Taal en cultuur snuiven

Blog

maandag 24 oktober 2011In Jogja draait alles om taal en cultuur, vooral in de afgelopen week…Taal: deze maand krijg ik elke ochtend van 8 tot 12 uur privéles op een taalschool. Ik kan je vertellen dat dit heel leuk, maar ook heel intensief is. Natuurlijk is het aan de ene kant geweldig dat ik alle aandacht krijg van de ‘guru’ (docent), omdat het helemaal toegespitst is op mijn ‘leerbehoeften’, maar na 4 uur praten en onderwijs ontvangen in het Indonesisch ben ik aardig kapot. ’s Avonds aan tafel bij mijn gastgezin kan in mijn nieuw geleerde woordjes in de praktijk brengen, want daar spreken we ook alleen maar Indonesisch: met meneer, mevrouw en Kozue (Japans meisje dat ook Indonesisch studeert). Gelukkig begint elke maaltijd standaard met ‘Laten we stil bidden in ons hart’, gevolgd door ‘Jullie moeten veel eten,alles moet op en het is gezond’. De gesprekken die verder volgen gaan over de verschillen tussen Japan, Indonesië en Nederland. Het is zeer komisch om Kozue en mij en de meneer en mevrouw te zien worstelen om elkaar te verstaan. Ik kan er wel een film van maken, maar dat doe ik niet, omdat de meesten van jullie ons toch niet zouden verstaan. Cultuur: Jogja is voor cultuursnuivers zeer interessant, maar afgelopen week kreeg ik het neusje van de zalm. Op dinsdag was de bruiloft van de jongste dochter van de sultan van Jogjakarta. Duizenden mensen waren aanwezig om een glimp van de prinses en haar man op te vangen. De beelden zeggen genoeg. Excuses voor de niet al te handvaste camerabeelden (het was niet gemakkelijk om in een samengeperste menigte mijn hand stil te houden). Opeens begreep ik het Indonesische woord ‘menyemut’ heel goed: als mieren bijeenverzameld. Op een of andere manier is het live geluid op het filmpje weggevallen.Ik heb er maar Javaanse muziek ondergezet, dan snuiven jullie ook gelijk de Javaanse muziekcultuur op: http://www.youtube.com/watch?v=nevs2g1-1DU (voor alle duidelijkheid: het bruidspaar zit in de tweede wagen). Op woensdag heeft Hetty (één van de twee theologiestudenten aan wie ik via-via ‘gekoppeld’ ben) me meegenomen naar Ganjuran, naar een RK-kerk in een dorp een uur verderop met de motorfiets. Een kerk op z’n Javaans: met een ‘Javaanse Jezus’ en een heiligdom voor Jezus,  een kerk in Javaanse stijl(als een paleis). Verder wil de kerk de gemeenschap dienen: ze biedt een ontmoetingsplek waar alle dorpsbewoners (christen of niet) met elkaar kunnen discussiëren. Daarnaast heeft de kerk kleine ondernemers geholpen met het opzetten van snack- en souvenirwinkeltjes. Er zijn in Indonesië niet veel van zulk soort kerken in Javaanse stijl heb ik me laten vertellen. Veel kerken functioneren op z’n Nederlands: de liederen, de gewoonten zijn allemaal gekopieerd van de Nederlanders. Ook mensen op afbeeldingen die in de kerk worden gebruikt, zien er allemaal heel Nederlands uit. Ik vind het zelf fantastisch om te zien hoe Jezus, het geloof in God, een plaats krijgt in de eigen Javaanse cultuur. Hoe veelkleurig het christendom is. Op zaterdagavond vond het jaarlijkse carnaval plaats in Jogja. Wederom een drukte van jewelste (menyemut…)en een groot feest. Voor een ‘bewegende impressie’ zie: http://www.youtube.com/watch?v=0FYyazbMVWY. Dit filmpje spreekt verder voor zich. Een van de 'carnavalwagens' wil ik eruit lichten: de kooi met de garuda (vogel, nationaal symbool van Indonesië)wordt aangevallen door KKN monsters: Korupsi, Kolusi en Nepotism (corruptie,handjeklap en nepotisme). Er worden dus ook politieke statements gemaakt tijdens het carnaval. 'Typisch Jogja', volgens Hetty. Op zondagochtend ben ik met Hetty mee geweest naar de kerk: de protestantse kerk van West-Indonesië (GPIB).Ik vond het een bijzondere gewaarwording om een Nederlandse bijbeltekst bovende preekstoel te zien. Natuurlijk ken ik de geschiedenis, maar ik vond het erg vreemd om opeens Nederlandse woorden te lezen in een Indonesische context. En als een oudere Indonesische heer dan ook nog eens ‘goedemorgen’ zegt in het Nederlands is de verwarring compleet.  Na de kerkdienst bleef ik me in Nederland wanen. Hetty nam me namelijk mee naar fort Vredenburg. Een fort gebouwd door de Nederlanders tijdens de kolonisatie. Dit fort heeft een verdedigingsmuur waar je overheen kunt lopen. Tot zover mijn blog over de ‘bahasa’(taal) en ‘budaya’ (cultuur) in Indonesië. Een hartelijke groet vanaf het bureau in mijn kamer bij de familie Sunarto. Op de achtergrond hoor ik geluiden van auto’s en soms vliegtuigen, maar vooral het loeien van mijn airco. Verder geniet ik van mijn nieuwste souvenir: een t-shirt met daar opgedrukt het ‘Onze Vader’ in het Javaans. Ik ga maar eens verder met het leren van de nieuwe woorden van vandaag: menemukan = vinden, wartawan = journalist, dan lain lain (enzovoorts). 

Taal en cultuur snuiven in beeld

scroll of swipe door foto's en videomateriaal

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.