Een fiets met vleugels

Persoonlijk verhaal

dinsdag 10 maart 2015Adriane de Feijter woont met haar man, Hendrie van Maanen (door Kerk in Actie uitgezonden) en kinderen in Thailand. Terwijl Hendrie doceert aan het Mc Gilvary institute of Theology in Chiang Mai Chiang Mai, houdt Adriana zich bezig met de problemen van internationale migratie, een belangrijk onderwerp in een regio met grote aantallen vluchtelingen uit o.a. buurland Myanmar. Zij bezocht daar projecten die door Kerk in Actie worden ondersteund.

Studeren, hard werken, doorzetten en de hoop niet laten varen. Zal dat de sleutel zijn voor een betere toekomst? Veel migrantenkinderen die ik de afgelopen dagen in de ogen heb gekeken, in Mae Sot en in het Umpang vluchtelingenkamp bij de Thais Birmese grens, hebben die glinstering van hoop op een betere toekomst nog in de ogen.

Ik slaap in het picturebook guesthouse. Een fantastisch initiatief om migrantenjongeren in Mae Sot de kans te geven werkervaring op te doen nadat ze hun post grade 10 opleiding hebben afgerond. Het is een zogenoemde social enterprise. De geboorte van een aan populariteit winnende manier van ontwikkelingssamenwerking. Ik zie er wel wat in. Een guesthouse met een missie die draait op eigen kracht. De omgeving ademt poëtische inspiratie en haalt je uit de droevige realiteit van deze grens plaats.

Vannacht sliep ik in een boomhut. Naast de ‘treetop room’ kan je ook slapen in de ‘Room on the moon’ of the ‘Writers room’. De gedichten die geschreven zijn aan de binnenkant van de deur lijken je mee te willen nemen naar een andere wereld.

Listen to the rustle of leaves in the wind as the branches bend and sway beneath you. Make yourself a nest. Curl up under the canopy of stars and dream of life high above the world.

Een wereld die mooier is. Een wereld waar kinderen naar school kunnen en niet hoeven te werken in de bouw. Een wereld waar families niet worden verscheurd omdat ‘papa is overleden in het conflict in Myanmar en mama nu in Bangkok woont om geld te verdienen’. Een wereld waar kinderen mogen bestaan en een identiteit hebben en waar je niet bang hoeft te zijn om opgepakt te worden. Een wereld waar je een kans hebt op een beter bestaan.

Ik heb in de afgelopen dagen verschillende projecten van de Mae Tao Clinic bezocht die gesteund worden door kerk in actie. Ik heb gesproken met dokter Cynthia die zich samen met talloze andere dagelijks inzet om de Birmese migranten een menswaardiger bestaan te geven. De dokter die het allemaal begonnen is en die pleit voor een holistische aanpak van de complexe problemen waar ze in deze migrantenstad mee wordt geconfronteerd. Ik heb een weeshuis bezocht waar Htet Htet Aung - een vrouw van 64 jaar - dagelijks 43 kinderen een onderkomen en scholing biedt. Waar ze me trots liet zien hoe ze zelf soja melk kunnen maken en champignons laten groeien. Ik mocht kijken naar de papaya plant van de twaalfjarige Mai Mai, die ergens verscholen in de tuin van het weeshuis groeit. Een plek waar hij tot rust komt als hij verdrietig is. Ik heb een van de 70 migrantenscholen bezocht en gesproken met studenten die dromen, docenten die hopen en stimuleren en een schooldirecteur die zich zorgen maakt.

De tuk tuk staat klaar om me naar het vliegveld te brengen. Ik drink mijn koffie op en kijk nog even naar de fiets met vleugels die op de binnenplaats van het guesthouse staat. Is het een expressie van hoop op het mogelijk maken van datgene wat onmogelijk lijkt?

Adriana de Feijter, november 2014.

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.