Jezus gaat naar een bruiloft

Blog

vrijdag 7 juli 2017Jezus gaat naar een bruiloft, en de wijn raakt op. Op aandringen van zijn moeder verandert hij water in wijn; wijn die ook nog eens beter is dan de wijn die oorspronkelijk geserveerd werd. Dit is het welbekende verhaal van de bruiloft in Kana. In het evangelie naar Johannes is het Jezus’ eerste wonderdaad. We lazen het met onze studenten en vroegen wat hen raakte in dit verhaal.

Er gebeuren nogal wat opvallende dingen in het verhaal van de bruiloft te Kana. We weten niet waarom Jezus en zijn leerlingen uitgenodigd waren voor deze trouwerij. Was het bruidspaar familie? Vrienden? Phillimon, één van onze studenten, zegt: “Als Jezus uitgenodigd was, dan was hij waarschijnlijk een familielid, of een vriend, of een lid van dezelfde kerk, of iemand van wie verwacht werd dat hij een [financiële] bijdrage zou geven. Hij was in ieder geval geen onbekende. Zo gaat het hier ook bij bruiloften. Wie op een bruiloft is, heeft daar ook iets te zoeken. We doen er alles aan om gate-crashers buiten de deur te houden.”

Jezus’ moeder is er in ieder geval ook. Maria is bezorgd: “Ze hebben geen wijn meer,” zegt ze tegen Jezus. Het is een situatie die onze studenten herkennen. Tijdens bruiloften is het heel belangrijk om de gasten goed te verzorgen. “Als je iets organiseert moet je er voor zorgen dat er genoeg te drinken is,” zegt Buso, een student uit Zuid-Afrika. “Het eten kan opraken, maar niet de alcohol. Zonder wijn geen feest.” De Zambiaanse studenten zijn het daar niet mee eens. In Zambia hoor je als Christen geen alcohol te drinken. Ook vinden ze het eten op een bruiloft belangrijker dan het drinken: “Tijdens een bruiloft gaat het om het eten. Zodat de gasten na afloop kunnen zeggen, ‘Tjonge, wat hebben we daar gegeten!’ Drinken, dat kan wel eens opraken. Dan lopen de gasten wel even naar een winkeltje en kopen wat. Drinken, dat kun je elke dag. Maar het eten op een bruiloft, dat is echt bijzonder. Als je niet op tijd eten serveert beginnen de gasten te morren en roepen ze, ‘We hebben honger!’”

Als het eten of drinken opraakt terwijl het bruiloftsfeest nog in volle gang is, dan is dat dus echt een probleem. Maar waarom deelt Maria haar zorgen met Jezus? “Eigenlijk is dat een overtreding van het protocol,” zegt Dexter. “Als zich er een probleem voordoet tijdens de bruiloft, dan is het de taak van de familie om het op te lossen.” Waar bemoeit Maria zich eigenlijk mee? Jezus lijkt zich dat ook af te vragen. “Wat wilt u van me?” zegt hij tegen zijn moeder, “Mijn tijd is nog niet gekomen.” Maar Maria heeft er vertrouwen in dat Jezus het probleem zal oplossen, en ze krijgt gelijk. De studenten vinden het mooi dat Jezus zijn moeder met respect behandelt – in de Engelse vertaling spreekt hij zijn moeder aan als ‘dear woman’. Jezus houdt van zijn moeder, en hij gehoorzaamt haar – daar kunnen mensen in deze tijd nog wat van leren. “Er is een spreekwoord dat hier goed bij past,” zegt Chimba, “vertaald is het zoiets als ‘de oude zal aan de borst van de jonge liggen,’ en het betekent dat als we oud worden we hulp van de volgende generatie nodig hebben. In onze cultuur is het zo dat moeders hun oudste zoon om hulp vragen als er problemen zijn. Ze vragen niet hun echtgenoot, en ook niet een dochter – zelfs al zijn de dochters veel ouder en wijzer dan de zoon. Maria doet hier hetzelfde: nu er een probleem is, vraagt ze haar zoon om te helpen.”

Maria zegt tegen de bedienden: “Doe maar wat hij jullie zegt, wat het ook is.” Jezus geeft de bedienden opdracht om vaten met water te vullen. Weer vragen de studenten zich af of het wel hoort, een bruiloftsgast die zomaar de bedienden orders gaat geven. “Bedienden horen alleen hun meester te gehoorzamen. Als er iemand bij mij op bezoek is, dan verwacht ik ook niet dan diegene instructies geeft aan mijn dienstmeisje. Hoe konden Jezus en zijn moeder dit doen? En de bedienden gehoorzamen nog ook!”

De bedienden brengen het water uit de vaten naar de ceremoniemeester – de master of the wedding staat er in de Engelse vertaling. Hij proeft het, en het is wijn. Voor onze studenten is het duidelijk dat deze master of the wedding de eregast is. Als je eten of drinken laat proeven, dan kies je de belangrijkste gast uit om dat te doen. En het is in zuidelijk Afrika gebruikelijk dat een bruiloft een speciale eregast heeft, die naast het bruidspaar zit, een toespraak houdt, en hopelijk een mooi cadeau geeft. Elke bruiloft heeft ook wel een master of ceremonies, maar die is er eigenlijk alleen maar om de verschillende onderdelen van de bruiloft aan elkaar te praten. Hij is niet belangrijk genoeg om de wijn te proeven.

In de context van onze studenten roept de tekst dus allerlei vragen op. Maar juist die vragen geven ook inzicht in de betekenis van de tekst. “Het is zo’n bijzondere, intrigerende tekst,” zegt Dexter. “Waarom doet Maria wat ze doet? Waarom luisteren de bedienden naar Jezus? Ik denk dat Maria haar zoon beter kende dan wie dan ook. Zij wist al hoe bijzonder hij is. Zelfs al zegt Jezus dat zijn tijd nog niet is gekomen, Maria gelooft toch.” Cornelius vult aan: “Dit is het begin van Jezus’ openbare optreden. Mensen kenden hem nog niet. Maria wordt hier geroepen om zijn eerste wonder te initiëren. Zo is het ook voor ons. We hebben iemand nodig die ons roept, die ons instructies geeft.” Chimba reageert: “En de bedienden die zijn instructies opvolgen. Betekent het dat zij Jezus ook al kenden? Ze volgen zonder vragen – het is heel bijzonder dat ze zo gehoorzaam zijn. Daar moeten wij een voorbeeld aan nemen, en ons vertrouwen stellen op Christus. We moeten niet vragen om wonderen, maar gewoon volgen en gehoorzamen.” Daniël concludeert: “En als we Jezus dan volgen, dan is het resultaat de beste wijn. Niet zomaar iets wat je ook wel ergens anders kunt krijgen, maar het beste.”

De schriftlezing eindigt zo: “Dit heeft Jezus in Kana, in Galilea, gedaan als eerste wonderteken; hij toonde zo zijn grootheid en zijn leerlingen geloofden in hem.” Voor onze studenten zijn niet de leerlingen, maar de bedienden en Maria het grote voorbeeld. Het verhaal inspireert onze studenten om te geloven, zelfs al is dat soms moeilijk, en zelfs al kun je niet bewijzen dat je het goede doet. Geloven zonder dat er wondertekenen nodig zijn - zoals de bedienden die gehoorzaamden zonder vragen te stellen; zoals Maria die er gewoon op vertrouwde dat Jezus het wel goed zou maken.

Als we dan geloven, dan wordt ons leven zoals de bruiloft in Kana. We nodigen Jezus uit in ons leven, en hij zorgt voor ons. Phillimon zegt: “De gast wordt kostwinner. Als we Jezus in ons leven laten, blijft hij geen gast maar zal hij ons onderhouden.” Wat zo vreemd was in het verhaal – dat Jezus als gast de problemen van de bruiloft oplost – blijkt precies te zijn wat Jezus in ons leven doet. Regina ziet nog een overeenkomst: “De bedienden moesten de lege vaten vullen. Zo kan Jezus ook ons lege hart vullen, als we niet meer weten waar we heen moeten. Het water in de vaten is levend water. Als wij Jezus binnen laten in ons leven zal hij ons hart vullen met levend water.” Buso vult aan: “Als Jezus in ons hart leeft, en we ervaren moeilijkheden, dan kunnen we bij hem terecht, en hij zal ons helpen.”

Jezus gaat naar een bruiloft, en wij gaan - waar we ook zijn op de wereld - met hem mee!

Jezus gaat naar een bruiloft in beeld

scroll of swipe door foto's en videomateriaal

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.