Onheilspellend ongeluk: Ď Indianen Ď in IsraŽl

Blog

zaterdag 19 december 2015Mijn laatste blog vanuit het land, waar men beter zou moeten weten, want liep hier niet ooit de rebelse Jezus te hoop tegen het establishment van FarizeeŽrs en Schriftgeleerden? Werd hier niet in 1948 een democratie gevestigd, die stoelt op een lange Europese traditie? En heerst hier ondanks deze zegeningen dan niettemin enkel ongeluk? Dit verhaal heeft 13 als nummer en hoewel ik niet bijgelovig ben, komt dat toch mooi uit.

Het is 18 december 2030 (1) en gisteren †vierde ik mijn †tachtigste verjaardag. Vijftien jaar geleden was ik vrijwilliger in Palestina bij een door de toenmalige Protestantse Kerk van Nederland Ė we waren nog niet gefuseerd met de katholieken - †gesteund †solidariteitsprogramma, op verzoek van kerkleiders uit Jeruzalem. Het was een spannende tijd, want we leken aan te schuren tegen een derde Intifada en er waren vele doden †te betreuren. Het bleek het begin van het einde van de hoop op een zelfstandige Palestijnse staat.

Uiteindelijk bleek †de kolonisatie- politiek van de IsraŽlische regering van de afgelopen jaren succesvol: de gehele B- en C-zones werden geannexeerd en gezuiverd van Palestijnen, de Palestijnse Autoriteit implodeerde, de Europese Unie en †overige westerse landen keken de andere kant op. De laatsten werden †moedeloos van het geld pompen in een staat, die er maar niet kwam, terwijl hun projecten ťťn voor ťťn werden vernietigd door de kolonisator.

De Palestijnen zitten nu in reservaten, grotendeels gevormd door delen van de A-zone Ė minder dan 10% van het hele Groot-IsraŽl - †en worden †in leven gehouden door de VN en deels door †IsraŽl zelf, want Europa wilde de kosten voor die gebieden †niet langer dragen. De bezetting is wel ten einde, dat wel ja. Het verzet daartegen ook.

Amerika lijkt het allemaal goed te vinden, maar dat land heeft †dan ook ervaring met deze gang van zaken. Zijn niet alle Indianen daar hun gronden kwijt geraakt, soms na bloedige opstanden en oorlogen, en teruggedreven in reservaten ,waar ze een ellendig bestaan leiden? Met de Palestijnen is het net zo vergaan. Volledig getraumatiseerd en nu deels ook onder de drugs , hebben ze uiteindelijk niet alleen de moed, maar ook de hoop opgegeven. Ze zijn niet eens tweederangs burgers, maar nee, ze zijn niets meer. ď Indianen in IsraŽl ď.†

IsraŽl heeft nu Eretz -IsraŽl gerealiseerd en men negeert de enclaves, de Palestijnse reservaten, want daar hoort een fatsoenlijk mens niet te komen. De enige prijs, die IsraŽl heeft moeten betalen, is het feit dat men als †paria wordt beschouwd is in de internationale beschaafde †wereld, maar zolang het geld daar regeert, is het overigens Ďbusiness as usual Ď.†
De Joodse staat is een feit en deze staat, met als basis het Joodse ras, is vele intellectuelen wel een doorn in het oog, maar verder bekommert zich daar niemand om.

Velen trekken de vergelijking met Zuid Afrika en de apartheid daar. Die vergelijking gaat echter niet op, want daar bleek ene de Klerk op te staan en had †Mandela niet alleen visie maar ook moed. Daar werd na duizenden slachtoffers en bloedige botsingen met dank aan aartsbisschop Desmond Tutu †een Waarheidscommissie ingesteld, die met succes bijltjesdag kon voorkomen en de natie met zichzelf in het reine bracht. In het niet zo heilige land †waren er geen mannen met visie.

Somber kijk ik nu terug op mijn jeugdig enthousiasme †destijds in 2015, toen ik nog geen 65 jaar oud was. Ik hef het glas met een mooie oude malt - daar was drooglegging mijn deel, mijn lever kraaide nog van plezier - †en weemoedig denk ik aan al die dappere †IsraŽliís en Palestijnen, die keihard werkten voor de vrede, ondanks schietende soldaten, criminele kolonisten en verblinde, misdadige messentrekkers. Er is nu daar geen oorlog meer, maar is dit vrede?

Neen, en het is ook helemaal geen 2030 maar 18 december 2015 en de toekomst voorspellen is een hachelijke onderneming. Ik heb U †allen de afgelopen drie maanden mijn verhalen verteld en ik dank U voor Uw aandacht, geduld en commentaar. Ik roep U op om met mij te voorkomen, dat het ooit zo zal aflopen zoals ik hierboven als mannelijke Cassandra somber heb geschetst.

Het ga U wel

Kees Blok, van Jerusalem op weg naar Almelo

( 1) Persiflage †op ď Het recht op terugkeer ď †van †Leon de Winter, 2008 De Bezige Bij.

Wilt U reageren naar aanleiding van mijn verhalen dan kan dat op

cornelis.blok50@gmail.com

Post scriptum: mijn dank gaat uit naar religiewetenschapper Anne †Cazemier en oud diplomaat †Hans Teunissen, die zo aardig waren mijn concepten van waardevol commentaar te voorzien en mij zo behoedden voor uitglijers. Toch ben ik zelf geheel en al verantwoordelijk voor wat ik schreef.

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.