Een put en een school in Frana

Reisverslag

donderdag 21 april 2016We hobbelen met de four-wheel drive over een pad dat iedere meter een venijnige aanslag op de ruggenwervels pleegt. Na een half uur zoeken en het ontwijken van een onoversteekbare rivier komen we bij Frana. We stappen uit in wat aanvoelt als een openlucht oven. Het is meer dan veertig graden en we bewonderen vier lemen klaslokalen. Drie zónder en één met een zinken dak. Het hoofd van de school verteld dat er wel 40 kinderen op de vier vierkante meter van de grond van een klaslokaal kunnen zitten. Vier klassen, en klas vijf zit meestal onder de grote boom die je het raam kunt zien staan.

Ontwikkeling
De twee essenties van ontwikkelingswerk zijn eigenlijk: gezond blijven en toegang tot onderwijs. Daarna moet je vooral hopen dat mensen zélf hun kansen op verdere ontwikkeling aangrijpen. Het wordt wel wat meer ingewikkeld als je je realiseert dat oorlog of geweld zowel gezond blijven als onderwijs in gevaar brengt. En als je je realiseert dat economische uitbuiting en het barricaderen van toegang tot markten de fragiele kansen op ontwikkeling in de kiem smoort. Maar toch: het gaat er vooral om dat mensen zoveel mogelijk zélf de kansen op ontwikkeling aangrijpen.

We zijn in Frana te gast bij de armsten van Afrika. De achterhoede van de mensheid. Hoewel het aan leven en levenslust in het dorp niet ontbreekt zijn dit mensen waar eigenlijk niemand naar omkijkt, om wie zo goed als niemand zich bekommerd. Een kleine gemeenschap ergens in de bush: te weinig stemmen om een politicus te kunnen boeien. Of ze creperen of niet: het zal de Nigeriaanse overheid een zorg zijn.

Waterput
Een tastbaar teken van het feit dat er door anderen wél naar hen wordt omgekeken is de waterput, mogelijk gemaakt door de giften van een groep Katwijkers die hier tien jaar geleden met Kerk in Actie op bezoek was. En de bewoners beseffen dat ze zichzelf aan hun haren uit het moeras moeten trekken. Die zelfredzaamheid wordt gestimuleerd door de Justice, Peace and Reconciliation Movement die hier door één van de dorpsbewoners erbij is geroepen. Voor onderwijs voor de kinderen overdag én voor volwassenen ‘s avonds. Voor het ontwikkelen van kansen voor de vrouwen van het dorp. Door ze kaarsen en vaseline te laten produceren en die te verkopen. Door ze zélf een school te laten bouwen.

Onder de boom in het midden van het dorp luisteren we naar de verhalen. En naar één van de leiders van het dorp. Trots als een pauw als hij spreekt over het onderwijs aan volwassenen: “I can now write a letter”

Rian Binnendijk (Protestantse Kerk) reist samen met Kerk in Actie Zendingsmedewerker, Cokkie van ’t Leven door Nigeria en doet verslag van zijn impressies van het werk van de lokale partners van Kerk in Actie.

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.