Naar Kota Gajah / Olifantenstad

Blog

woensdag 14 maart 2012We hadden om 7.00 uur afgesproken. We zouden bij het Guesthouse in Metro opgehaald worden om met een auto om naar Kota Gajah te gaan. ‘We’ zijn: Jac, Anna, collega Janto en ik. Jac is werkzaam op het landelijke dienstencentrum van de PKN en was met zijn vrouw Anna op vakantie in Sumatra en kwam een paar dagen langs in Metro. We zouden deze zondagochtend naar Kota Gajah gaan, een kerk waar Ribas, een van de collega’s van het synodekantoor predikant is. Ik kwam om 7.10 uur bij het Guesthouse aan (en dat is voor Indonesische begrippen op tijd…) . Aangezien de chauffeur er nog niet was, wachtte ik rustig af. 10 minuten later kwam Janto, vervolgens 10 minuten daarna was er nog geen chauffeur, maar ook nog geen beweging in of rond de kamer van Jac en Anna. Na een telefoontje met  Ribas bleek dat Jac en Anna al in Kota Gajah waren! Ze waren namelijk gelijk ingestapt toen de chauffeur er om klokslag 7.00 uur was en dachten dat ik ergens onderweg opgepikt zou worden. Aangezien zij geen Indonesisch konden en de chauffeur geen Engels was er weinig te beginnen. Dat was een raar begin van deze zondagochtend! Janto en ik zijn toen maar op de brommer gesprongen en naar Kota Gajah gereden.                                                                                          Iets voor 9en kwamen we aan. Hierdoor heb ik helaas de kinderdienst gemist die van 8-9 uur plaatsvond en waarin de kinderen Avondmaal vierden. Maar gelukkig waren alle kinderen nog niet weg en kon ik ze nog wel even interviewen zoals ik gepland had. Janto is de IT man van het synodekantoor en heel handig met filmpjes en foto's maken. Hij stond met de camera in de aanslag, zodat ik mijn handen vrij had om de kinderen te spreken.          Vervolgens gauw naar de kerkdienst die al begonnen was. Het was een mooie dienst waarin we ook Avondmaal vierden met elkaar. En natuurlijk moesten de Nederlanders zichzelf even voorstellen. Bij gebrek aan een Engelssprekende Indonesiër, mocht ik al als tolk optreden hoewel mijn Indonesisch nog verre van perfect is. Je kunt op zo’n dag opeens geüpgrade worden blijkt maar weer. In het volgende filmpje kun je zien hoe ik in het Indonesisch wat verteld heb over mezelf, diaconaat en Nederland: http://youtu.be/WhP9q9j0Ef8.     Na de dienst werden er handen geschud en vriendelijke woorden over en weer gesproken. Op zulke momenten merk je hoeveel alleen al je aanwezigheid doet. Het maakt eigenlijk niet zo veel uit wat je zegt...Toen het handen schudden voorbij was, hadden we een ontmoeting met meneer Gandung in de pastorie van dominee Ribas.  Meneer Gandung is een gemeentelid van de GKSBS in Kota Gajah en is ondersteund door het diaconale werk van de kerk.     Zijn verhaal was als volgt: in Kota Gajah zijn de financiële en werkomstandigheden lastig. Veel mensen hebben maar een klein stukje land en maar weinig mogelijkheden om verder hun inkomsten uit te bouwen. Er heerst veel werkloosheid. Maar meneer Gandung wilde niet bij de pakken neerzitten en wilde zijn toekomst zeker stellen. Hij zocht naar mogelijkheden om werk te creëren en dacht: ‘Mensen in de provincie Lampung zijn gek op vis en mijn land is groot genoeg voor een vijver, waarom begin ik niet met een visvijver?’ In 2001 begon hij met zijn onderneming en deelde zijn plannen met de kerkenraad van Kota Gajah. Van de kerk kreeg hij morele support, moed en ook een kleine financiële ondersteuning (microkrediet).Ondertussen heeft hij een goed inkomen van de meerval die hij kweekt, is hij een voorbeeld voor de samenleving en deelt hij zijn ervaringen met andere bewoners van Kota Gajah. We mochten een kijkje nemen bij zijn ‘proef visvijvers’ bij zijn huis. Bij deze visvijvers werden o.a. workshops gegeven voor andere ondernemers en werd er geëxperimenteerd met de vissen. Hij was momenteel bezig met de bouw van een vijver waarin slechts 100 vissen per vierkante meter zouden plaatsvinden, in plaats van de gebruikelijke 200/300 vissen.   Meneer Gandung vertelde dat de ontwikkeling van de visvijver zijn eigenwaarde had vergroot. Hij kon zijn talenten inzetten voor zijn onderneming, met behulp van de kerk. Hij vertelde verder: ‘Ik ontvang de zegen van God als ik tegelijkertijd mij inzet en mijn best doe’.Bij dit verhaal moest ik gelijk denken aan de slogan van de GKSBS: ‘Hoeveel broden hebben jullie bij je? Ga eens kijken?’ N.a.v. het verhaal van de broodvermenigvuldiging in Marcus 6. Ik vond het mooi om te zien en te horen dat hier in Kota Gajah vis werd uitgedeeld en dat hier werd gekeken naar de mogelijkheden die mensen hebben, i.p.v. de onmogelijkheden.Dominee Ribas vertelde dat de kerk er is om mensen te bemoedigen en zich om hen te bekommeren. Daarnaast fungeert de kerk als een soort van facilitator/tussenpersoon om mensen verder te helpen en door te verwijzen. De kerk geeft wel een klein startbedrag, maar daar blijft het bij, mede omdat er ook niet veel geld aanwezig is in Kota Gajah. (In groot contrast met de kerk van Jac waar de diaconie soms niet weet wat ze met hun geld aan moet). Het uitgangspunt van het diaconale werk in Kota Gajah is niet gebaseerd op BEHOEFTEN van mensen maar op hun MOGELIJKHEDEN. De GKSBS ziet het als één van haar doelen om mensen hier bewust van te maken. En dat is niet gemakkelijk bleek ook uit een opmerking van meneer Gandung: hij was blij met de steun van de kerk, maar vond het jammer dat de financiële steun wat beperkt was. Blijkbaar zit het diep bij mensen ingebakken om vanuit behoeften te denken. Iets waar de GKSBS verandering in probeert aan te brengen. Ribas zei naderhand ook dat er vaak naar geld werd gevraagd als er buitenlandse gasten aanwezig waren. Volgens hem is dit deels ook door de geschiedenis te verklaren: voorheen gaven kerken uit Nederland zakken met geld aan Indonesische kerken, omdat er toen vanuit een ander uitgangspunt gehandeld werd. Hij vertelde dat hij erg blij is met de nieuwste ontwikkelingen van partnerschap tussen de kerken in Nederland en Indonesië. Een grote uitdaging blijft het zeker om vanuit mogelijkheden te denken maar ook om vanuit wederkerigheid de relatie tussen Nederland en Indonesië gestalte te geven.  

Naar Kota Gajah / Olifantenstad in beeld

scroll of swipe door foto's en videomateriaal

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.