Sinds maart 2009 zijn ds. Annemarie van Andel en ds. Frans van der Sar werkzaam namens de Protestantse Kerk in Nederland als predikanten met een bijzondere opdracht in Nes Ammim. Drie jaar lang zijn zij verantwoordelijk voor respectievelijk de geestelijke verzorging van de christelijke gemeenschap van Nes Ammim en het programma voor ontmoeting en dialoog. Sinds kort is het team in Nes Ammim versterkt met Anna Ravve, communication officer.
Meer info over het project:
Ontmoetingen tussen Joden, Christenen en Moslims
Multicultureel Israël
1 februari 2012
De ervaringen met dialoog-groepen in Nes Ammim hebben ons erin bevestigd dat deze plaats een zinvolle bijdrage kan leveren aan dit land door gastvrijheid te bieden aan zulke ontmoetingen. Het is een kleine bijdrage in verhouding tot wat er wat er speelt in dit land. Mensen lopen hier altijd met de mogelijkheid van de volgende oorlog in hun hoofd. Nu is alle aandacht gericht op Iran.
Maar in het laatste half jaar zie je ook nieuwe wezenlijke vragen opkomen met een toenemende scherpte. In de afgelopen zomer was het de roep om sociale rechtvaardigheid, die door brede lagen van de bevolking gedragen werd. In de laatste weken kwamen de verhoudingen tussen seculieren en orthodoxen meer op scherp te staan. De claim van enkele ultra orthodoxe groeperingen om de waarden en normen van hun traditie op te leggen aan wat altijd als de publieke sfeer was gezien, bijv. op straat, in de bus, in het leger, leidde tot heftige en emotionele reacties. Opnieuw demonstraties en protesten. Het is een gevoelige snaar in dit land, die nu ook in andere plaatsen begint te zoemen. Onze lerares Hebreeuws, verbonden aan een Ulpan (school waar Hebreeuws wordt gegeven) in een grotere plaats in Galilea, vertelde over een incident in haar klas met mensen o.a. afkomstig uit Somalië, voormalige Sovjet republieken en uit Amerika. Toen ze een lied wilde aanleren en het begon voor te zingen, dreigden enkele van haar leerlingen op te stappen. Had ze moeten weten dat er in haar klas mensen zaten die er bezwaar tegen hebben als vrouwen in aanwezigheid van mannen zingen, zo vroeg ze zich af. Hoe moest ze omgaan met het feit dat ze voor zulke mensen niet voor vol, geen echte Jodin, werd aangezien? Het laat iets zien van de scherpte van wat zich hier afspeelt. Het plaatst mensen voor fundamentele vragen: Wie ben ik? Hoe word ik door de ander gezien? Waarvoor willen we staan in deze samenleving? Voor een exclusieve of een inclusieve samenleving? Vragen die gesteld worden ook in een intern Joodse discussie. Het spant er weer om in het Israël van nu. Nes Ammim kan in deze discussie geen rol spelen. Maar onze aanwezigheid hier geeft ons toch een beetje de mogelijkheid iets aan te voelen van de unieke processen die zich voltrekken in deze bijzondere samenleving. Dat is van begin af aan één van Nes Ammims bestaansredenen geweest. Het is het nog en het blijft ongelofelijk boeiend.
Frans van der Sar
Deel van de tekst eerder gepubliceerd in de Nes Ammim Nieuwsbrief Januari 2012.