Karo/ Karels clan

Blog

maandag 25 januari 2016Op 21 januari jl. ben ik deel van de Karo clan geworden. Voortaan heet ik in Karokringen: HenriŽtte Boru Tarigan.

Karo clan
De Karo clan of Batak Karo komt oorspronkelijk uit het noorden van Sumatra (Karoland). Karel, mijn man, is een Batak Karo. Hij en zijn broertje en zusje zijn geboren in Lampung, maar zijn ouders zijn in het noorden van Sumatra geboren en de rest van de familie woont daar nog. En waar je ook geboren wordt: eenmaal een Karo, altijd een Karo.
De Karo clan bevat vijf groepen: Karo-Karo, Ginting, Tarigan, Sembiring, Perangin-angin. Elke familienaam (84 in totaal) valt onder één van deze vijf groepen. Ook heeft deze clan een eigen taal namelijk de Karo taal. Deze taal is heel anders dan het Indonesisch.
De meeste Karo in het noorden van Sumatra zijn boer. In het koelere klimaat worden bijvoorbeeld sinaasappels, koffie, aardbeien, aardappels, broccoli en wortels verbouwd.
De meeste Karo zijn christen.
In de Karo clan is het belangrijk om te weten in welke relatie je staat tot een bepaald familielid. Afhankelijk van die relatie weet je hoe je iemand moet noemen. Zo moet ik de de oudste broer van mijn schoonmoeder bijvoorbeeld “oude vader” noemen en de tweede broer “middelste vader” en de jongere broer “jonge vader”. De broers en zussen van mijn schoonvader moet ik juist “gewoon” “oom” of “tante” noemen. Verder ben je in relatie tot de één “koning” en in de relatie tot de ander  “gelijke” of “dienstknecht”. Dat heeft alles te maken met de familieleden van de vrouwen in de familie. Zo is Harry, mijn broertje, de “koning” van Karel. Maar Karel is straks “koning” als zijn zusje aan de man komt. (Mocht je hier niet zoveel van snappen, dan ben je niet de enige, haha.)
Zoals elke clan in Indonesië heeft de Karo clan ook zo zijn eigen tradities en gewoonten. Tijdens een huwelijksfeest gebruiken de mensen traditionele kleding met vooral veel rood en goud. De bruid draagt een groot en breed hoofddeksel van doeken en gouden versierselen en de bruidegom een hoge variant (zie foto). Tijdens een huwelijksfeest wordt er veel gezongen en gedanst. Als het bruidspaar aan de beurt is om te zingen en te dansen, krijgt het vaak geld toegestoken. Tijdens een begrafenis of tijdens een grafbezoek is het gebruikelijk dat de rouw verwerkt wordt met klaagliederen en klaagdansen.
Verder is het eten van sirih (soort pruimtabak) ook een gewoonte van veel vrouwen in Karoland. Ik liet me door iemand vertellen dat het een rustgevend, maar ook een erg verslavend middel is.

Henriëtte Boru Tarigan
Van 18-24 januari waren we in Karoland en maakte ik nog intensiever kennis met de Karo clan. We zouden namelijk op de 21ste een groot huwelijksfeest houden volgens de adat, maar omdat eind vorig jaar net een oom van Karel is overleden is dat feest uitgesteld. Omdat we het geld van onze tickets niet terug konden krijgen, besloten we toch te vertrekken met als doel om kennis te maken met de extended family (de hele familie). Wel vond er op 21 januari een eenvoudige ceremonie plaats waarmee ik in ieder geval officieel deel zou worden van de Karo clan. Na een maaltijd en kennisgeving van het doel van ons bezoek heeft mijn schoonmoeders familie mij geaccepteerd als hun dochter. De oudste broer van mijn schoonmoeder en zijn vrouw zijn nu mijn Karo ouders. En hun kinderen zijn mijn broers en zussen. Na de acceptatie werd een doek om ons als gezin heen gelegd (zie foto) als teken van bescherming en zegen. Ik hoor er nu echt bij.
De Karo Clan is erg partriarchaal: de naam van de man wordt de naam die wordt doorgegeven aan de zonen. Dus Bram is een Barus. Ik als aangetrouwde vrouw krijg, na de juist genoemde ceremonie, de naam van Karels moeder: Tarigan. Daarvoor moet “Boru” geplaatst worden wat zoiets als “dochter van” betekent. Ik heet nu in Karokring: Henriëtte Boru Tarigan. Mochten Karel en ik een dochter krijgen dan krijgt zij als achternaam “Borus Barus”: dochter van Barus.
De Karo zijn heel erg communaal. Als ik bijvoorbeeld iemand tegenkom die ook van Karo afkomst is en mijn naam (Boru Tarigan) of Karels naam (Barus) heeft, dan zijn we gelijk één grote familie. Mocht je als Karo gaan backpakken en je hebt geen geld meer te makken dan kun je altijd nog op zoek gaan naar een Karo: die zullen je in ieder geval onderdak geven, omdat je een deel van de familie bent.

Tradities
Zoals ik net al schreef heeft de Karo clan bepaalde gewoonten rondom huwelijkfeesten en begrafenissen. Dat huwelijksfeest moet nog komen, maar we hebben vorige week wel alvast de traditionele huwelijkskleding aangetrokken en een paar foto’s laten maken. Een hele belevenis met zoveel goud om je heen. Maar vooral de hoed die met krantenpapier van binnen ter plekke wordt gemaakt, is een bijzonder gebeuren (helaas zijn er geen foto’s van).
Ook brachten we een bezoek aan het graf van Karels oom. Karo worden vaak begraven op hun eigen landbouwgrond. Karels familie ververste de bloemen op het graf van de pas overleden oom en de al langer overleden vader/opa en de oma uitte zichzelf door middel van een klaaglied (zie: https://www.youtube.com/watch?v=dNxBI8TEYRs&feature=youtu.be). Bijzonder emotioneel om mee te maken. Ik begrijp nu nog beter waarom Karel zijn scriptie over de klaagliederen van Jeremia heeft gedaan, omdat dit alles te maken heeft met zijn Karo achtergrond.  

Vulkaan en vuilnis
Omdat we zoveel familiebezoekjes hebben afgelegd in deze week, was er (helaas) bijna geen tijd meer voor toeristische uitstapjes. Maar gelukkig heb ik wel kunnen genieten van de natuur: de sinaasappelbomen, ananasstruiken, de vulkanen en bergen, de aangename temperatuur overdag en de koelte ’s nachts. De vulkaan Sinabung in Karoland is nog steeds actief (https://www.kerkinactie.nl/actueel/2014/02/mijn-huis-is-ingestort-door-vulkaanas-jouw-huis-1). Je kunt goed zien waar de lava van de berg is afgerold. De activiteit van de Sinabung was ook goed zichtbaar toen wij er waren: ik zag rookwolken die naar buiten werden gespuwt. Nog steeds verblijven er mensen die in een straal van 5 kilometer van de Sinabung wonen, in tijdelijke kampementen. Hopelijk blijft de vulkaan verder rustig en kunnen de mensen gauw terug naar hun woonplaats of wat daar van over is!
Waar ik minder van genoot, was van al het vuilnis! In vergelijking met het noorden van Sumatra is Lampung nog schoon. Overal aan de kant van de weg zag je afval en rommel (zie foto’s en: https://www.youtube.com/watch?v=OPKgzWiHe9g&feature=youtu.be). Een vies gezicht en zo slecht voor het milieu. Toen ik een foto maakte van het afval, deed een oom van Karel uit schaamte gauw zijn hand ervoor. Er moeten nog heel veel slechte gewoonten op het gebied van afval veranderen in Indonesië. Ik ben blij dat de GKSBS in ieder geval op het gebied van ecologie meer wil gaan doen!

Vreemd vertrouwd
Deel worden van Karels clan, familie en gewoonten is voor mij vreemd en vertrouwd tegelijk. Omdat ik nu de betekenis achter de gewoonten steeds beter begrijp, zie ik er ook vaker de waarde van in. Bijvoorbeeld dat je in relatie tot de één als “koning” en in de relatie tot de ander als “gelijke” of “dienstknecht” wordt behandeld. Een typische Batak structuur waarbij je rouleert in de rol die je toebedeeld krijgt. Als we ergens naar toegaan, vraag ik altijd aan Karel hoe ik die persoon moet noemen en welke rol ik heb ten opzichte van die persoon. Dan weet ik of ik gelijk de keuken in moet duiken of juist me als een koningin mag laten behandelen. Apart zo’n systeem, maar wel eerlijk omdat je elke keer een andere rol hebt.
Tegelijkertijd blijven sommige dingen ook vreemd. Zoals wanneer ik commentaar krijg als ik Karel rechtstreeks bij zijn naam noem (iets wat in heel Indonesië niet gebruikelijk is trouwens). Of het boeren in het openbaar zonder excuses.
Vreemd vertrouwd. Na zo’n weekje ondergedompeld te worden in de Karo clan moest ik denken aan het Lied van Rut van Stef Bos.
Ek is n vreemde hier
Ek het my land gelos
Ek het jou pad gekruis
Ek het jou spoor gevolg

Maar ook:
Maar jou land is my land
Jou volk is my volk
Jou taal is my taal
Jouw God is my God
Jou droom is my droom
Jou pad is my pad
Jou toekoms my toekoms
Jou hart in my hart

 

Karo/ Karels clan in beeld

scroll of swipe door foto's en videomateriaal

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.