Een maandje Nederland

Blog

maandag 4 november 2013Het is even geleden dat ik wat van me heb laten horen. Ik was namelijk de hele maand oktober in Nederland samen met mijn verloofde Karel. We hadden 3 weken vakantie om kennis te maken met mijn familie en vrienden en met Nederland. Verder was een week gereserveerd voor werkafspraken op het kantoor in Utrecht met Kerk in Actie en ook met gemeenten die het werk van de GKSBS en Yabima ondersteunen. We hebben het erg goed gehad. Los van dat ik het even heerlijk vond om weer boerenkool en hutspot te eten was het ook heel fijn om Karel ‘mijn wereld’ te laten zien. Want Nederland is natuurlijk geen Indonesië…We hebben heel veel gefietst. Onder andere op een tandem in Kinderdijk (was ik zelf nog nooit geweest, zo word je nog eens toerist in eigen land). Natuurlijk gingen we bij de opa’s en oma langs. Verder ervoer Karel voor de eerste keer de lokale Genemuidense jaarmarkt (‘Biestemerk’) en introduceerde ik Karel de frikadel speciaal en het patatje oorlog.     Karel was al wel eerder in Europa geweest (Taizé, Frankrijk), maar nog nooit in Nederland. Daarom leek het mij wel geinig om hem eens aan het woord te laten over ons land. Hij zei onder meer het volgende:- Hoewel Nederland ontzettend geďndividualiseerd is, vond hij het opvallend dat het gezin waar ik uit kom nog steeds geregeld bij elkaar komt.- Ik vind al het Nederlandse eten lekker, behalve roggebrood. - Nederland is erg schoon en georganiseerd.- Op zondag in de kerkdienst groet men elkaar niet met een hand en zelfs soms niet met woorden of een ander gebaar.- Mensen worden in Nederland vervangen door machines (zo liet hij vaak de deur openstaan, omdat hij zoveel automatische deuren had meegemaakt).Niet alleen Karel, maar ook mijn eigen ervaringen maken mij bewust dat ik na twee jaar Indonesië ook met iets andere ogen kijk naar Nederland. De eerste zondag in Nederland kwam ik bij de kerk aan en gaf ik heel wat mensen een hand. Voor mij (en Indonesiërs) heel normaal, maar mensen keken me toch wat vreemd aan, besefte ik me later. En wat is Nederland schoon en lekker koel! Nederlanders verlangen meestal naar de zon, maar altijd subtropisch warm is ook niet alles. Ik mis de seizoenen. Het gevoel van welke tijd van het jaar het is.Een derde punt wil ik uitleggen aan de hand van de volgende ervaring.In de werkweek van Karel en mij hebben we onder meer een presentatie in Kampen gegeven. We waren met ongeveer 80 mensen bij elkaar uit verschillende (Interactief) PKN gemeenten van Zuid-Holland tot Friesland. De middag sloten we af met een Indonesische maaltijd met z’n 60en. We begonnen de middag plenair met drie presentaties: een presentatie van een aantal Togetthere jongeren die afgelopen juli in Indonesië zijn geweest, een presentatie van Karel en een presentatie van mij. De deelnemers mochten daarna kiezen uit drie workshops van de desbetreffende sprekers.          In mijn workshop hebben we gediscussieerd over twee stellingen:• ‘Indonesische kerken zoals de GKSBS zijn gelijkwaardige vrienden van de PKN’.• ‘Diaconaat hoort bij de kern van mijn geloof’.Het werd een interessante discussie, waarbij we werden stilgezet hoe belangrijk het is om te luisteren en door te vragen om de ander te begrijpen. De ander in Indonesië of de ander in Nederland. Bij de tweede stelling werden de deelnemers uitgedaagd om uit te leggen wat geloof is. De een legde de nadruk op de naastenliefde, de ander op dat hij door Christus is gered. Toen we bij de een doorvroegen bleek hij dit te doen uit dankbaarheid en bij de ander dat daaruit goede daden en liefde voor de naaste voortkwamen. Ik vond het mooi om zo een gesprek te hebben met mensen uit de hele breedte van de PKN over de essentie van het geloof. En nu kom ik tot mijn punt. Het viel mij op dat God of Jezus pas wat verderop in het gesprek viel. Dat betekent niet dat Hij niet belangrijk is, want het werd wel duidelijk dat in bepaalde woorden ‘God’ schuil ging. Maar als ik dat met Indonesië vergelijk dan spreekt men daar veel gemakkelijker over het geloof. In het dagelijkse leven wordt God sowieso veel vaker genoemd in zinnen als ‘God dank’ of ‘God zegene je’. Verder wordt er heel veel gebeden. Dominees met gemeenteleden of gemeenteleden onderling. Dat is een soort vanzelfsprekendheid, als dagelijks brood. Die vanzelfsprekendheid ken ik niet zo in Nederland, maar dat kan aan mij liggen.Ik weet niet wat jij ervan vindt, maar soms denk ik dat we in Nederland een beetje onze oriëntatie kwijt zijn. En wellicht vooral christenen weten soms niet meer wie ze zijn, wat hun identiteit is. Misschien heeft dat er mee te maken dat God nauwelijks meer in het publieke domein aanwezig is, maar vooral op privéterrein. Dat is in Indonesië wel anders. Hier wordt zelfs je geloof in je identiteitskaart vermeld. In Indonesië moet je één van 6 erkende religies kiezen en laten opschrijven in je id-kaart. De erkende religies zijn: islam, protestantisme, katholicisme, boeddhisme, hindoeďsme, confucianisme. Enerzijds heb ik daar moeite mee. Voor mij is geloof een keuze. Dwang past niet bij geloof. Als atheďst in Indonesië moet je toch een keuze maken en als jood ook. Nu zullen er in Indonesië weinig joden wonen, maar je hebt genoeg ‘identiteitskaart moslims of christenen of vul maar in’. Ze zijn alleen gelovig op papier.Anderzijds vind ik het wel mooi dat religie belangrijk genoeg is om vermeld te worden in je identiteitskaart. Het zegt iets over wie je werkelijk bent. Wat dat betreft, is de Nederlandse id-kaart erg beperkt. Veel verder dan naam en geboortedatum komt deze niet. In Indonesië wordt naast deze gegevens en religie ook je werk vermeld. Dat laatste lijkt me helemaal niet gek om vermeld te worden in onze Nederlandse identiteitskaarten. Soms krijg ik het idee in Nederland dat je werk voor een groot gedeelte je identiteit bepaald. En dat mensen die geen baan hebben daardoor niet of minder meetellen. Toch?Zo kan een maandje Nederland genoeg voedsel voor lichaam (ik ben een paar kilo aangekomen) en ziel opleveren.        

Een maandje Nederland in beeld

scroll of swipe door foto's en videomateriaal

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.