Christenen in Laos

Blog

maandag 23 juni 2014 Als LTS-groep van negen studenten en twee docenten zijn we een paar weken in Laos, op ‘cross-cultural exploration and mission’. Voor de (derdejaars)studenten, en natuurlijk ook voor de docenten, is het programma een praktijkonderdeel en een gelegenheid om nader kennis te maken met Laos en de Lao Evangelical Church (LEC). LTS en LEC hebben directe banden, binnen de LEC werken inmiddels bijna twintig LTS-alumni, de meesten als predikant.

 

We maken kennis met het werk van oud-studenten, we bezoeken projecten van niet-gouvernementele organisaties (ngo’s), we doorkruisen Vientiane en reizen naar Phonsavan, in de Vlakte der Kruiken.

Laos blijkt een land tussenin, tussen met name Thailand en Vietnam. In de musea en tempels die we bezoeken, horen en zien we allerlei verhalen over hoe in vroeger eeuwen Vientiane  vooral vanuit het westen werd binnengevallen en platgebrand.

Recenter is de geschiedenis van de Vietnamoorlog en actueler is het feit dat Laos daar jarenlang letterlijk door geraakt is. We zijn vooral onder de indruk van wat we zien en horen in het COPE-bezoekerscentrum, aan verbijsterende beelden en getallen. In de periode 1964-1973 voerden Noord-Amerikaanse B52-bommenwerpers 580.000 bombardementen uit op het grondgebied van Laos. Negen jaar lang, 365 dagen per jaar, iedere acht minuten, werd Laos gebombardeerd om de toevoer van middelen en mensen naar Vietnam zo radicaal mogelijk uit te schakelen. Er vielen duizenden slachtoffers en er vallen nog steeds duizenden slachtoffers, door alles wat er niet ontploft is, aan (cluster)bommen en landmijnen (uxo’s). Ongeveer een derde van het landoppervlak werd getroffen, waarmee Laos het meest gebombardeerde (stuk) land ter wereld is.

Voor de (weder)opbouw van het land moet op veel plaatsen eerst worden opgeruimd. COPE is een samenwerkingsverband van de overheid en ngo’s voor steun en revalidatie van de oorlogsslachtoffers.

De officiële naam van Laos is, sinds 1975, Lao Democratische Volksrepubliek. De machtsovername dat jaar door de Pathet Lao, de communistische partij, had directe consequenties voor, onder anderen, de christenen in het land. Veel kerkleden – en in ieder geval alle buitenlandse - verlieten het land. Eén van de vicepresidenten van de LEC vertelde dat er in Vientiane nog precies 25 leden achterbleven. Na een periode van ondergronds bestaan kregen in 1989-90 drie kerkgenootschappen (LEC, rooms-katholieke kerk en zevendedagsadventisten, samen nu ongeveer 200.000 leden op een bevolking van ongeveer zeven miljoen) officiële erkenning en beperkte bewegingsvrijheid. Die beperking geldt nog altijd: kerken kunnen alleen in door de overheid toegestane ruimte bijeenkomen en kunnen zich daarbuiten op geen enkele manier manifesteren. Het diaconaal-maatschappelijk werk van de kerk is dan ook  bescheiden en opereert hooguit als voorbeeld en steun ten behoeve van heel lokale ontwikkeling.

dorpskerkje.jpg

De LEC is lid van de Wereldraad (en de Aziatische Raad) van Kerken, maar van samenwerking tussen Laotiaanse christenen en buitenlanders kan eigenlijk geen sprake zijn. Natuurlijk zijn er nu in Laos ook buitenlandse christenen werkzaam, maar dan strikt als medewerkers van ngo’s (en ngo’s in Laos zijn per definitie buitenlands) of als zakenlieden, dat wil zeggen als eigenaars van taleninstituten of restaurants. Eén van hen is de directeur van World Renew, een ngo die verbonden is aan de Christian Reformed Church in North America. World Renew werkt in met name de meer geïsoleerde gebieden in het noorden van Laos, waar men werk doet dat ooit door ZOA Nederland begonnen is. Ontwikkeling gaat dorpsgewijs, maar voor iedere stap moet op alle niveaus toestemming worden gevraagd….. Geleidelijk, dus, even geleidelijk en voorzichtig als de LEC zich ontwikkelt.

 

 

Vientiane, 23 juni 2014,

Tjeerd de Boer

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.