Jeppe Schilder en Henk Spoelman zijn van 20 juli tot 19 oktober 2010 door de Wereldraad van kerken ingeschakeld als vrijwilliger in het Ecumenical Accompanier Program in Palestine and Israel (EAPPI). De oecumenische begeleiders van EAPPI werken in kleine internationale teams op verschillende lokaties en zijn verbonden met de plaatselijke Palestijnse of Israëlische gemeenschappen of organisaties, waaraan ze door hun aanwezigheid bescherming kunnen bieden.
Voorbereiding en uitzending worden gefinancierd door Kerk in Actie. De artikelen op het bijgaande weblog geven onze persoonlijke opinie weer. Mocht u er iets van willen overnemen, verzoeken wij u te overleggen met de afdeling communicatie van de EAPPi of Kerk in Actie.
Meer info over het project:
Uitzending oecumenische begeleiders
Henk Spoelman: Ook Palestijnen!
22 augustus 2010
Eigenlijk was het de bedoeling deze keer over Bethlehem te schrijven, maar het huidige onderwerp maakte zo'n indruk op mij dat dit voorrang kreeg.
Het andere onderwerp houdt mij op een heel andere manier bezig en krijgen jullie nog zeker te lezen.
Bedoeienen
In het kader van onze bezoeken aan andere plaatsen, waar wij gestationeerd zijn, bezocht ik Hebron.
Hebron is niet te vergelijken met Bethlehem, heel ander karakter en structuur.
Wat wij zouden doen was een verrassing, maar al gauw was het duidelijk dat wij met de locatiemanager van de UN, Human Rights, de velden en heuvels van Hebron in zouden gaan.
Zie ik in Bethlehem meest alleen nog maar verminkte bergen en heuvels, gelardeerd door een kronkelende slang van een muur, in Hebron, dat wil zeggen, buiten de bebouwing zie je nog de natuur; prachtige glooiende bergen, wat een geweldig gezicht moet dat zijn in het voorjaar.
Echter ik doe de waarheid geweld aan, want als je goed kijkt, dan zie je op bijna alle heuveltoppen iets van bebouwing. de 'outpost's', nederzettingen, bewoond door fanatieke kolonisten. Het zijn dan ook niet de enige en zeker niet de oorspronkelijke bewoners, want die zijn er ook, de Bedoeienen. Dit zijn al eeuwen lang de bewoners van deze streek, vreedzaam wonend op hun wijze. Nu echter wonen zij in primitieve tenten van de UN, tenminste als zij daar al niet weer uit verdreven zijn. Hun oorspronkelijke bezit, hun woningen/tenten zijn verwoest, de tenten die zij kregen werden op andere plaatsen neergezet en ook verwoest. Nu leven zij op een derde plaats en het is allerminst zeker of zij daar kunnen blijven, want opnieuw is een sloopverordening van kracht.
Het is goed te merken dat de mensen de weg naar de rechtbank weten te vinden, steeds meer wordt daar gebruik van gemaakt, ook in het algemeen. In dit geval betekent det een uitstel van ca 5 jaar. Wij hopen dat een ieder de bewoners met rust laat.
Maar daar is telkens een bedreiging. Is het niet het leger, of afgeleiden daarvan, dan zijn het wel de kolonisten. Zij maken het de bewoners in Hebron het leven zuur, maar ook de Bedoeienen. Deze hebben al vrijwel niets en dat weinige wordt nog vernietigd. ik kan er met mijn verstand niet bij.
De bewoners leven onder uiterst primitieve omstandigheden, geen water, slechts in tanks wordt het aangevoerd, geen electriciteit, geen fatsoenlijke sanitaire voorzieningen. Maar ondanks hun leefwijze, zij blijven bijzonder vriendelijk en altijd zijn wij welkom. Regelmatig blijven EAPPI teamleden slapen om zo hen morele steun te geven als de kolonisten 's nachts weer komen.
Er is echter ook positief nieuws te melden. In Trouw is er al eens aandacht aan geschonken.
Uit het tweede dorp dat wij bezochten, Bir al Idd, spraken wij 3 mensen, 3 Israeli's. Het bijzondere is dat één van hen een vredesactivist is en de andere twee mensen hebben gezorgd, dat de nederzetting voorzien is geworden van energie. Nee geen aftakking van de electriciteitsmasten die je overal ziet, maar er zijn zonnepanelen geplaatst en een windmolen neergezet, want beide, zon en wind, is ruim voorhanden. Zo lang er geld is willen de Israeli's doorgn en meer gemeenschappen van energie voorzien.
Ja dat er ook Israeli's zijn, die andere ideeen hebben dan hun regering dat geeft moed en hoop. Dat zag ik en dat is even groot nieuws als de aanvallen van de kolonisten. Het ene is posittief, en moet gestimuleerd worden, het andere is negatief en moet ontmoedigd worden.
Het was een belangwekkend bezoek en met dank aan mijn vrienden in Hebron.
Reacties (1)
1 september 2010 om 19:25 | Door: SjoukeGoed verhaal Henk.