De kleine, dove kikker

Blog

woensdag 24 oktober 2012Veel kikkers deden mee aan de wedstrijd. Ze hadden allemaal hetzelfde doel: het topje van de toren bereiken. Maar niet elke kikker geloofde dat hij het ook in zich had. Ook de toeschouwers niet. Zij riepen: ‘Jij kunt dat niet, jij bent te klein’. Slechts één kikker slaagde erin om de top te beklimmen. Een kleine, dove kikker.Appreciative Inquiry dan Asset Based Community Development (AI-ABCD) heette de workshop/cursus. Op z’n Nederlands: appreciatieve benadering en op capaciteiten gebaseerde gemeenschapsopbouw. Zelfs in de moedertaal is het nog steeds een hele mond vol. Hopelijk kan ik in de loop van dit blog inzichtelijk maken waar het in deze workshop over ging en waarom deze cursus van diaconaal belang is voor gemeenten. Tussen haakjes: deze benadering is binnen de GKSBS een alternatief op de ‘problem-solving approach’: de probleem oplossende benadering. In deze benadering wordt een probleem gesignaleerd en daar wordt alles aan gedaan om deze op te lossen. Het uitgangspunt is ‘het probleem’. Het startpunt voor de AI-ABCD benadering vormen ‘de capaciteiten’. We waren met 30 deelnemers aanwezig voor deze workshop die gehouden werd in het guesthouse van de GKSBS in Metro. Deze workshop maakt deel uit van het diaconale programma van de GKSBS. In een serie workshops, waarvan deze de eerste is, willen we deelnemers toerusten om facilitator te worden in hun eigen classis (omvat een bepaald gebied). Om aan andere gemeenteleden door te geven wat ze hebben geleerd in de workshops. Het gebied van de GKSBS is erg uitgestrekt (ongeveer 3x Nederland). Het is daarom praktischer om afgevaardigden van elke gemeente op deze manier ‘op te leiden’ of toe te rusten. De deelnemers bestonden uit predikanten, diakenen, ouderlingen en gemeenteleden. Ik maakte samen met vier andere predikanten deel uit van het team die de workshop verzorgde. Mijn rol was wat meer op de achtergrond en ik hield vooral de grote lijn in de gaten. Al vaak had ik over deze appreciatieve benadering gehoord, dus ik was zelf eerlijk gezegd ook erg benieuwd hoe de cursus er uit zou zien.   De inzet van de deelnemers was hoog, het enthousiasme en de interactie groot. De manier van faciliteren bood ze de gelegenheid om te discussiëren, te vragen en te leren. Het werd ‘hun proces’. Geen workshop ‘oude stijl’: in Indonesië zijn workshops vaak eenrichtingverkeer, een soort van seminar. Degene die de cursus leidt, is bijna enkel en alleen aan het woord. De nadruk ligt bij deze oude stijl vooral op leren met het hoofd. In de GKSBS wordt al een tijdje ‘de nieuwe stijl’ gebruikt. Dat betekent ruimte voor samenwerken in groepjes, bijdrage van elke deelnemer en energizers (spelletjes met een speels doel).In de workshop gingen de deelnemers samen dromen en ontdekten ze welke capaciteiten (assets) en mogelijkheden ze al in huis hebben. Hoe ‘rijk’ hun gemeenschap eigenlijk al is. Dit past helemaal bij het visiebeleid van de GKSBS wat gebaseerd is op Markus 6,38: ‘Hoeveel broden hebben jullie bij je? Ga eens kijken’.   Het verhaaltje over de kleine, dove kikker sprak de deelnemers (inclusief mijzelf) erg aan. Deze kikker slaagde er in om de top te bereiken, omdat hij vanwege zijn doofheid de negatieve woorden niet kon horen. Indonesiërs zijn vaak als die kleine kikkers: ze zijn vooral gericht op wat ze niet kunnen en wat hen ontbreekt, niet op de mogelijkheden die ze hebben. Hoewel de kleine kikker doof was, hij had nog steeds potentie. Hij had nog steeds wat in huis.De deelnemers werden uitgedaagd om hun eigen capaciteiten te zoeken en te vinden. Zowel persoonlijk als van de gemeenschap. Door middel van 4H ontdekten ze hun persoonlijke ‘rijkdom’. Iedereen heeft potentie, want iedereen heeft vaardigheden (hand), een hart (heart), een hoofd (head) en maakt onderdeel uit van sociale verbanden/structuren in de samenleving (human). Dit kun je gebruiken ter opbouw van de gemeenschap.De ‘assets’ van de gemeenschap werden ook in kaart gebracht, want ook elke gemeenschap heeft potentie in zichzelf. Er zijn kerkgemeenschappen, moskees, strategische organisaties, winkels, ondernemers, scholen, ziekenhuizen, banken, enz. Wat zijn de sterke kanten van de gemeenschap en hoe kunnen die met elkaar verbonden worden zodat ze samen kunnen werken? Vanuit deze ‘discovery’ (ontdekking) konden de deelnemers beginnen te dromen (‘dream’). Ik hoorde de volgende dromen voorbij komen:- De economische situatie van de kerkelijke gemeente verhogen.- In het jaar 2017 hebben alle jongeren een vaste baan.- De samenleving is zich bewust dat een gezond leven belangrijk is.- De samenleving versterken zodat constante voedselvoorziening mogelijk is.Deze dromen beogen in wezen hetzelfde, namelijk: verandering door gebruik van de capaciteiten en mogelijkheden die aanwezig zijn in de gemeenschap. Een van de deelnemers merkte op tijdens de evaluatie: ‘Mijn visie op gebroken mensen is veranderd: ik kan ze ook met waardering benaderen’. En: ‘Appreciatie, positief waarderen van de potentie dat al aanwezig is. Zodat deze capaciteiten samen een mooie droom kunnen worden’. Vervolgens: ‘De grootste gave van God is de mogelijkheid om te dromen’. Ja, precies. Mensen hebben de gaven van God gekregen om te dromen, om unieke talenten te gebruiken om een verschil te maken in de samenleving. En iedereen heeft wat in huis om te delen, als we dat alleen maar willen zien.      De situatie in ons kikkerlandje Nederland is misschien totaal anders. Want wij Nederlanders vergeten in het algemeen toch niet om naar hun mogelijkheden te kijken? Wij zijn wat positiever ingesteld (of we blazen zelfs soms wat hoog van de toren misschien). Hoewel… nu dat de kerken slinken in Nederland, zijn sommigen misschien geneigd om alleen maar te kijken naar wat ze niet hebben…Voor alle duidelijkheid: de AI-ABCD benadering is niet alleen voor de positievelingen onder ons. Het is door en door christelijk, vol met Goed Nieuws. Daar werd ik me nog eens extra van bewust toen ik pas via internet weer eens een Nederlandse preek aan het luisteren was. De boodschap uit Genesis 2 klonk voor mij als volgt: wij mensen zijn schepselen van God. We mogen in vrijheid leven en hebben een taak gekregen om de aarde te bewerken en te bewaken. Dit alles binnen de perken, binnen de grenzen. Deze grens beschermt onze vrijheid en de taak die we hebben.Wat wil ik nu hiermee duidelijk maken? Op basis van Genesis 1 geloven we namelijk ook dat we gemaakt zijn naar het evenbeeld van God. Met mogelijkheden, met capaciteiten, met talenten. En die zijn nog steeds aanwezig ondanks dat het mis is gegaan. We zijn nog steeds schepselen van God. Het paradijs is niet alleen maar verleden tijd. We zijn Gods schepping. Misschien moeten wij mensen alleen steeds weer leren binnen de grenzen te leven. Ook als het om onze mogelijkheden en capaciteiten gaat. Maar dat betekent niet dat we onze talenten niet hoeven te gebruiken. Juist niet: deze mogen we inzetten om deze aarde te bewerken en te bewaken, in Gods Naam.Tot slot. Betekent dit dat de GKSBS geen hulp van buiten nodig heeft, omdat ze al ‘rijk’ in zichzelf is? De GKSBS mag en zal eerst zelf haar krachten ontdekken en haar droom van het paradijs dromen. Zij kent namelijk haar stukje land dat haar is toegewezen het beste. Zij weet het beste hoe deze te bewerken en te bewaken. En zij heeft daar talenten voor gekregen. Als er vervolgens hulp van buiten nodig is die kan bijdragen om de droom te verwezenlijken, waarom niet? Met de woorden van mijn collegapredikant en teamlid Ribas: ‘Als er geen link is met de assets die aanwezig zijn in de gemeenschap, dan is het beter om geen hulp te krijgen. En als er hulp komt, dan geldt: ook als ontvanger ben je nog steeds waardevol’.Deze wereld is van God. Het is Zijn schepping. We hebben ons leven van Hem. Talenten die we mogen inzetten om Zijn doel te realiseren: niet om mensen naar het paradijs te begeleiden, maar om het paradijs hier op aarde al zichtbaar te laten worden. Zelfs al zijn we kleine, dove kikkers.

De kleine, dove kikker in beeld

scroll of swipe door foto's en videomateriaal

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.