Moet gij dan ook niet zwichten?

Reisverslag

donderdag 14 april 2016We zijn in Nigeria op weg van Abudja naar Jos als halverwege de telefoon gaat. Het is de telefoon van Justina Ngwobia, de directeur van Justice, Peace and Reconcilliation Movement. Het telefoongesprek gaat met horten en stoten. Stiltes en verzuchtingen van radeloosheid: “Oh God, wat is dit voor een land???”

We horen het nieuws over drie gegijzelde dominees. Ongeveer twee weken geleden gegijzeld. Twee hebben het overleefd. Dat was het goede nieuws. Eén niet. Wat is dat voor een land; waar dominees gegijzeld worden? Waar de gijzelnemers dat vooral doen om een enorm losgeld te innen – in de verwachting dat de kerk rijk is en wel zal betalen. Maar dit zijn geen kerken van het welvaartsevangelie; de kerken van deze dominees zijn arm.

Falende staat
Wat is dat voor een land? Een land waar een complexe gelaagdheid aan spanningen iedere keer in bruut en tomeloos geweld uitbarst: spanning tussen religies, spanning tussen stammen, spanning tussen nomaden en boeren en de schaamteloze exploitatie van deze spanningen door politici. Een land dat meer ervaring opgedaan heeft met dictatuur dan me democratie. Slechts een twintigtal landen op aarde zijn nog méér corrupt dan Nigeria. De grootste inkomensongelijkheid van Afrika: waar de allerarmsten van Afrika een schamel bestaan uitkerven en waar de rijksten van Afrika hen aan hun lot overlaten. Een land waar de regering niet is staat is haar inwoners adequaat te beschermen en haar eigen wetten na te laten leven. Een falende staat. Nigeria staat op de 14eplaats in de ranglijst van fragile states.

Laatste vangnet
Chinua Achebe zei het al in 1983 over Nigeria: ‘Dit huis is gevallen’. Het doet me denken aan de verzuchting in Psalm 11 (in de berijmde versie): ‘Als alles valt, moet gij dan ook niet zwichten?’

Moet de kerk hier zwichten? Geen gekke vraag in het licht van het geweld tegen christenen. Maar zwichten is wel het laatste waar de kerk aan denkt. De kerk in Nigeria kijkt niet naar een falende staat maar ziet door geweld getraumatiseerde mensen – christenen én moslims. In deze samenleving is de kerk het laatste vangnet en helpt waar geen helper meer is. Door slachtoffers te helpen hun trauma te verwerken. Door het gesprek tussen christenen en moslims te stimuleren om uiteindelijk in vrede samen te kunnen leven en een volgende uitbarsting van geweld te voorkomen. Door opvang te bieden aan weduwen en wezen. De Vocational Training School van de Evangelical Reformed Church of Christ in Nasarawa State vangt weduwen en wezen op, leert ze een vak, en hoopt zo te voorkomen dat ze slechts een marginaal bestaan kunnen leiden. De kerk in Nigeria is veerkrachtig en wéét waartoe ze geroepen is: een vindplaats te zijn voor geloof, hoop en liefde.

 

Rian Binnendijk

Rian Binnendijk (Protestantse Kerk) reist samen met Kerk in Actie Zendingsmedewerker, Cokkie van ’t Leven door Nigeria en doet verslag van zijn impressies van het werk van de lokale partners van Kerk in Actie.
Zie ook: http://allafrica.com/stories/201604010367.html

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.