Het verhaal van directeur Aloysius

Persoonlijk verhaal

woensdag 8 april 2015Dhr. Aloysius is oprichter en directeur van Save sinds 1993. Hij groeide zelf op in de buurt van Tirupur. Op jonge leeftijd werd hij al geraakt door het leed van werkende kinderen en kwam hij daartegen in opstand in de staat Tamil Nadu. Toen hij hoorde over de problemen van kinderarbeid in de textielindustrie verhuisde hij naar Tirupur en richtte hij daar de organisatie Save op.

Waarom nemen textielbedrijven kinderen in dienst?

Zowel werkgevers als werknemers zien werk in de textielindustrie niet als belastend voor kinderen. Het is immers niet zo zwaar als werken in een steenfabriek. De kinderen worden ingezet bij lichter werk, dat goed gedaan kan worden door kleine vingers. Kinderen maken vaak lange uren. Ze zijn daarmee hele goedkope aantrekkelijk arbeidskrachten.

Hoe zit het met meisjes in de textielindustrie?

Meisjes zijn extra kwetsbaar, omdat ze soms lastig gevallen worden door mannelijke werkers. Ze kunnen makkelijk misbruikt worden. Ze maken vaak lange werkuren. Er wordt geen rekening gehouden met hun gezondheid, ook niet als ze bijvoorbeeld ongesteld zijn. Ze hebben vaak weinig mogelijkheden voor hygiëne. Ze belasten hun ogen vaak te veel, waardoor ze hoofdpijn krijgen. Ze worden zwak door gebrek aan goede voeding. Oudere vrouwen hebben vaak gezondheidsproblemen en lopen een hoger risico om kanker te krijgen.

Welke veranderingen heeft u de afgelopen jaren gezien? 

De afgelopen twintig jaar is kinderarbeid in Tirupur afgenomen, maar recent zie ik weer een kleine toename, sinds er meer arbeiders vanuit de noordelijke staten van India naar Tirupur komen.

Waarom werken deze kinderen?

Bij mensen van onze eigen staat Tamil Nadu komt kinderarbeid steeds minder voor. Het komt vooral voor bij kinderen van migranten, die van andere staten komen en niet de benodigde vaardigheden hebben. De werkgevers betalen hen zulke lage lonen dat zij er niet van rond kunnen komen en hun kinderen wel mee moeten werken. Zij komen van arme staten in India zoals Bihar, Orissa, West-Bengalen en Assam.

Wat houdt het nieuw initiatief “Kinderarbeid-vrije zones” in?

Met dit initiatief mikken we op regio’s waar veel migranten wonen. Met behulp van comités , vrijwilligers en onze staf gaan we van deur tot deur, van straat tot straat om te praten met mensen en kinderen op te sporen die niet naar school gaan. We overtuigen de ouders en de kinderen van het belang van onderwijs. Ons doel is dat alle kinderen in deze regio’s naar school gaan en niet gaan werken in fabrieken.

Hoe redden kinderen met een leerachterstand het op school?

Om deze kinderen te helpen bieden we overbruggingsonderwijs: alternatieve leercentra. De kinderen volgen eerst een jaar dit soort onderwijs, waar leren leuk is. We gebruiken daarbij een speciale leermethode waarbij kinderen spelenderwijs leren lezen, schrijven en rekenen. Ook gaan ze op bezoek bij reguliere scholen, ontmoeten leerkrachten, doen mee aan culturele programma’s, dans en dergelijke. Daardoor bouwen ze vertrouwen op. Na een jaar weten ze weer wat het is om ‘kind’ te zijn en dat onderwijs daarbij hoort. Ze voelen dat het belangrijk is en willen het niet meer missen. Dan schrijven we hen in bij een reguliere school op het niveau dat bij hen past. Onze vrijwilligers blijven hen volgen om zeker te weten dat ze naar school blijven gaan.

Worden deze kinderen geaccepteerd door leerkrachten en medeleerlingen?

In het verleden hadden veel leerkrachten een negatieve houding ten opzichte van deze kinderen. De onderwijsmethode sloot helemaal niet aan bij het leervermogen van deze kinderen. Inmiddels is er veel veranderd in het onderwijs in India en sluit het beter aan. Het is nu dus makkelijker voor kinderen om in het reguliere onderwijs te passen en daar geaccepteerd te worden.

We hanteren een stap-voor-stap-benadering: eerst halen we kinderen weg uit de fabrieken, dan volgen ze ons aangepast onderwijs, daarna kunnen ze naar het reguliere onderwijs en uiteindelijk kunnen ze aan de slag in de samenleving. Zo bieden we deze kinderen een betere toekomst.

(Gesprek met Henk Blom, augustus 2014)

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.