In het Wereldhuis komen vooral arbeidsmigranten, afkomstig uit alle delen van de wereld. Een klein deel van de bezoekers zijn uitgeprocedeerde vluchtelingen. Daarnaast zijn er ook slachtoffers van mensenhandel of mislukte huwelijksmigratie in het Wereldhuis te vinden.
Voor de bezoekers betekent het Wereldhuis een plek om even op adem te komen en gezelligheid te vinden. Het is ook de plaats om een sociaal netwerk op te bouwen, iets wat veel migranten ontberen. In het Wereldhuis kunnen de gasten nadenken over de eigen situatie en samen met anderen toekomstplannen maken. Kortom, het Wereldhuis stimuleert dat mensen eigen initiatieven ontplooien en het heft in eigen hand nemen.
Het Wereldhuis heeft de bezoekers veel te bieden op het gebied van advies, ondersteuning en scholing. Een greep uit het aanbod:
- Spreekuur en noodhulp;
- Juridische ondersteuning;
- Gezondheidsvoorlichting en een medisch spreekuur;
- Begeleiding door een buddy (maatje) voor mensen die een recent een
verblijfsvergunning hebben gekregen;
- Toegang tot speciale fondsen (‘Kiezen voor elkaar’, voor tandheelkundige zorg
en ‘Leren zonder papieren’ voor schoolkosten voor ongedocumenteerde kinderen);
- Taal- en computercursussen;
- Speelmiddagen voor kinderen;
- Een wekelijkse vrouwendag, zodat een veilige ruimte voor vrouwen is gewaarborgd;
- Ruimtes voor ontmoeting, vergadering en discussie.
Het Wereldhuis beschikt over een keuken, zodat mensen samen kunnen koken.
Voorbeelden van eigen initiatieven van bezoekers:
- Een dansgroep uit Ecuador oefent er wekelijks en treedt op;
- Filippijnse schoonmaaksters houden een inloopspreekuur en ontmoeten elkaar bij informatieavonden en etentjes;
- Diverse kunstenaars exposeren in het Wereldhuis.
Jaarlijks organiseert het Wereldhuis een symposium, zodat de opgedane kennis en ervaring gedeeld wordt met de Amsterdamse politiek en samenleving.
Diaconaal werk is: helpen waar geen helper is. Deze hulp kan ook zijn: zodanig helpen dat mensen zichzelf kunnen helpen. Daar is het Wereldhuis een voorbeeld van.
Bezoekers van het Wereldhuis vertellen over hun leven (Engelstalig)
(Nederlandstalig)
Aurea komt regelmatig in het Wereldhuis in Amsterdam. Ze werkt veertig uur in de week, twintig uur als oppas en twintig uur als schoonmaakster van meerdere Amsterdamse huishoudens. Met haar inkomen onderhoudt ze haar twee dochters van 8 en 14 en haar werkloze man die duizenden kilometers verderop wonen in een dorpje in de buurt van Manilla. Ze heeft hen al zes jaar niet meer gezien. Elke zaterdagochtend bellen ze met elkaar. (…) Waren het vroeger vooral de gastarbeiders uit het Middellandse Zeegebied, nu komen migranten uit de hele wereld. Onder hen zijn veel vrouwen die hoog opgeleid zijn, maar in particuliere huishoudens werken omdat ze geen werk konden vinden in hun thuisland. (…) De meeste arbeidsmigranten werken illegaal. De kans op uitbuiting is daardoor groot. (…) Aurea is dagelijks bang om opgepakt te worden. Ook al zijn haar werkgevers doorgaans heel vriendelijk en welwillend, haar onderhandelingspositie is slecht en ze kan zich niet verzekeren tegen ziekte of arbeidsongeschiktheid.
(Bron: Diakonia december 08)