Het verhaal van Ester: “Ik hoop op vrede voor Nigeria”

Persoonlijk verhaal

donderdag 28 januari 2016“Toen de terreursoldaten van Boko Haram bij ons dorp kwamen, renden wij van Lasa naar Eskeroba”, vertelt Ester (17).

Ester woont sinds januari 2015 opnieuw in het vluchtelingenkamp op het terrein van de grote kathedraal in Yola. Ze woont hier samen met haar moeder en zeven broers en zussen. Haar vader is ambtenaar in een ander dorp.

Vluchten
Ester vertelt hoe ze moest vluchten uit haar dorp: “Mijn oom werd gedood, hij was zakenman. De strijders doodden veel rijke mensen. Ik heb zelf niet gezien dat mensen werden gedood, we hoorden het later. De dode lichamen bleven na de moordpartij achter op straat. Honden en wilde beesten vraten de lichamen van onze dorpsgenoten op.”

Botten
“Ik hoorde dat een moeder tijdens de vlucht het contact verloor met haar zoon. Hij nam zijn mobiele telefoon niet meer op. Ze ging terug naar het dorp dat ze hadden verlaten. Daar had een slachting plaatsgevonden en beesten deden zich tegoed aan de lichamen. De moeder vond een paar botten van haar zoon; ze herkende stukjes van het shirt dat hij had gedragen. Bij een hoge rots groef ze een kuil en begroef wat over was van haar zoon Madu. Hij werd 29 jaar.”

Echt schoon
“Ik ging niet naar school in Lasa”, vertelt Ester. “Ik kan hier in het vluchtelingenkamp wel naar school, en we dansen en zingen ’s avonds. Ik vind het leven in het kamp wel mooi. Ik heb veel nieuwe smaken leren kennen: we krijgen melkpoeder waardoor ik melk kan drinken. Dat had ik nog nooit geproefd. Ook eten we hier spaghetti en we krijgen meel. In Lasa aten we knollen en groenten die we zelf verbouwden op ons land. Nu eten we vaak anders. Thuis hadden we ook geen zeep: we probeerden zelf altijd iets te maken waarmee we konden wassen maar dat werkte nooit zo goed. Nu krijgen we goede zeep die echt werkt, waarmee onze kleren echt schoon worden.

Dromen
“Ik leerde twee dagen geleden een tas vlechten van plastic afval, dat doe ik nu graag als ik terugkom van school. Ik hoop dat ik na de middelbare school een computeropleiding kan volgen, want ik wil graag bij een bank werken. En ik hoop op vrede voor Nigeria.”

Steun ons project
JPRM ondersteunt Nigerianen in het noorden van het land bij de ontwikkeling van hun dorp. Zij helpen bij de organisatie van spaargroepen, geven lessen over vrede en zorgen ervoor dat volwassenen leren lezen en schrijven. Het resultaat: een veilig leefklimaat in de dorpen en meer welvaart en ontwikkeling voor de bewoners.
Steun dit werk door een bijdrage over te maken op rekening NL89 ABNA 0457 457 457 t.n.v. Kerk in Actie te Utrecht, o.v.v. het projectnummer 'Z 004624' of doneer online. Hartelijk dank!

 

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.