Time flies when youíre having fun!

Blog

zaterdag 13 mei 2017Gastblog door JoŽlle van Zessen - Dat klinkt clichť, maar het is zeker waar. De afgelopen drie maanden had ik het voorrecht om in Jeruzalem te zijn, en die tijd is voorbijgevlogen! In juni 2016 stuitte ik op de site van de GZB op de advertentie van Ilja en Marleen voor een stagiair in de Redeemer Church in Jeruzalem. Op dat moment was ik bezig met het afronden van mijn studie en het idee om na Denemarken en de VS nog een keer langer naar het buitenland te gaan, spookte al een tijdje door mijn hoofd.

De titel van de vacature ĎIn de voetsporen van Jezusí sprak me direct aan; wat mooi om Jezus te volgen in de stad waar Hij ook daadwerkelijk Zijn voetstappen heeft staan! In augustus maakte ik voor het eerst kennis met Ilja en Marleen, en na twee uur praten was hun conclusie dat we nog wel drie maanden nodig zouden hebben om uitgepraat te raken, namelijk de lengte van mijn tijd in het Heilige LandÖ

Ontmoetingen

Eind januari stapte ik op het vliegtuig naar Tel Aviv. Weer terug in Nederland kijk ik terug op een ontzettend leerzame tijd. Tijdens mijn verblijf in Jeruzalem ontdekte ik dat in de voetsporen van Jezus gaan niet in de eerste plaats afhangt van een bepaalde locatie. Het mooiste wat ik mee mocht nemen naar huis zijn de herinneringen aan de ontmoetingen met mensen. Bijvoorbeeld het meemaken van de Sedermaaltijd bij Engelstalige joden of de ontmoeting met Clemence, een 75-jarige Palestijnse christin uit Bethlehem. Zij vertelde over haar leven en de dagelijkse moeilijkheden waar ze tegenaan loopt. Maar ze was ook heel hoopvol, omdat, zo zei ze, het niet gaat om het verzamelen van schatten op aarde maar in de hemel, waar we bij Jezus mogen zijn. Hoe Clemence getuigde, met een grote lach en stralende ogen, dat we in Christus ťťn mogen zijn, zal ik nooit vergeten.

Pasen

Tijdens mijn laatste dagen in Jeruzalem, medio april, was ik niet meer de enige die op het idee gekomen was om in de voetsporen van Jezus te gaan. Duizenden pelgrims liepen over de Via Dolorosa en probeerde zo dicht mogelijk bij de Heilige Grafkerk te komen, de plaats waar volgens de overlevering Golgotha en het graf van Jezus zich bevinden. Eens in de vier jaar lopen alle religieuze kalenders gelijk, dan vallen Pasen en Pesach in hetzelfde weekend. Zo ook dit jaar. Jeruzalem werd in de aanloop naar deze hoogtijdagen dan ook overspoeld met joden en christenen. Het toppunt was op Stille Zaterdag, althans zo heet deze dag in het Nederlands. De internationale term is Holy Saturday, Heilige Zaterdag. Misschien wel iets passender aangezien het allesbehalve stil was die dagÖ Tijdens mijn drie maanden meelopen met Ilja en Marleen verbleef ik voornamelijk in een kamer in de Redeemer Church, midden in de Oude Stad. Heel gaaf om op deze plek te mogen wonen, en hier ontging me juist met Pasen niet dat Jeruzalem het religieuze hart van de wereld is. In Nederland kun je de klok erop gelijk zetten hoe laat een kerkklok luidt, in Jeruzalem leken de klokken nu meer wťl dan niet te gaan, soms wel een half uur lang elke minuut. Op een bepaald moment word je daar knap getikt van Ė vooral midden in de nacht!

Heilig Vuur

Rond Pasen was er van alles te doen in de stad: verschillende processies en tientallen kerkdiensten van ís ochtends vroeg tot ís avonds laat. Op Stille Zaterdag was de hele Oude Stad afgesloten in verband met het Heilige Vuur. Dit fenomeen komt jaarlijks terug en speelt zich vooral in de Heilig Grafkerk af. De Griekse patriarch gaat hier namelijk, na drie keer om de graftombe van Jezus gelopen te hebben, de tombe in zonder lucifers of aanstekers en komt naar buiten met vuur dat volgens de traditie aangestoken is door God Zelf. Dit vuur wordt door middel van kaarsjes doorgegeven en gaat dan letterlijk als een lopend vuurtje de stad door. Duizenden mensen willen hier graag bij zijn en proberen met kaarsjes en al zo dicht mogelijk in de buurt van de kerk te komen. De Redeemer Church staat slechts 50 meter bij de Heilige Grafkerk vandaan en om veiligheidsredenen mochten de Duitse vrijwilligers en ik deze dag niet naar buiten. Boven vanuit een raam hebben we het spektakel gevolgd en na lang wachten zagen we inderdaad ineens een vlammetje de hoek om komen. Orthodoxe christenen huilden van blijdschap en vielen elkaar om de hals, zo blij waren ze met Gods vuur. Zij zijn in hun hele manier van geloven gericht op de nabijheid van Christus. Hoe dichter bij een heilige plaats of een heilig vuur, hoe beter. Bijzonder om van dichtbij te kunnen meemaken hoe deze broeders en zusters hun geloof leven.

Luisteren

Dit laatste is het voornaamste wat ik geleerd heb, namelijk hoe andere christenen hun geloof leven, ook als de omstandigheden niet makkelijk zijn. Ilja en Marleen zijn in hun werk en leven gericht op het luisteren naar mensen. Dit raakte mij enorm, dat het stellen van de juiste vragen en de ander aan het woord laten, kan leiden tot bijzondere en verdiepende gesprekken. Dat is echter een intensieve opgave als je in een land woont met veel verschillende culturen, en waar ik dan ook veel bewondering voor heb gekregen. Het is, realiseerde ik me, trouwens iets waar je niet per se voor uitgezonden hoeft te zijn; goede vragen stellen kan ook aan je collega of buurvrouw in Nederland. Zolang we maar in de voetsporen van Jezus gaan, zijn we in ieder geval op de goede weg!

Lieve Ilja, Marleen, Marieke en Niels, vanuit het diepst van mijn hart: dank jullie wel voor de onvergetelijke tijd! God waakt over jullie en wijst de weg die jullie moeten gaan, elke keer weer!

Van 23 januari t/m 19 april jl. was JoŽlle uit de Hervormde Gemeente Bleskensgraaf te gast bij onze lokale werkgever, Evangelisch in Jerusalem, met Duitstalige kerken in de Oude Stad en op de Olijfberg, een eigen archeologisch instituut en een studieprogramma judaÔsme in samenwerking met de Hebreeuwse Universiteit. In die drie maanden heeft JoŽlle kennis gemaakt met het veelzijdige werk van de Duitse Kerk en veel met ons meegelopen. Zo was ze betrokken bij de weekopeningen en stafvergaderingen in de Redeemer Church, het pastorale (ge)bakkie & beppie-werk met Nederlanders in beide kerkcafťs, de hand- en spandiensten voor het Bible College en de contacten met lokale gelovigen in Jasoea/Yeshua.

JoŽlle maakte overal indruk met haar nuchtere instelling, bereidheid om de handen uit de mouwen te steken en belangstellende houding naar al die mensen die ze ontmoette. En ook wij vonden het een onvergetelijke tijd, waarin we heel veel informatie over de complexe situatie in het Heilige Land aan haar kwijt konden, door haar vragen met verse ogen naar ons leven in Jeruzalem keken, samen genoten van de mooie dingen die er gebeurden en huilden om de nare. En voor Niels en Marieke was ze†een grote zus, tegen wie ze opkeken en op wie ze dol waren.

Time flies when youíre having fun! in beeld

scroll of swipe door foto's en videomateriaal