Vrolijk Kerstfeest?

Blog

maandag 28 december 2015De dag voordat Nederland zijn schoen zette en vol verwachting naar de Sint uitkeek, mocht ik al mijn eerste kerstpreek verzorgen.

In totaal ben ik zes keer voorgegaan in Kerstvieringen, met gevarieerd publiek. De eerste keer met honderden studenten van de christelijke studentenvereniging in de provinciehoofdstad Bandar Lampung. De tweede keer in de gevangenis. De derde keer met vrouwen uit de classis Pugungraharjo. De vierde keer in een GKSBS gemeente in de buurt van Metro. De vijfde keer op Eerste Kerstdag in de gemeente Pugungraharjo (Karels gemeente). En morgen voor het laatst in een oecumenische dienst in het regentschap Zuid-Lampung (een regentschap komt onder een provincie) waar ook honderden mensen naar toe zullen komen.

Eerlijk gezegd gaat de vrolijkheid van de Kerst er een beetje voor mij af door deze overkill aan Kerstvieringen en dat al vanaf 4 december. Advent is nog maar net begonnen en we vieren al Kerst in Lampung. Is dat in Nederland net zo of hoe zit dat eigenlijk? Hier beginnen ze in ieder geval ver voor Kerst en eindigen ver na Kerst met Kerstvieringen. Zo kun je midden of eind januari nog gerust Kerst vieren (voor mij persoonlijk ligt de grens echt voor het nieuwe jaar). 

Naast de hoeveel Kerstvieringen vind ik het ook jammer dat de betekenis van Advent verloren gaat. Op de vier zondagen voor Kerst mogen we uitzien, verwachten, inkeer, hopen, maar tussendoor is Kerst of eerbiedig gezegd Christus al gearriveerd. Wat dat betreft zou ik beter in de Rooms Katholieke Kerk van Indonesië passen: in deze kerk mag geen dag voor 25 december Kerst gevierd worden. Onze Rooms broeders en zusters houden Advent in ere.

Misschien word je niet erg vrolijk van het lezen van dit blog. Maar ik moet ook de andere helft van het verhaal vertellen: Kerst in Indonesië heeft namelijk ook zijn vrolijke kanten!

Zo worden er in veel gemeenten allerlei wedstrijden in de Adventstijd georganiseerd, waardoor het gemeenschapsgevoel wordt vergroot. Bijvoorbeeld: welke bijbelstudiegroep maakt de meest creatieve kerstboom van minimaal twee meter, welke mannelijke 50-plusser maakt de lekkerste nasi goreng, welk vrouwelijk duo geeft de meest creatieve Bijbelstudie, welk team wint “blind volleybal”, welk echtpaar zingt het mooiste lied en ga zo maar door. Ook worden er rond Kerst allerlei diaconale acties gehouden voor bijvoorbeeld ouderen, gevangenen, mensen in een psychiatrische opvang e.d. Nu heb ik wat moeite met de eenmalige kant van zulke acties, maar toch de aandacht voor de naaste “buiten eigen kring” waardeer ik zeer. En op Eerste Kerstdag wenst iedereen elkaar “Selamat Natal” (Vrolijk/Gezegend Kerstfeest).

Tenslotte word ik nog steeds erg vrolijk van het gebruik om bij elkaar op visite te gaan tijdens religieuze hoogtijdagen en dus ook met Kerst. De afgelopen dagen hebben we misschien wel 200 mensen over de vloer gehad: buren, kennissen, gemeenteleden. De een christen, de ander moslim of hindoe. Een hele goede gewoonte die zo in Nederland ingevoerd mag worden vind ik zelf. De visite vond onze eigengemaakte mini speculaasjes, stroopwafels, appeltaart en slagroomtaart in ieder geval erg lekker en daar werd ik dan ook weer vrolijk van.

Vrolijk kerstfeest! (dat mag toch nog tot 6 januari?) En alvast (dat mag nu toch al wel?) een Gezegend Nieuwjaar!

Vrolijk Kerstfeest? in beeld

scroll of swipe door foto's en videomateriaal

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.