Dzjazad il-Masihh / Goef HaMashieach [Het Lichaam van Christus]

Blog

vrijdag 12 februari 2016Weblog 24, 12 februari 2016 Eind vorige maand, dus later dan elders in de wereld vanwege het Armeense Kerstfeest op 19 januari, werd hier de week van gebed voor de christelijke eenheid gehouden. Elke middag was er een dienst in een van de kerken in de Oude Stad. Mensen uit alle windstreken kwamen naar Jeruzalem om eensgezind te bidden voor zowel de wereldwijde als de lokale kerk. Eensgezind – zo zou de kerk eigenlijk altijd moeten zijn.

koptekst%20levant.jpg

Maar dat wordt meestal voor de verre toekomst gereserveerd; als anderen eerst maar eens dit of dat doen/laten/zeggen/herroepen (niets doorhalen a.u.b.). De dagelijkse praktijk is tot groot verdriet van veel gelovigen hopeloos verdeeld. Wij hadden net bij een bevriend stel ons beklag gedaan over de gerichtheid op het eigen kringetje en de bijbehorende lauwheid jegens de rest, die zo vaak bij christenen (onszelf incluis) te zien zijn en waar we ons voor schamen tegenover buitenstaanders…

 

Oecumene

De gebedsweek werd georganiseerd door ECOF, de Ecumanical Circle of Friends. Een kring die bestaat uit leiders van allerlei lokale kerken: Grieks-Orthodoxen, Syrisch-Orthodoxen, Rooms-Katholieken, Melkieten (Grieks-Katholieken), Kopten, Maronieten, Armeniërs, Anglicanen, Lutheranen en een enkele baptist. Allemaal vertegenwoordigers van de ongeveer 150.000 christenen in het Heilige Land. Elke maand komen ze bij elkaar om naar elkaar te luisteren en te praten over onderwerpen die alle kerken aangaan. Zo is het bezoek van de Paus in 2015 uitgebreid voor- en nabesproken en deelt men wat er tijdens hoogtijdagen in elke kerk gebeurt. Daarbij komen met enige regelmaat de verschillende (Juliaanse en Gregoriaanse) kalenders aan de orde, waardoor Kerst en andere feestdagen twee of drie keer worden gevierd in Jeruzalem – handig als je geen zin/tijd hebt om de kerstboom af te tuigen, maar toch ook een oud teken van gebrek aan eenheid.

Ook Marleen neemt als official representative van de Protestantse Kerk deel aan de ECOF-bijeenkomsten. Het blijft bijzonder dat al die popes dan serieus naar haar luisteren als het bijvoorbeeld gaat over de (geringe) betekenis van heiligen in Protestants Nederland, terwijl ze zelf vinden dat het protestantisme een afscheuring van een afscheuring is en dat vrouwen helemaal geen rol kunnen spelen in de kerkelijke hiërarchie. Het gaat het er dan ook wel eens heftiger aan toe, zoals die keer dat er gesproken werd over de enorme daling van het aantal pelgrims naar de heilige plaatsen het afgelopen halfjaar, en de baptistendominee vlak daarna meldde dat er een koor uit Amerika in zijn kerk zou komen zingen. Meteen beet iemand hem toe: ‘Ja, koren, daar zijn jullie protestanten goed in! Maar iets doen met de heilige plaatsen – ho maar!’ Auw…

 

Oecumene?

Zes verschillende kerkgenootschappen hebben van oudsher hun eigen gedeelte in de bekendste heilige plaats in het hart van de Oude Stad waar Jezus is gekruisigd, gezalfd en begraven: de Heilig Grafkerk. Prachtig toch, dat de zorg voor het gebouw zo verdeeld is? Dat is iets te simpel gedacht. De kerk is al eeuwen dringend toe aan een grondige renovatie, maar geen van de zes betrokken partijen wil hier zelfs maar over praten met de andere vijf. Bang dat als je één vinger geeft… Een moslimfamilie heeft de sleutel van de kerk, want genoemde kerkgenootschappen vertrouwen die aan niemand uit hun eigen gelederen toe.

We durfden dit bijna niet te zeggen tegen de Palestijnse vriendin die, nadat ze ons kantoortje in de Redeemer Church had bewonderd, vroeg of we met haar in de Heilig Grafkerk om de hoek wilden bidden – dat is voor haar als moslim ook een heilige plaats. Maar ze vond het eigenlijk wel een mop dat moslims hier de vrede tussen de christelijke kemphanen bewaren. En een joodse vriend die vaak groepen rondleidt in de Heilig Grafkerk, zei tegen ons: ‘Geweldig, hoe christenen daar met elkaar al 2000 jaar het evenwicht bewaren. Ik zou willen dat het binnen de Israëlische samenleving ook zo was. Daar is zoveel verdeeldheid; bepaalde groepen, zoals religieuze en seculiere Joden, of Oosterse en Europese Joden, kunnen echt niet met elkaar door één deur. De Heilig Grafkerk is voor mij een goed voorbeeld hoe het ook kan!’ Zo hadden we het nog niet bekeken!

 

De levende Kerk (1)

Met veel moeite hesen we ons vorige week zondag naar de kerk. De wind was guur en het plensde van de regen – dan weet je dat je door de hellende straten moet glibberen en her en der door bergbeekjes heenwaden. Met kletsnatte voeten zaten we in een klamme Redeemer Church. De preek ging heel toepasselijk over het lichaam van Christus met al z’n ledematen en andere onderdelen. De dominee merkte snedig op dat in kerkenland met name iedereen de mond is: met de juiste theologie, de mooiste liederen en de progressiefste/bijbelgetrouwste denkbeelden. Wat ze desondanks zo mooi vindt, is de diversiteit binnen de Kerk. Die is, hoewel voortkomend uit menselijk tekortschieten en onvoldoende op God gericht zijn, door Hem omgebogen tot de sterke punten van de verschillende kerken. De een is goed in het wetenschappelijk bestuderen van de Bijbel, de ander in lofprijzing, de derde in het doen van de werken der barmhartigheid, de vierde in diepgaande spiritualiteit. Hieraan zie je volgens haar dat al die kerken verschillende ledematen zijn van het lichaam van Christus. Zo hadden we het – alweer – nog niet bekeken.

 

De levende Kerk (2)

Ondanks deze bemoedigende woorden smeerden we ‘m na de dienst meteen, dus zonder ons bij de thee te verbroederen met andere kerkgangers. Rillend sopten we terug naar de auto: gauw naar huis. In de parkeergarage onder onze flat hadden drie voor ons onbekende buren onenigheid over een deuk in een auto. Wij zaten in gedachten al aan gloeiendhete koffie met zelfgebakken appeltaart en probeerden onzichtbaar naar de lift te sneaken. Balen – daar kwam buurvrouw op ons af: of we konden helpen met vertalen. Zij sprak Hebreeuws en de man die de deuk had veroorzaakt alleen maar Engels. Nu is ons Hebreeuws verre van vloeiend, maar gelukkig hoorden we een Russisch accent en konden zo toch bemiddelen. Taalkundig dan, want buurman was niet van plan te betalen en vertrok na tien minuten hakketakken behoorlijk aangebrand.

De buurvrouw en haar man bleken uit Centraal-Azië te komen en vertelden dat ze hier al meer dan twintig jaar woonden. Toen ze hoorden dat wij in Kazachstan hadden gewerkt als Bijbelvertalers, begon de vrouw midden in de ijskoude parkeergarage te stralen en vertelde hoe Jezus haar leven had veranderd. Ze hadden het als Joden in de Sovjet-Unie heel moeilijk gehad en waren dolblij dat ze naar Israël konden emigreren. Toen ze hier nog maar net waren, had een kennis haar over Jezus verteld, maar daar wilde ze niets van weten. De Russen hadden hen immers in de naam van Jezus vervolgd. Later vroeg diezelfde kennis of ze samen konden bidden. Toen ze dat deden, moest ze vreselijk huilen: God liet haar al het verkeerde in haar leven zien en bood haar een nieuwe start met Hem aan omwille van wat Jezus aan het kruis had gedaan. Daarna voelde ze Zijn liefde diep in haar hart. Haar man zag Jezus in een droom en kwam zo tot geloof. Ze waren ontzettend dankbaar dat ze er met Hem een complete familie bij hadden gekregen, die je op de meest merkwaardige momenten leert kennen. Daarop omhelsden ze ons en vroegen of we snel een keer kwamen eten. Kun je je voorstellen hoe vol we waren van de onverwachte ontmoeting met deze broeder en zuster? Wie wil er dan nog appeltaart…

 

Werk aan de Kerk!

Wat we daarom pijnlijk misten tijdens de gebedsweek, was oecumene met de 15.000 Messiasbelijdende Joden in Israël. We weten dat het vanuit de Palestijnse kerken niet vanzelfsprekend is contact met deze groep medegelovigen te zoeken, en dat geldt omgekeerd evenzeer. Men beoordeelt elkaar vooral op etnische gronden en de huidige situatie in het Heilige Land maakt het bijna onmogelijk heen te stappen over de vijandsbeelden die over en weer leven. Westerse christenen doen ook een duit in het zakje. Bijvoorbeeld door gefocust te zijn op de broze relatie met het jodendom, waarbij Joden die in Jezus geloven een probleem vormen, omdat zij in eigen kring op z’n best als outsiders worden gezien. Of door zich zo te richten op de Palestijnse zaak, dat het steunen van Joodse (en zelfs Palestijnse) broeders en zusters in het geloof een punt is dat men laat liggen.

Hoog tijd dus voor alle betrokkenen om aan de slag te gaan met het tweede deel van Benedictus’ leefregel ‘bid en werk’! In dit geval onmogelijk? Niet voor God, maar ‘the heart of the problem is the problem of the heart’ voor ons stervelingen, zei eerdergenoemde baptistendominee laatst nuchter. Hopelijk heeft die gebedsweek een beetje geholpen. En anders deze passage (2:14-18) uit Paulus’ brief aan de inwoners van Efeze:

Onze vrede is Jezus, die beide werelden (de Joodse en niet-Joodse) één heeft gemaakt en de scheidingsmuur ertussen heeft weggehaald. Hij heeft dat gedaan door met Zijn eigen lichaam een einde te maken aan de vijandschap, de wet van de geboden in de vorm van strikte regels, met de bedoeling om de twee (Jood en niet-Jood) tot één nieuwe mens te maken in Hem, aldus vrede stichtend. En om ze in één lichaam allebei te verzoenen met God door middel van het kruis waaraan Hij de vijandschap heeft gedood. Bij Zijn komst heeft Hij vrede verkondigd aan jullie, zowel degenen ver weg als dichtbij. Door Hem hebben we namelijk in één geest allebei toegang tot de Vader.

 

Werk in de Kerk

Als je ons live wilt meemaken tijdens onze paastournee, check dan hieronder het definitieve presentatieschema. Omdat we ook nog afspraken met kerkelijke organisaties en commissies hebben, kunnen we zeggen dat onze verlofagenda goed vol zit!

Je bent van harte welkom in:

  • Renkum, na de dienst op zondagochtend 20 maart in de Hervormde Kerk, Kerkstraat 7, 6871BG Renkum. De kerkdienst begint om 10.00u., onze presentatie om ongeveer 11.15u.

  • Amersfoort, bij de gemeenteavond op maandagavond 21 maart om 20.15u. in De Hoeksteen, Klaartje Donzepad 59, 3813PZ Amersfoort. Van 19.30-20.00u. is er een stille viering, waarna inloop voor onze presentatie. 

  • Schagen, bij de gemeenteavond op woensdagavond 23 maart om 19.30u. in de Grote Kerk, Markt 23A, 1741BR Schagen. Voorafgaand aan onze presentatie is er in de zijzaal van de kerk (zelfde ingang) een Joodse Sedermaaltijd waarvoor je je kunt opgeven op dinsdag 22 maart vanaf 16.00u. bij mw. Folkertsma, tel. 0224-298403.

  • Harkema (bij Drachten), in de dienst op maandagochtend 28 maart (Tweede Paasdag) om 9.30u. in het kerkgebouw van de vGKN, Warmoltsstrjitte 61, 9281PL Harkema. Onze presentatie is tijdens de dienst, waarna er onder het koffiedrinken gelegenheid is om vragen te stellen.

Dzjazad il-Masihh / Goef HaMashieach [Het Lichaam van Christus] in beeld

scroll of swipe door foto's en videomateriaal

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.