Net 'n lewe

Blog

woensdag 30 augustus 2017Afgelopen zondag leidde ik samen met een bevriende predikant een kerkdienst in zijn gemeente – de Uniting Reformed Church (URC) in Goodwood, Elsies Rivier. Deze dag zat – voor mij – vol met ‘heilige momenten’. Hierbij een poging een paar van die momenten te beschrijven.

Elsies Rivier is een suburb van Kaapstad. Allerlei vormen van geweld en misbruik zijn hier aan de orde van de dag – gangsterism, schietpartijen, drank- en drugsmisbruik, enzovoort. De invloed hiervan op de jeugd van Elsies Rivier is groot. Des te groter is het feest wanneer er jongeren zijn die een andere weg kiezen.

Belijdenis

De dienst deze zondag is een belijdenisdienst, waarin zes jonge mensen uitspreken te willen leven met geloof en kerk. Het is een feest zoals ik dat nog niet eerder heb meegemaakt rondom het doen van belijdenis. De vier meiden en twee jongens hebben zich op hun best gekleed. Mooie witte jurken en hoeden bij de dames. Blauwe pakken bij de heren, compleet met roze overhemd en bijpassende das. De dienst duurt lang, maar is zo feestelijk en vrolijk dat de tijd gevoelsmatig snel gaat (Patrick is het met dit laatste waarschijnlijk niet eens, haha).

Na de dienst wordt er groots uitgepakt bij elk van de jonge mensen thuis. Familie en vrienden zijn erbij, en de dominee en gemeenteleden gaan langs bij de huizen van de nieuwe belijdende leden. Er hangen slingers, er worden speeches gehouden. En dan het eten! Tafels vol met het lekkerste (en vooral het meeste) eten dat je je kunt voorstellen. De jongeren zelf staan in het centrum van de belangstelling. Ze gaan met iedereen afzonderlijk op de foto. De familie is duidelijk apetrots.

De predikant legt ons uit dat belijdenis doen niet voor niets een belangrijke gebeurtenis is. Zeker in deze context van geweld en gangsterism. Het is een mijlpaal. Het maakt duidelijk dat jongeren ook een andere weg kunnen kiezen dan de weg van gangs. Het maakt ze tegelijk een voorbeeld voor anderen in hun omgeving. Het leven is niet makkelijk in deze context, maar uit alles in deze manier van vieren spreekt geloof in het leven, en vertrouwen op God. “Dag na dag dra Hy ons”.

Liturgie bij het leven

‘s Middags rijden we samen met de predikant rond door Elsies Rivier. We stoppen bij de plek waar het lichaam van de 3-jarige Courtney Pieters op 13 mei 2017 werd gevonden. Ze werd begin mei als vermist opgegeven. Ze bleek verkracht, vermoord, en op deze afgelegen plek gedumpt. We stonden (letterlijk) stil bij het geweld dat dit kind is aangedaan.

Op deze plek is de verbijstering over dit geweld voelbaar. Ook al zijn de mensen hier wel wat gewend – het is alsof in de dood van dit meisje alle weerstand tegen die vele vormen van geweld samenkomt. Niet alleen het geweld dat plaatsvindt in deze wijk, maar in heel Zuid Afrika, vooral ook tegen vrouwen en kinderen.

Deze plek wordt, terwijl we er staan, een plek waar vragen, verbijstering en stilte een liturgie vormen. Er is een meisje uit de gemeenschap bij, ze is een jaar of zeven. Ze ziet dat de dominee bloemen heeft meegenomen in zijn auto en roept enthousiast ‘hé, bloemen!’. Ze weet wat hier is gebeurt. Ze groeit op in deze wijk. In haar is tegelijk de hoop zichtbaar op een ‘normaal’ leven. Een leven waarin kinderen blij kunnen worden van bloemen.

We leggen de bloemen bij het hek. We zijn stil. Dan begint de predikant te bidden. Hij geeft ruimte aan dat waar geen woorden voor zijn. Het is een gebed vol vragen. Want hoe kan het in Godsnaam bestaan dat een kind van drie wordt verkracht en vermoord? Het is ook een gebed vol geloof. Geloof dat het niet zo bedoeld is. Geloof dat het beter wordt. Dat het wel beter móet worden.  

Tuin

Een tijdje later rijden we weer verder. Onderweg hangt de dominee uit het raam van de auto en groet allerlei mensen. Af en toe stoppen we bij een huis en maken een praatje. Op een gegeven moment stappen we uit in een vervallen buurt. Mannen en vrouwen hangen over het balkon van onverzorgde flats, jonge jongens slenteren beneden niets doend rond.

Tegenover deze flats is er één opvallende strook grond te zien: schoon, goed verzorgd. Midden in de rotzooi heeft een van de flatbewoners een tuin weten te creëren. Een rustpunt in de chaos, een teken van hoop.

Leren geloven

Ik ben blij dat een dag als deze deel is van mijn werk en leven hier. Deze dag was voor mij vol met van die momenten die voor je gevoel alles raken waar het in het leven om gaat, ook al zijn er eigenlijk geen woorden voor.

Hier in Elsies Rivier – waar de spanning van het leven voelbaar is – leer ik wat geloven is. Hier leer ik van mijn collega-predikant wat het betekent om er voor de gemeenschap te zijn. In alle ellende, maar ook in alle hoop. Mensen te ontmoeten, deel van hun leven uit te maken. En vooral: dan zelf te leren wat leven en wat geloven is.

 

P.S.: “Net ’n lewe” kun je van het Afrikaans in het Nederlands vertalen met ‘slechts een leven’, of ‘just a life’ in het Engels. Het heeft allebei niet helemaal de gevoelswaarde die de Afrikaanse woorden hebben, daarom het ik besloten de titel maar Afrikaans te laten.

Net 'n lewe in beeld

scroll of swipe door foto's en videomateriaal

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.