Twee verblijfsvergunningen, als vrucht van Gods Geest die ons met elkaar verbindt!

Column

donderdag 9 maart 2017Aan het eind van de middag plots een mail van diaken Tine Kouwenhoven uit Papendrecht: moeder en dochter Sharif hebben een verblijfsvergunning gekregen. Dochter Khadija die al een vergunning tot verblijf had kan nu weer haar eigen leven oppakken. Ze kan nu voor kraamhulp studeren, want dat was steeds haar plan. Een warm gevoel van blijdschap trekt door me heen.

Vluchtelingen

Destijds , januari 2015, kreeg ik bericht van onze Bad Bed en Brood advocaat Mr. Pim fischer. De Stichting Inlia had Khadija naar hem verwezen, omdat haar moeder (inmiddels 75 jaar), en haar zus met verstandelijke beperking op straat stonden. Ze waren bij Khadija, in Papendrecht, ingetrokken. Zij liet moeder en zus niet op straat staan. Maar Khadija had een bijstandsuitkering, en omdat moeder en zus bij haar inwoonden werden de toeslagen ingehouden. Met als resultaat dat de drie vrouwen van 40 euro per maand moesten leven.

Grote vreugde bij mij dat ik mevrouw Tine Kouwenhoven, van de kerk in Papendrecht, kende. Op haar kan ik rekenen. De kerk bood hulp, in de vorm van voedsel, sociaal fonds, maar ook bemiddeling naar de gemeente. Samen met de Stichting Inlia, partner van kerk in Actie, keken we met zijn allen naar wat er juridisch zou kunnen. Moeder en zus waren al vanaf 2007 in Nederland, en zouden zich alleen in Somalië echt niet redden.

De IND twijfelde aan de nationaliteit. Uiteindelijk betaalde kerk in Actie uit het noodfonds de DNA test. Er werd een nieuwe advocaat gevonden, en ook de gemeente haalde wat bakzeil. En nu 2 jaar later, en 8 jaar nadat ze hier kwamen, is er rust en mogen ze hier blijven. De stoere Khadija kan eindelijk beginnen haar leven op de rails te krijgen. Wat een vreugde! Ik bel de advocaat met dit mooie bericht, hij is zo blij, en herinnert zich de dames nog goed. Vooral Khadija die zo dapper was om huisvesting te bieden aan moeder en zus, ook al betenkende dit bittere armoede voor haar.

Ik belde ook met de stichting Inlia, en hier ook vreugde. Die blijdschap en vreugde hebben we nodig, omdat er zo vaak frustratie is op het asieldossier. Terugkijkend denk ik dat we dankbaar mogen zijn. Dankbaar dat we elkaar hebben als netwerk omdat we vaak samen de knelpunten de baas kunnen worden. Dankbaar voor onze goede lokale mensen die zich als vrijwilliger zo deskundig en actief inzetten, zoals Tine Kouwenhove. Dankbaar voor de financiële middelen die we kunnen inzetten.

Maar bovenal dankbaar omdat we ons in dit werk gedragen weten door Gods zegen. Die ons met elkaar verbindt, en die ons helpt het juiste te doen voor hen die zich in hun nood tot ons wenden. Een mooie boodschap, twee verblijfsvergunningen.

Geesje Werkman

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.