Pasen in Buay Madang

Blog

woensdag 3 april 2013Nog nooit was ik in deze classis geweest, dus de predikanten en gemeenteleden waren erg blij dat ik het Paasweekend bij hen, classis Buay Madang, wilde doorbrengen. Op zaterdag mocht ik de Paasviering voor de vrouwen uit de classis leiden en op zondag was er een bijeenkomst voor jongeren uit de classis. Het werd een bijzonder weekend in Buay Madang, ongeveer 250 km bij Metro vandaan.Op vrijdag zou ik rond 15.00 uur opgehaald worden door een Travelauto: de chauffeur pikt je bij huis op en je deelt de auto samen met andere passagiers. 15.00 uur werd uiteindelijk 17.30 uur, waardoor ik helaas de Goede Vrijdag kerkdienst heb moeten missen. Het zag er goed uit: slechts twee passagiers. De ene zat voorin en ik op de tussenbank: daar heb ik heerlijk in zijn geheel gebruik van gemaakt. Maar omdat we slechts met z’n tweeën waren, gingen we eerst langs een stadje net buiten Metro om bloemzaden en planten op te halen, want de chauffeur had naast zijn chauffeursschap ook nog een andere business. Twee vliegen in één klap voor de beste man… Als passagiers heb je hier verder niets over te zeggen. De rit naar Buay Madang duurt als je een beetje vlot doorrijdt iets van 5-6 uur. Wij hebben er 8 uur over gedaan. Naast het oppikken van de bloemen, gingen we namelijk ook nog rustig ergens avond eten. Halverwege verving de passagier de chauffeur,want de chauffeur begon wel erg te knikkebollen. Geen probleem in Indonesië. Rond 2.00 uur ’s ochtends kwam ik uiteindelijk op de plek van bestemming aan. Ik logeerde bij ds. Martin en zijn vrouw Yulia. Ze hebben samen één zoontje. Dat werd een kort nachtje, want natuurlijk moest er nog even gesocialized worden met mijn gastheer en –vrouw. Uiteindelijk viel ik om 4.00 uur in slaap.     De volgende ochtend zou de paasviering voor de vrouwen volgens mijn informatie en die van ds. Martin om 10.00 uur beginnen. Toen we daar rond 10.30 uur aankwamen (want zei ds. Martin:‘als 10.00 uur de starttijd is, dan beginnen we rond 11.00 uur’), bleek dat in de uitnodiging 9.00 uur had gestaan. We konden gelijk beginnen dus… Het thema voor alle GKSBS Paasvieringen en dus ook voor deze was ‘hersteld om te herstellen’. Van mij werd alleen verwacht om de meditatie te verzorgen. Na de viering waren er een aantal speeches van afgevaardigden van de classis,vrouwencommissie en plaatselijke overheid. Dat is ook iets erg Indonesisch: speeches waarin onder andere eerbied voor de eregasten wordt uitgesproken die vaak op mooie stoelen vooraan zitten. Na de speeches werd er een korenslag en een liedbundelquiz georganiseerd. Ondertussen was er eten en drinken in overvloed en moest ik natuurlijk weer met iedereen op de foto. Dat is trouwens iets waar ik weer erg aan moet wennen sinds ik weer terug ben in Indonesië, mijn ‘celebrity bestaan’. En helemaal omdat het op deze zaterdagmiddag loeiwarm was, had ik het na een uur foto’s maken wel een beetje gehad. Rond een uur of 15.00 uur was het programma afgelopen en de rest van de dag kon ik een beetje bijkomen.         Paasochtend begon al erg vroeg:om 4.30 uur ging ik mijn bedje uit, want om 5.00 uur zou de paasdienst beginnen. Ik vertrok samen met Yulia 5.15 uur, want zij ze: ‘we beginnen vast pas om 5.30 uur’. Dit was niet het geval. Toen we bij de kerk aankwamen, was de dienst al lang en breed begonnen. Het lied vooraf aan de preek werd al gezongen door de gemeente. Dit filmpje geeft een beetje een impressie van deze paasmorgendienst: http://www.youtube.com/watch?v=xwWk-iWXLyE&feature=youtu.be. Excuses dat het een beetje een donker filmpje is geworden, maar het was dan ook nog erg vroeg.    Toen de dienst was afgelopen zijn we bij verschillende gemeenteleden langs geweest om even koffie te drinken.Tenslotte ook bij de familie van Yulia. Na alle bezoekjes werd het tijd om naar de viering voor jongeren van de classis te gaan. Tijdens deze viering werden er allerlei praise en opwekkingsliederen gezongen en mocht ik een inhoudelijke bijdrage doen. Het thema was ‘Gemotiveerd om te ‘diakenen’?!’ Met behulp vaneen popliedje en Bijbeltekst hebben we stilgestaan bij wat voor motivatie je kunt hebben om diaconaal actief te zijn. Tot slot vroeg ik ook naar hun motivatie. Er waren reacties als:  -Om te geven hoef je je niet te schamen. -Jezus heeft ons gediend, daarom zijn we ook geroepen om anderen te dienen. -We hebben onze naaste lief en leren zo God beter kennen. Geef niet op om God te dienen!Naast deze diaconale sessie aten we samen en waren er verschillende muzikale bijdragen van de jongeren. In dit filmpje vind je er eentje: http://www.youtube.com/watch?v=cmaM4Z8x0Gs. De tekst betekent samengevat het volgende: zwart of wit, krullen of steil haar,we worden allemaal door Jezus geliefd. Een soort van Indonesische versie van ‘ben je dik of ben je dun {…} God houdt van jou’. Voor de liefhebber het hele lied in Dangdut versie: http://www.youtube.com/watch?v=RMvmBC4qknA. Voor alle duidelijkheid: Dangdut is een Maleise muziekstijl.         De laatste nacht in classis Buay Madang logeerde ik bij ds. Suko. Een jonge 30er die zoals hij zelf zegt in een uithoek woont. Ik ontmoette zijn vrouw Ariani, dochtertje Lintang en zijn schoonfamilie. Ik bewonder Suko heel erg. Zijn gemeente heeft weinig geld te makken, maar samen initiëren ze van alles. Zo hebben de jongeren 3 miljoen roepia bij elkaar verzameld (ongeveer 350 euro) door op het land te werken voornog geen 35.000 roepia (3 euro) per dag. Of zoals Suko zegt: ‘voor drie glazenwater in Nederland’. Met dit geld hebben ze een operatie van een jongere kunnen betalen en een muziekinstallatie kunnen aanschaffen. Met de woorden van Suko:‘daar heb ik 5 jaar voor nodig gehad om ze dat zelf te laten doen. Het kost veel tijd om het gedachtenpatroon van mensen te veranderen. De neiging onder veel jongeren bestaat dat ze gelijk geld aan de kerkenraad vragen als ze iets nodig hebben: ‘instan’, alles moet gelijk gerealiseerd kunnen worden is de huidige levensstijl. Nu hebben ze dit zelf voor elkaar gekregen door samen te werken en dat is onder andere goed voor hun zelfvertrouwen!’        Na de jongerenbijeenkomst kwamen een stuk of 15 jongeren nog even langs om op de foto te gaan. Sowieso was het in en rond het huis een drukte van jewelste: buurkinderen, buren, alles en iedereen kwam aanwaaien. Toen wij rond een uur of 19.00 aan het eten waren en ik daarna eigenlijk wel naar bed wilde, kwam er opeens iemand aan die zei dat de kerk aan het volstromen was. De tamtam had zijn werk gedaan en blijkbaar iedereen laten weten dat er een ‘witte neus’ in het dorp was. Ze hadden zich verzameld in de hoop mij te kunnen ontmoeten. Suko zei gekscherend: ‘Jij lijkt Jezus wel, want die kon ook niet uitrusten omdat de schare hem steeds lastig viel’.Eerlijk gezegd was ik erg moe,vanwege een tekort aan slaap en veel nieuwe indrukken, maar ik wilde de mensen ook niet teleurstellen. Dus op naar de kerk! Toen ik het gebouw wilde binnenstappen, werd ik me opeens bewust dat ik mijn ‘relaxte kleren’ (lees:pyjama) al aanhad! In alle sufheid niet aan gedacht. Ik ben dus weer een ervaring rijker: een presentatie houden in mijn pyjama! Na een uurtje was de ontmoeting afgelopen: ik heb me voorgesteld en wat verteld over mijn taak in de GKSBS en verder vertelde Suko nog het een en ander. Daarna was het echt tijd om te gaan slapen.          De volgende dag zou ik namelijk op de motor teruggaan naar Metro. Toevallig moest Suko in Metro zijn maandag, dus ik mocht bij hem achterop.Iets van 5-6 uur achterop een motor zitten, stond nog niet in mijn ervaringenboek genoteerd. Ook al hadden mijn billen het vooral moeilijk: ik heb genoten van het uitzicht, de wind en de omgeving. Op de motor is toch wel een beetje als vliegen, maar dan met je benen op de grond. Na wat breaks onderweg kwam ik 15.30 uur toch wel wat afgepeigerd in Metro aan. Na een mandi(‘douche’), refleksi sessie (massage) ben ik als een blok in slaap gevallen. En zo was Pasen 2013 alweer verleden tijd.        

Pasen in Buay Madang in beeld

scroll of swipe door foto's en videomateriaal

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.