Chinese theologie? Theologie in China! (2)

Blog

maandag 12 december 2016De afgelopen week waren we in de Chinese provincie Henan. We waren er voor het uitwisselingsprogramma van het ‘Institute for Sino-Christian Studies’ in Hong Kong met China, om les te geven aan de universiteit van Henan en aan het provinciaal theologisch seminarie. Opnieuw een goede ervaring, belangrijk om het werk aan het Luthers Theologisch Seminarie (LTS) in Hong Kong zo te kunnen verbreden naar China.

Kerk en Bijbel

Vrijdag

Aan de universiteit van Henan, in de historische stad Kaifeng, gaf Tjeerd, op uitnodiging van het Instituut Bijbelse Letterkunde les aan een groep van ongeveer veertig studenten Chinese taal en –letterkunde. Het ging over interculturele communicatie en contextuele lezing van de Bijbel.  De studenten doen bij het Instituut vooral vergelijkende literatuurwetenschap, over Bijbelse teksten en Europese literatuur bijvoorbeeld. We hadden het over de definities van cultuur, over het verschil tussen de Bijbel als literatuur en de Bijbel als Woord van God, over het lezen van (Bijbel)teksten in een groep. Bij studenten als deze komt, dat hadden we eerder in de provincie Shandong al gemerkt, geloof niet aan de orde. De student die vertaalde, had bij onze gesprekken vooraf verteld dat hij niet religieus is en ook niet kan zijn omdat hij graag lid van de Communistische Partij wil worden. 

Zaterdag

Na de universiteit was er de lesdag aan het theologisch seminarie van de TSPM, de Driezelf-kerk, de officieel geregistreerde protestante kerk van de provincie Henan, in de hoofdstad Zhengzhou, voor de 130 (!) eerstejaars studenten. De theologische opleiding is driejarig en het aantal studenten groeit. In totaal zijn er ongeveer driehonderd, honderd in het tweede jaar en 70 in het derde, het laatste jaar. Die groei is belangrijk omdat er een groot tekort is aan theologisch opgeleide predikanten. Om het groeiend aantal studenten te kunnen dienen breidt ook het seminariecomplex aanzienlijk uit, met een nieuwe bibliotheek annex studiecentrum, en investeren docenten in hun vervolgopleiding. De rector, dr. Tang (met wie op onze eerste reis in China, in 2013, hadden kennisgemaakt), studeerde afgelopen voorjaar aan het LTS af als D.Min., Doctor of Ministry. De PowerPoint met de ‘inleiding in de missiologie’ van drie keer een uur werd dia voor dia vertaald en studenten luisterden met zichtbare belangstelling en kritische vragen, over onder andere de relatie tussen Oude en Nieuw Testament en ook die tussen Christendom en Islam. Het vak missiologie - of interculturele theologie - staat niet op lesrooster van de opleidingen in China, maar er is reden genoeg om dat wel te doen, in een land dat multireligieus is, waar religie wordt gedefinieerd door de overheid en iedere vorm van religieus onderwijs en zendingswerk strikt verboden is.

Zondag

Kerkdiensten in China zijn bijzondere gebeurtenissen, hoe eenvoudig ze in feite ook zijn. De grote kerk, waaromheen het seminarie staat, was al voor het begin van de morgendienst afgeladen vol. Op alle gangpaden stonden extra krukjes, ook op die van de gaanderij, in de studiezaal onder de kerk kon de dienst worden gevolgd op een groot videoscherm. Eigenlijk draait alles in een kerkdienst van de Driezelf-kerk om de preek, die deze ochtend anderhalf uur duurde. De gemeente luisterde al die tijd aandachtig en stil. Nadat de ‘woorddienst’ was afgelopen begon de viering van het Avondmaal. Een groep vrouwelijke koorleden deelde, met enige moeite in de drukte, brood (matses) en wijn (in kleine cupjes) uit.

Na afloop van de dienst kwam een van de gemeenteleden naar ons toe. Hij vertelde dat hij nog nooit mensen gezien had, die niet Chinees waren. Hij vroeg ons om te bidden, voor hemzelf, voor zijn vrouw die, ondanks dertig jaar huwelijk, nog altijd ‘haar huisgoden aanbad’ en voor z’n zoon die net aan de universiteit was begonnen, maar ook nog altijd geen christen.

Toen we aan de eerstejaarsstudenten van het theologisch seminarie vroegen wie in een christelijke familie was geboren en wie een ‘nieuwe christen’ was, bleek de verhouding gelijk. Dat is een meer algemene indruk: Zo leren we de kerk in China en haar leden steeds beter kennen en begrijpen. Het is een kerk die veel heeft meegemaakt, inclusief ellende en vernedering, dood en verderf. Maar tegelijkertijd is het een kerk die kans ziet zich te vernieuwen, zelfs zonder dat duidelijk is in welke richting precies.

Hong Kong, 11 december 2016

Tjeerd de Boer en Kathleen Ferrier

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.