Leve de koning!

Blog

dinsdag 30 april 2013Vandaag is het 30 april. Nederland ligt nu nog te slapen, maar straks zal de koning(inne)gekte volledig losbreken. Eerlijk gezegd zijn dit de momenten dat ik Nederland mis en even naar huis zou willen. Even meegenieten van de oranjemarkt,  oranjetompoezen en oranje uitgedoste mensen. Ik heb nog gedacht: zal ik naar Jakarta gaan waar vanavond een oranjeborrel is op de ambassade? Maar de gedachte om daar in mijn eentje naar toe te gaan, was niet heel aanlokkelijk. Dan toch maar gewoon in Metro. Hier in Metro is het een gewone dag als altijd. Ik heb net, om me toch niet helemaal alleen te voelen in mijn ‘oranjegevoel’, tegen één van mijn collega’s verteld wat voor een bijzondere dag het vandaag is: Nederland krijgt sinds lange tijd weer een koning! Bovendien is de troonswisseling op zich al een historische gebeurtenis. We kregen een gesprek over koninginnen, sultans en koninkrijken. Hier in Indonesië is Jogjakarta (midden Java) ‘the place to be’ als het gaat om koningshuizen. De sultan in deze stad is ook de gouverneur. Geen gekozen gouverneur dus, maar eentje vanwege de koninklijke afkomst. En hier mag niet aan getornd worden. Zodra er spanningen of discussies zijn over dit onderwerp dan dreigen de inwoners van Jogjakarta zich af te scheiden van Indonesië en een eigen land op te richten. Want, wordt er dan gezegd, Jogjakarta was er al vòòr Indonesië. Jogjakarta was al een koninkrijk voordat Indonesië bestond. De sultan staat dus sterk en hoeft niet te vrezen dat er aan zijn macht iets afgedaan zal worden of dat hij slechts een ceremoniële rol toebedeeld zal krijgen. In Jogjakarta is er echter nog nooit een vrouwelijke sultan geweest. Tot nog toe had de koninklijke familie altijd wel een zoon, maar de huidige sultan heeft alleen maar dochters. Wie weet gebeurt er in deze koningsstad ook nog eens iets historisch. Ik houd jullie op de hoogte.   Toen ik in Jogjakarta een maandlang een cursus Indonesisch volgde, heb ik iets mogen proeven van de liefde voor het koningshuis. De jongste dochter van de sultan trouwde namelijk precies toen ik daar was (op 18 oktober 2011) en toevallig met een inwoner uit Lampung, de provincie waar ik nu woon. Er waren ik weet niet hoeveel 1000den mensen op de been om dit gebeuren te aanschouwen. Ik was er eentje van. Hoewel het niet ‘mijn’ koningshuis is, kon ik me iets voorstellen van het enthousiasme van de mensen om me heen. Zie het filmpje van toen: http://www.youtube.com/watch?v=nevs2g1-1DU.    Vandaag gaat het wel om ‘mijn’ koningshuis. Vandaag is een historische dag. Ik heb daarom mijn rood-wit-blauw-oranje armband voor de gelegenheid maar omgedaan (een armband die ik van mijn vriendinnen heb gekregen die hier vorig jaar tijdens koninginnedag waren en met wie ik tijdens het ontbijt heel hard het Wilhelmus heb gezongen). Vanochtend heb ik het gebed van koning Salomo om wijsheid gelezen (1 Koningen 3) en straks ga ik eerder naar huis om de afstand van de troon en alle andere festiviteiten live via internet mee te maken. Net viel de elektriciteit voor een half uurtje uit. Duim met me mee dat ik daar vanmiddag geen last van zal hebben. Heb een mooie laatste koninginnedag allemaal! Leve de koning!  

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.