Van Tuktuk naar Anou, met het LTS in Indonesië en Laos

Blog

dinsdag 17 juni 2014 De meeste studenten van het Lutheran Theological Seminary komen uit Hong Kong, er is een groeiend aantal studenten uit 'mainland' China en dan is er de groep ‘internationale’ studenten, afkomstig uit de landen van Zuidoost Azië. De drie groepen samen vormen het LTS-draagvlak voor de opbouw van theologisch onderwijs in de regio én voor ontmoeting en uitwisseling van vele tradities, talen en culturen. Een van de aardige tradities van het LTS is het onderhouden van de contacten met oud-studenten. Zo is er een sterke alumni-vereniging en brengt de 'faculty' eens in de twee jaar, aan het eind van het tweede semester, een bezoek aan de landen en kerken van herkomst van de studenten. Het bezoek, in de eerste week van juni dit jaar, was aan de Batak-kerken in Noord-Sumatra, Indonesië.

Er bestaan al lange tijd banden tussen het LTS en de Batak-kerken die onderdeel zijn van de lutherse familie. In de loop van de jaren hebben heel wat Batak-predikanten hun theologische studie aan het LTS kunnen afronden. Bij het bezoek aan de HKBP (Huria Kristen Batak Protestan), de grootste Batak-kerk (en met viereneenhalf miljoen leden ook de grootste lutherse kerk van Azië) ontmoetten we de bisschop (hier op de foto met de president en de decaan van het LTS) én de meeste LTS-alumni. Twee alumni zijn docent aan de theologische school in Pematang Siantar.  Serapina, afgestudeerd in 1991, is al jaren directrice van de diaconessenschool van de kerk, dezelfde school van Maida (pas afgestudeerd) en de school waaraan ook oud-studentes Tio en Eleven lesgeven. Aan een andere school, de preacher-teacher school geeft Frans (afgestudeerd in 2012) Nieuwe Testament . Donggho (ook van 2012) en Ronald (2011) zijn samen verantwoordelijk voor het nieuwe vormingscentrum van de kerk. Ze zijn bezig met het opzetten van leiderschapstrainingen voor beginnende predikanten.  Het landelijk kantoor van de kerk is in Tarutung waar veel nog in het teken staat van de viering van het 150-jarig jubileum en van ‘apostel’ Nommensen, de stichter van de kerk. Nommensen is heel aanwezig, door standbeelden, gedenkstenen, een grafmonument en vooral in Salib Kasih (dat is: kruis van de liefde) een hoog verheven pelgrimageplek.

We reisden langs het Toba-meer, ooit ontstaan door één van de krachtigste vulkaanuitbarstingen in de wereldgeschiedenis. We staken over naar het eiland Samosir, het idyllisch mooie centrum van de Batak-samenleving. Wat opviel waren niet alleen de karakteristieke huizen, maar ook de indrukwekkend grote aantallen kerken en kerkjes, op zo ongeveer iedere straathoek, en de vele graven als huizen (met kruis). Op Pinksterzondag gingen we er naar de kerk, in het dorpje Tuktuk. De kerk (met galerij) zat vol, er werd veel gezongen en de preek ging over eenheid-in-verscheidenheid, over het ene lichaam en de verschillende leden (ledematen), over de ene Geest en de verschillende gaven. Na afloop van de dienst was er kleefrijst en kokosgebak. Over Indonesië valt natuurlijk veel meer te delen/vertellen dan deze vluchtige impressie. Onze uit Indonesië afkomstige LTS-collega Bambang doet dat geregeld, ook tijdens deze reis, en wijst ons op de uitdagingen waarvoor Indonesië staat, de problemen van armoede en corruptie, van religieuze en etnische pluriformiteit én tegenstelling.

De GKPI (Gereja Kristen Protestan Indonesia), één van de andere Batak-kerken, had een ontmoeting georganiseerd in een dorp waarvan de bevolking in meerderheid moslim is en in goede harmonie samenleeft met de christelijke minderheid. De leden van de dorpsraad benadrukten de gezamenlijke verantwoordelijkheid, maar moesten ook vaststellen dat er niet echt sprake was van een geïntegreerde dorpssamenleving.  

De Batak-kerken zijn volkskerken, met een bijzondere staat van dienst, heel aanwezig, door kerkgebouwen en vooral ook door maatschappelijke dienstverlening (onderwijs, gezondheidszorg), volkskerken in de bijzondere context van een trotse cultuur en een samenleving die in meerderheid andersgelovig is.

op%20weg%20naar%20Laos.jpg

Een andere LTS-traditie is die van de cross-cultural exploration and mission. Op dit moment verblijf ik, met een groep van negen studenten en collega Po Chu, in Vientiane, de hoofdstad van Laos, volgens veel bronnen het armste land van Azië.  Ook in Laos zijn er nogal wat LTS-alumni, allemaal afkomstig van en allemaal werkzaam in de Lao Evangelical Church (LEC). Tai, pas afgestudeerd, is onze gids. We hebben het centrum van Vientiane inmiddels in verschillende richtingen doorkruist. Waar rond het Toba-meer op iedere hoek een kerk staat, is dat is Vientiane een boeddhistische tempel. Ook de positie van de kerk is ongeveer omgekeerd evenredig aan die in de Batak-regio. In Laos bestaat de kerk als kleine, voorzichtige, minderheid bij gratie van de overheid van een eenpartijstaat. De LEC is,  met de rooms-katholieke kerk en de zevendedags-adventisten, één van de drie erkende kerkgenootschappen en mag alleen binnen de eigen muren van (onopvallende) kerkgebouwen functioneren. In Vientiane gebeurt dat op drie plaatsen en op die drie plaatsen zijn LTS-alumni werkzaam als predikant, in combinatie met andere verantwoordelijkheden. Zo is Mun hoofd van het landelijk kerkkantoor en Deth (afgestudeerd in 2012) de leider van een zondagsschoolproject. Afgelopen zondag waren we in de Anou-kerk, de kerk van het centrum van Vietiane.  Ook hier, net als in Tuktuk, een volle kerk, ook hier wordt veel gezongen, onder andere door onze LTS-groep. Oud-student Keo preekt en ook hij heeft het over eenheid–in-verscheidenheid, over het ene lichaam en de vele leden, de ene Geest en de vele gaven. Hier is de verscheidenheid letterlijk aanwezig, de Bijbel wordt gelezen in de talen van aanwezige gemeenteleden: in het Laotiaans, Hmong, Vietnamees, Koreaans, Chinees (Mandarijn). Na afloop van de dienst worden de kussens en de stoelen aan de kant gezet, de kleden uitgerold en de maaltijd klaargemaakt. Zo is er naast alle verschillen veel dat Laos en Indonesië verbindt: gastvrijheid, gemeenschappelijkheid en de relaties met het LTS…

Anou%20kerk.jpg

Vientiane, 17 juni 2014,

Tjeerd de Boer

 

Van Tuktuk naar Anou, met het LTS in Indonesië en Laos in beeld

scroll of swipe door foto's en videomateriaal

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.