Het verhaal van Justina Mike

Persoonlijk verhaal

woensdag 14 oktober 2015Justina Mike is in 1970 geboren. Sinds 1999 werkt ze bij JPRM, inmiddels als directrice.

Mijn achtergrond
Ik kom uit een arm gezin van de Igbo-stam uit het oosten van Nigeria, maar omdat mijn vader afkomstig is van een familie van koningen wordt onze familie nog steeds gerespecteerd. Mijn vader trouwde met twee vrouwen. Mijn moeder is de tweede vrouw. Ik ben zelf de oudste van zeven kinderen. Ik heb dus ook nog oudere halfbroers en –zussen. Mijn vader overleed in 2010, maar mijn moeder leeft nog. Na mijn middelbare schooltijd ontmoette ik mijn man, die afkomstig is uit de stad Jos in de staat Plateau in Noord-Nigeria. We zijn in 1989 getrouwd, toen ik 19 jaar was. Ik ging bij hem in Jos wonen. We hebben samen drie zoons, die inmiddels volwassen zijn. De oudste van 24 heeft geografie gestudeerd. Hij vervult nu voor één jaar zijn burgerdienstplicht. Mijn zoon van 22 volgt een technische studie. De jongste van 19 studeert medicijnen. Jos is enorme stad, waar bijna 1 miljoen mensen wonen: zestig procent is christen, veertig procent is moslim. De christenen zijn de oorspronkelijke bewoners. Sommigen zien de moslims nog steeds als buitenstaanders. De stad komt soms in het nieuws als er onlusten zijn tussen christenen en moslims.

Mijn werk
In 1991 ging ik voor de Raad van Kerken van Nigeria werken bij het Instituut voor Kerk en Samenleving. Door dit werk kwam ik in aanraking met de enorme armoede in het noorden van Nigeria en veel mensen die nog analfabeet zijn. Hier ontstond mijn passie voor ontwikkelingswerk. Na ruim zeven jaar veranderde ik van baan. In 1999 ging ik bij JPRM werken. JPRM (Justice, Peace and Reconciliation Movement) is eind jaren tachtig opgericht door dominee Habila om het onrecht op het platteland te stoppen in de staat Adamawa in Noord-Nigeria. De overheid werkte onze organisatie aanvankelijk tegen, maar inmiddels erkennen ze dat we goed werk doen.

Nigeria
In Nigeria wonen 200 miljoen mensen. We zijn het rijkste land in Afrika vanwege onze inkomsten uit olie. Die rijkdom is slechts in handen van een kleine groep. Tachtig procent van de bevolking lijdt armoede: gebrek aan voedsel , drinkwater, gebrek aan goede wegen en elektriciteit. Er is veel corruptie. Sinds april 2015 hebben we een nieuw president (Buhari). Hij lijkt van goede wil om de corruptie aan te pakken, maar hij is oud (72) en heeft gezondheidsproblemen.

JPRM
De sterke punten van JPRM zijn dat we vanuit de basis werken: we versterken gemeenschappen, we ondersteunen christenen én moslims om met elkaar samen te werken, we bieden onderwijs aan volwassenen en we leren vrouwen met vaardigheden, zodat ze een eigen inkomen kunnen verdienen en ook mee kunnen doen in besluitvorming. We zijn in zo’n vijftig dorpen actief in het noorden van Nigeria. In ieder dorp zijn twee of drie vrijwillige veldwerkers actief, die door ons getraind zijn. Door ons enorme netwerk kunnen we makkelijk mensen bij elkaar roepen als er conflicten zijn. Samen met een moslima ben ik een vredesnetwerk van vrouwen gestart. We werken veel met jonge mensen. We organiseren bijeenkomsten en rally’s om de stem van vrouwen te laten horen voor vrede. We trainen vrouwen om te voorkomen dat hun kinderen gewelddadig worden. Veel moslimkinderen bedelen op straat. Zij lopen groot gevaar om in handen van Boko Haram te vallen. Ouders en overheid moeten samen dit soort praktijken tegengaan.


Boko Haram
In de staat Plateau hebben vier van onze dorpen te lijden onder Boko Haram, in de staat Adamawa drie van onze dorpen. Boko Haram werd in 2002 opgericht, maar is vooral sinds 2009 heel gewelddadig geworden. We trainen de gemeenschappen om zich te weren tegen Boko Haram. Moeders moeten hun kinderen hiervoor waarschuwen. Ook moslims verzetten zich tegen deze terroristische groep vanwege hun geweld. Zij zijn net zo goed slachtoffer als christenen. De laatste aanval van Boko Haram was in een moskee in Jos. De aanhangers van Boko Haram zijn vooral jonge jongens, tussen de 15 en 25 jaar. Ze laten zich verleiden door geld en macht. Afgelopen februari (2015) kregen enkele leden de opdracht om onze voorzitter dominee Habilia te vermoorden. Ze hebben het niet gedaan, omdat ze zien dat hij goed werk doet in hun dorpen. Maar JPRM loopt door haar werk en verzet tegen Boko Haram wel gevaar. Er zaten zelfs leden van de Boko Haram in de vorige regering. De nieuwe president is dit jaar weer een grote aanval gestart tegen Boko Haram. Ze zijn gelieerd aan Al Qaida en IS. Er zijn inmiddels 2,1 miljoen mensen op de vlucht in eigen land door al het geweld. Zo’n 500.000 worden opgevangen in vluchtelingenkampen, maar de rest zit verspreid over dorpen. Wij hebben hen met financiële steun van Kerk in Actie voedsel (mais, bonen, zout, maggi, bakolie), zeep en handdoeken kunnen geven. Het is afschuwelijk in wat voor situatie zij verkeren.

Dromen voor de toekomst
In Nigeria wonen mensen met veel verschillende religieuze en culturele achtergronden. We zijn een gastvrij land. Landrechten, armoede en economische problemen zijn belangrijke onderwerpen in ons land. Maar terrorisme hoort niet bij Nigeria. Waar je ook vandaan komt: in Nigeria willen we in vrede met elkaar samenleven. Mijn droom voor JPRM is dat we sterk blijven en de hoop niet verliezen. We moeten niet bang zijn voor alles wat er gebeurd in ons land. We moeten de angst uitroeien. God is met ons. Veel gemeenschappen kloppen bij ons aan om hulp. God helpt ons altijd weer om er op een of andere manier uit te komen.

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.