Goodbye 2011, welcome 2012

Blog

maandag 2 januari 2012Goodbye 2011, welcome 2012. Op zo’n drempelmoment krijgen veel mensen de behoefte om terug te kijken. Ook al geven veel mensen hier in Indonesië mij een ander gevoel, ik ben ook ‘gewoon’ net als veel mensen, want deze terugkijkbehoefte kwam ook bij mij opborrelen op deze tweede dag van 2012. Wees niet bang: ik ben niet van plan om terug te kijken op heel 2011. Ik heb mijn handen al vol om jullie mee terug te nemen naar kerst en de jaarwisseling.   De kerstdagen hoefde ik gelukkig niet alleen door te brengen. Ik werd uitgenodigd door mijn collega Christya die in het stadje Pringsewu (2 uur verderop) woont. We vertrokken de zaterdag voor kerst vanuit Metro en reden via het strand genaamd ‘wit zand’ (helaas was het niet zo wit meer, heel erg vervuild) naar Pringsewu. Ik denk dat Eerste Kerstdag 2011 mijn 'dagboek' ingaat als meest aparte kerstervaring ooit (hoewel ik ook een keer kerst heb gevierd in Israël met een groep Chinezen, onder tl-licht en met kitschy cadeautjes, maar dat even terzijde…). Christya is op dit moment scriba (algemeen secretaris) van de GKSBS en werkt en woont door de week in Metro, maar hij is ook gemeentepredikant en woont in de weekenden in Pringsewu. Samen met de kerkenraad heeft 4 ‘groepen’ onder zijn hoede. Op eerste kerstdag moest hij voorgaan in een groep dat samenkomt in een huiskamer. Iets van 7 gezinnen komen al meer dan 20 jaar samen. Het liefst zouden ze een gebouwtje hebben. Het land hiervoor is al gekocht, maar helaas is de toestemming van de buurt (zie vorige blog) nog niet rond. De preek op deze kerstmorgen was toepassend (als ik het goed heb begrepen): Jezus werd in bescheidenheid geboren, in bescheidenheid mag deze kerkgroep aanwezig zijn in de samenleving om van God te getuigen. Kerst heeft vaak iets massaals, is groots, waarschijnlijk mede aangezet door de commercie en omdat de kerken tijdens kerst vaak vol(ler) zitten. Kerst kreeg voor mij dit jaar een ander gezicht: kwetsbaar, klein, bescheiden. 20 mensen bij elkaar die acapella  en niet altijd op de juiste toonhoogte kerstliederen zingen…  Uit de kerk gezellig met de familie van Christya bij elkaar gezeten: zijn vrouw Rina, tienerzoon Gali, opa en oma en de neefjes Kevin en Steven. Na 3 nachten bij de familie van Christya te hebben overnacht heb ik er officieel 3 Indonesische neefjes bij.  Ik word ook heel netjes ‘tante’ genoemd. Opa heeft me een nieuwe Indonesische naam gegeven: Sri. De 2 neefjes hebben ook een oma en opa in Nederland wonen die regelmatig in Indonesië komen. Hierdoor ‘kennen’ ze ook een paar Nederlandse woorden. Dat wil zeggen dat ze hun opa en oma Nederlands horen praten en die woorden oppikken: ‘verrek maar’, ‘onbeschoft’, ‘lekker’. Vanaf dat moment werd voor eten dat goed smaakte niet het Indonesische, maar Nederlandse woord gebruikt: lekker i.p.v. enak. We hebben die Eerste Kerstdag spelletjes gedaan en een bedevaartoord voor Maria bezocht. Kan het protestantser (haha).Vanaf een uurtje of 16.00 uur was de rust verdwenen tot een uur of 23.00 ’s avonds. Met kerst is het in de provincie Lampung de gewoonte dat moslims bij hun christenburen op visite gaan. En andersom tijdens  ‘Idul Fitri’ (als de Ramadan is afgelopen) komen de christenen bij hun moslimburen op visite. Op visite gaan in Indonesië staat gelijk aan eten. Vanaf 16.00 uur draaide alles om eten en (ik wil mezelf niet verheerlijken, maar de waarheid moet gezegd worden) om mij. 6 uur lang achter elkaar vriendelijk dezelfde vragen beantwoorden, aangestaard worden, op de foto gaan met, enz. Sinds Eerste Kerstdag 2011 heb ik ook ontdekt dat ik liever geen artiest word. Ik was ’s avonds kapot. Ditzelfde ritueel voltrok zich op ‘Tweede Kerstdag’. Ik heb me toen af en toe even terug getrokken in mijn slaapkamer. Omdat alle gesprekken in het Indonesisch gaan, lijkt alles twee keer zo inspannend.  Maar goed, ik heb Kerst overleefd. Naast alle visite hebben we Tweede en Derde Kerstdag ook gerelaxt: ‘vruchtensoep’/ sop buah' gegeten (mijn favoriete verfrissende snack met verse vruchten, ijsklontjes, melk en siroop), filmpjes gehuurd en naar een water/dierenpark geweest.  Terwijl we daar tussen de dieren door liepen heb ik de eerste andere blanke mensen op Sumatra ontmoet en het waren toevallig nog Nederlanders ook! Ze waren op Sumatra vanwege een bruiloft. Grappig om hun ervaringen te horen hoe ook zij werden aangestaard en vaak op de foto werden gevraagd. Ik had er niet op gerekend dat we naar een waterpark zouden gaan en had mijn zwempak niet bij me, maar dat is in Indonesische geen probleem. Ik ben gewoon in mijn ‘relax/huispak’ gaan zwemmen, dat is in Sumatra ook maar beter zo want je ziet geen volwassen vrouwen in zwempak of bikini rondlopen. En aangezien je als blanke vrouw toch al wordt aangestaard is het wel zo prettig om je aan te passen. Na het zwemmen nog even gezellig ‘gepicknickt’ bij de auto en toen werd ik weer naar Metro gebracht.  De rest van de week had ik ook vrij. Omdat ik woensdagavond kipfilet heb gegeten wat waarschijnlijk niet helemaal fris meer was heb ik 2 dagen met diarree op bed gelegen. Gelukkig was ik op Oudejaarsdag weer helemaal fris.   Op 31 december ben ik eind van de middag met een paar twintigers uit de kerk in Metro op stap geweest: vruchtensoep gegeten en Metro verkend. Later op de avond kwam Christya en zijn familie bij mij. We zijn toen samen naar het stadspark van Metro gereden om daar al het vuurwerk te bekijken en op onze toeters te blazen (schijnt een gewoonte hier te zijn, naast het hard laten ronken van je brommer/motor: het leek wel koninginnenacht in Genemuiden…). Op Nieuwjaarsochtend zat ik om 7 uur ’s ochtends alweer in de kerk (hoewel, het liep al tegen 7.15 uur toen Christya, Rina en ik de kerk in kwamen, maar vooruit…). En dan vinden we in Nederland 10 uur vroeg op zondagochtend. De rest van deze eerste dag van het nieuwe jaar heb ik weinig uitgevoerd. Goodbye 2011, welcome 2012. Ik ben benieuwd wat dit jaar voor ons in petto heeft. God blijft dezelfde, ook in 2012. Iedereen de liefde en genade van Jezus Christus toegewenst.

Goodbye 2011, welcome 2012 in beeld

scroll of swipe door foto's en videomateriaal

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.