“Geen pracht en praal, maar kracht”

Blog

woensdag 24 september 2014 Een tijdje geleden las ik een artikel over de Qracht 500, de tegenhanger van Quote 500, waarin 125 ‘armoedzaaiers’ centraal staan die juist elk dubbeltje moeten omdraaien.

In dit magazine vertellen deze mensen over hun leven in armoede én wat zij doen om hun situatie te verbeteren. “Geen pracht en praal, maar kracht”. In het artikel komt Annemiek Onstenk aan het woord, journalist en bedenker van het magazine: “De aanleiding van Qracht 500 waren de affiches van de VVD die in 2012 in het hele land hingen. Er stonden teksten als ‘handen uit de mouwen in plaats van hand ophouden’. Daar spreekt de gedachte uit dat mensen met een uitkering profiteurs zijn, liever niks doen en misbruik maken van de voorzieningen”. Ze wilde weten of dit beeld klopt en in een periode van anderhalf jaar interviewde ze werklozen, verslaafden, chronisch zieken, agrariërs, bijstandmoeders en ex-gedetineerden. In de ogen van Onstenk moet de opvatting over armoede in Nederland veranderd worden. En “armoede kan iedereen overkomen”.

Ik wil niet alles herhalen  (lees anders zelf ook het artikel: http://www.epafras.nl/file.php?id=132&hash=b9087e54a7558d6b024742e0eea457cf) , maar ik wil een paar punten naar voren halen:
-    “Ze kiezen niet vrijwillig voor deze situatie. […] Ondertussen is het beeld dat mensen met een uitkering alleen maar lui achterover hangen en niks doen”.
-    “Als je langdurig in armoede leeft, heb je geen hoge pet van jezelf op. De boodschap dat je ‘profiteert’, draagt niet bij aan je gevoel van eigenwaarde”.
-    In Qracht 500 komen naast de verhalen van mensen voor wie het leven erg zwaar blijft ook verhalen naar voren van mensen met moed, doorzettingsvermogen, trots, humor, vindingrijkheid, vitaliteit en veerkracht.

Een paar weken geleden had de GKSBS zeven gasten op bezoek uit zeven verschillende kerken uit het noorden van Sulawesi. Deze zeven heren kwamen in Lampung om te leren. Dit in het kader van één van de programma’s van de Steering Committee Diaconal Calling waar ik ook deel van uitmaak. Ze waren een week bij ons op bezoek. Ze bezochten een goed lopende creditunion en biologische landbouwprojecten. Ook leerden ze hoe je de administratie van de kerk goed bij kunt houden en welk systeem daarvoor geschikt is. Daarnaast hoe je het beste maatschappelijk gefundeerde organisaties kunt opbouwen en wat daar voor nodig is. Ook was er ook een sessie ‘in de klas’ over de spiritualiteit van diaconaat, Appreciative Inquiry en Asset- Based-Community-Development (zie ook mijn blog over ‘De kleine dove kikker’). In deze sessie werden de deelnemers zich bewust van hun motivatie om diaconaal actief te zijn, namelijk omdat ze hebben ervaren dat God hun bevrijder is zoals het volk Israël Gods bevrijding heeft ervaren. God die bevrijdt motiveert om vervolgens ook anderen bevrijden (n.a.v. een bijbelstudie over Exodus 20:1 en 23:9-11). We bespraken ook wat er al gedaan wordt door de kerken om ‘de arme’, ‘de vreemdeling’ en ‘het milieu’ te bevrijden, maar ook wat er verbeterd kan worden. Eén van de verbeterpunten die genoemd werd ging over bewustwording over armoede. Met de woorden van een deelnemer: “Het beeld van arme mensen is dat ze lui zijn en dat we ze alleen kunnen helpen met geld. Dit moet veranderen”. Blijkbaar dus helemaal niet zoveel anders dan het beeld dat veel Nederlanders van arme mensen hebben als ik Onstenk moet geloven.  

Een persoon die de GKSBS  erg inspireert als het gaat om bewustwording is Paulo Freire (zie ook mijn blog ‘Anders leren, leren als een way of life’). Deze Braziliaan benadrukt dat ‘onderwijs dat bevrijding brengt’ nodig is. Onderwijs of bewustwording is noodzakelijk om er achter te komen wie of wat ons eigenlijk onderdrukt in plaats van bevrijdt. Ik proef dezelfde drive bij de initatiefnemer van Qracht 500, want volgens haar moet de opvatting over armoede in Nederland veranderen. En het werkt onderdrukkend om arme mensen alleen maar te zien als luie en profiterende wezens. Bevrijdend is het om juist de krachten te zien van deze ‘armoedzaaiers’ te midden van hun worstelingen. 

De GKSBS zelf is eigenlijk ook maar een ‘armoedzaaier’: een kleine en eenvoudige kerk. Pracht, praal en poen kan ze niet delen, maar ‘krachten’ wel. En daarom is de GKSBS in staat om ‘leerplek’ te worden, om gasten te ontvangen uit Sulawesi en te delen van wat ze heeft ontvangen. Ze is zich, met vallen en opstaan, bewust van haar eigenwaarde. En Jezus heeft haar die eigenwaarde doen ontdekken toen Hij vroeg: “Hoeveel broden heb je bij je? Ga eens kijken?” (Markus 6:38) Want iedereen heeft wat in huis om te delen. Of je nu in de Qracht 500 of de Quote 500 staat, of je nu in Indonesië woont of in Nederland. God zelf zet ons in onze kracht.

“Geen pracht en praal, maar kracht” in beeld

scroll of swipe door foto's en videomateriaal

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.