke reden van de vreemde lussen die de muur in het Noordwesten van Palestina maakt.“The fingers” heetten ze in beroepstaal. Een finger gaat 20 kilometer landinwaarts! Landbouwers zonder land en zonder water.
Geen andere keus dan zich verkopen als goedkope arbeidskracht aan de vijand en daartoe vele uren in een lange rij te staan.
“We wish you a safe and pleasant transit” eindigt het aanwijzingenbord. Ach, het blijft onschuldig ogen.
