Waarom doet de kerk niets?

Column

woensdag 9 maart 2016Die vraag heb ik de afgelopen weken in meerdere intonaties gehoord en langs zien komen. Boos, verontwaardigd, hoofdschuddend. En het rare is… de vraag klopt niet! Sylvia Witte maakt zich in haar meest recente column terecht kwaad over hoe vluchtelingen in de kou staan (letterlijk en figuurlijk) en worden gezet. Maar één ding klopt in haar verhaal gelukkig echt niet. Het is niet waar dat kerken niets doen voor vluchtelingen, integendeel.

Een meneer die ik recent sprak had hetzelfde verwijt. En toen ik hem vertelde dat dat niet waar was was zijn wedervraag: waarom staat dat dan niet in de krant? En dát, dat is een goede vraag.

Iets doen voor een medemens
Maar eerst de feiten. Als gemeenteadviseur voor Kerk in Actie kom ik bij héél veel kerken over de vloer. Bij de diaconieën. De diaconie is dat deel van de kerk dat zich inzet voor mensen in nood. Mensen dichtbij en mensen veraf. Voor iedereen die hulpt behoeft. Praktisch, financieel, en in de ingewikkelde regelgeving. Het zijn schuldhulpmaatjes, klussers, regelaars, geldinzamelaars. En allemaal met dezelfde passie: helpen waar geen helper is. Iets doen voor een medemens.

Praktisch
En in al die kerken staat al maanden één vraag bovenaan de lijst: 'Wat kunnen wij doen voor vluchtelingen?' Of zelfs: 'Wat kunnen we nog meer doen voor vluchtelingen?'. Duizenden, ja u leest het goed, duizenden vrijwilligers verspreid over vele kerken zetten zich in. Ik zag in Vijfhuizen de kerken in een ongelooflijk tempo regelen dat er kleren kwamen voor mensen in de noodopvang en nu worden vrijwilligers getraind die straks de handen uit de mouwen gaan steken bij het in te richten AZC. Ik hoor in Rijnsburg en Katwijk, in Alphen en Kaag en Braassem, in Den Haag en Leiden, waar dan ook hoe mensen zich onvermoeibaar inzetten voor medemensen, praktisch.

Netwerk
Maar dat niet alleen. Vorig jaar werd er in een paar weken tijd miljoenen euro’s ingezameld in de kerken voor vluchtelingen die niet hier zijn maar in Syrië, in Irak, Griekenland, Italie, langs de vluchtroutes door Europa. Voor de vluchtelingenkampen in Libanon, Turkije, Jordanie. En die giften blijven binnenkomen. Om dan vervolgens snel en effectief besteed te worden daar waar het het hardste nodig is via een netwerk van kerken en hulporganisaties die toegang hebben tot de mensen die het meest in nood zijn.

Bed bad brood
De PKN klaagde de Nederlandse staat aan en dwong de bed bad brood regeling af.

De kerken doen niets?
Nee mevrouw Witte, nee boze meneer. Er gebeurt héél véél. Alleen u weet dat niet. Het haalt de krant niet, Pauw of De Wereld Draait Door niet. Waarom niet? Eerst hand in eigen boezem. Protestanten zijn en blijven calvinisten. Niet op de borst kloppen, niet zie mij nou. Nee de vrijwilligers die zich dag en nacht inzetten, die doen dat gewoon. Dat moet. Klaar. En daar gaat geen PR machine op. Wel nee, doe maar gewoon. Maar ook een sneer naar de pers. Wanneer er dan berichten worden aangeleverd over wat er allemaal gedaan wordt en gebeurt dan is dat “geen nieuws”, het is namelijk goed nieuws. Zoals het ook weken duurde voordat de NOS in beeld bracht in welke gemeenten de vergaderingen over noodopvang en AZC’s niet werden verstoord. Medemenselijkheid heeft geen nieuwswaarde, behalve dan soms een leuk human interest item.

Ware spreken van de kerk
Waarom spreekt de kerk zich niet uit? Vroeg laatst een journalist me. De kerk spreekt zich dagelijks uit antwoordde ik. In al die mensen die zonder dat u het misschien ziet (maar tip: kijk eens op de website van Kerk in Actie daar staat namelijk heel veel op) zich dag en nacht en met hart en ziel inzetten. Dat is spreken in de praktijk. Dat gaat verder dan een statement in mooie taal. Dat is het ware spreken van de kerk. 'Heb u naaste lief' is de opdracht waar al die mensen uit handelen. En meer taal heeft dat niet nodig.

Ik maak een diepe buiging voor al die mensen die het , in stilte, gewoon doen. Opvang, activiteiten, geld inzamelen, luisteren, taallessen, en niet moe worden te vertellen aan wie het maar horen wil in hun eigen omgeving: Het zijn mensen, net als wij. Medemensen op zoek naar veiligheid en een dak boven hun hoofd. Waar je mee kunt lachen, huilen, muziek maken.

De kerk doet niet niets. Integendeel!
Elise

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.