Ik zat gevangen en jullie kwamen naar mij toe…

Blog

woensdag 9 september 2015‘Waarom willen jullie gevangenen opzoeken eigenlijk?’, vroeg ik. Mevrouw Nunung antwoordde: ‘Ik wil geloof, hoop en liefde worden in het dagelijks leven en geen dreunende gong of een schelle cimbaal’.

Sinds december 2013 maak ik deel uit van een pastoraal team dat elke maand naar de gevangenis gaat. Toen waren de leden nog allemaal vrouwen uit Metro. Doordat ik in 2014 naar Pugungraharjo ben verhuisd, leek het mij wel gaaf als vrouwen uit Pugung betrokken zouden raken bij deze diaconale opdracht. En dat is gelukt! Een groepje vrouwen is niet alleen betrokken, maar zelfs enorm enthousiast! Ondertussen zijn de teams opgesplitst. Samen met de vrouwen uit Pugung zijn wij verantwoordelijk voor de eerste zaterdag van de maand. We vertrekken rond 8.00 uur naar de gevangenis in Metro, komen daar zo rond 9.45 uur en om 10.00 uur beginnen we.

Wat we daar doen in de gevangenis? En wie we opzoeken? We komen bij elkaar met de christelijke gevangenen (zowel katholiek als protestant), maar ook andere belangstellenden zijn welkom (hoewel dit in de praktijk nog maar één keer is voor gekomen). Op dit moment zijn er 8 gevangenen met een christelijke achtergrond, waarvan 1 vrouw. De meesten zitten vast vanwege drugsdelicten. De een voor een paar maanden, de ander voor een aantal jaren. De eerste paar keren dat ik meeging met het team uit Metro, vielen mij een paar dingen op: er werden vooral eenvoudige kerkdiensten gehouden, het pastorale team mengde zich soms nauwelijks onder de gevangenen, met Kerst en Pasen werd er Avondmaal gevierd en waren de diensten feestelijker aangekleed, na de dienst werd er met elkaar gegeten. Ik wilde het meer interactief aan gaan pakken waardoor er meer ruimte zou komen voor gesprek. Ondertussen weten de gevangenen dat als wij uit Pugung komen dat we vaak in groepjes uiteen gaan, een spel doen of iets anders interactiefs. En natuurlijk sluiten ook wij een ontmoeting af met een gezamenlijke maaltijd.

Ondertussen zijn er 3 vrouwen uit Pugung die onderdeel uitmaken van het vaste team. Daarnaast zijn er nog 3 vrouwen die regelmatig meegaan. Toen ik het vaste team bij elkaar had getrommeld, ontdekten we samen een aantal dingen. De vrouwen waren de eerste keer erg zenuwachtig om de gevangenis binnen te gaan. ‘Maar het was niet zo wreed als ik me had voorgesteld. En de gevangenen in de groep zijn beleefd en aardig’, zei mevrouw Kristi. We bespraken welke waarden of principes belangrijk zijn voor het gevangenisbezoek. We noemden: niet oordelen, liefde, luisteren, gelijkwaardigheid, motiveren en enthousiasmeren. Ook waren we het er mee eens dat we samen, of we nu binnen of buiten de gevangenismuren zitten, het Woord van God ontvangen. De een is niet meer dan de ander. ‘Waarom willen jullie gevangenen opzoeken eigenlijk?’, vroeg ik. Mevrouw Nunung antwoordde: ‘Ik wil geloof, hoop en liefde worden in het dagelijks leven en geen dreunende gong of een schelle cimbaal’. Mevrouw Ester vulde aan: ‘De Here Jezus heeft ons geleerd om ons te bekommeren. Jezus zelf bekommerde zich over zondaren’. Andere redenen die naar voren kwamen waren nieuwsgierigheid en medelijden. Het doel van het gevangenisbezoek is tweeledig. Aan de ene kant geven: troosten, delen, kracht geven, aandacht geven, niet vervreemden (we zijn hetzelfde!), enz. Aan de andere kant ontvangen: blijdschap, waarderingen, enthousiasme, ervaring opdoen, enz.

Pasgeleden hebben we een presentatie over ons gevangenisbezoek in de kerk gegeven, om wat helderheid te geven. Niet elk gemeente- of familielid is het er namelijk mee eens dat we gevangenen opzoeken. ‘Het is hun eigen schuld dat ze daar zitten!’ ‘Gemeenteleden hier in Pugung hebben onze hulp eerst nodig!’ Ondanks deze opmerkingen zijn de vrouwen vastberaden en nog even gemotiveerd als tevoren. Een paar maanden geleden kwamen de vrouwen op het idee om een bazaar te organiseren om de kosten voor de maaltijd en benzine bij elkaar te krijgen, Nu is het al een gewoonte geworden dat we elke keer na het gevangenisbezoek naar de markt in Metro gaan om allerlei snacks e.d. aan te schaffen om deze vervolgens op zondag na de kerkdienst te verkopen. Verder koken de vrouwen zelf en nemen we een eigengemaakte rijstmaaltijd mee naar de gevangenis vanuit Pugungraharjo.

Machtig mooi om te zien dat sinds eind 2014 er een klein vuurtje is gaan branden en dat dit vuurtje beetje bij beetje begint te vlammen. Ondertussen zijn we de mogelijkheden aan het uitzoeken om ook gevangenen op te zoeken in een andere gevangenis. Wil(t) u/jij voor ons bidden?

  • Voor de gevangenen: in het algemeen dat ze het kunnen uithouden in de overbevolkte gevangenis en zich kunnen weren voor de verleidingen (drugshandel bijv.) die er zijn binnen de muren; voor hen die weinig bezoek krijgen; voor hen die vrij zijn en weer een leven proberen op te bouwen.
  • Voor de vrouwen van Pugungraharjo dat het enthousiasme mag blijven.
  • Voor onze plannen om ook in een andere gevangenis aan de slag te gaan.

Ik zat gevangen en jullie kwamen naar mij toe… in beeld

scroll of swipe door foto's en videomateriaal

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.