Zuster Sarah, luisterend oor voor vluchtelingkinderen

Persoonlijk verhaal

donderdag 3 augustus 2017Zuster Sarah (37) is directrice van de St. George school in de Libanese stad Zahle, dicht bij de grens met SyriŽ. Zestig Syrische vluchtelingenkinderen krijgen hier onderdak en onderwijs samen met 130 Libanese kinderen (christelijk en moslim).

School van Syrisch-Orthodoxe Kerk

De St. George school is opgezet door de Syrisch-Orthodoxe Kerk. Vanwege de kwaliteit van het onderwijs sturen ook moslims hun kinderen graag naar deze school. Zuster Sarah is hier de energieke en gedisciplineerd directrice. De kinderen zijn gek op zuster Sarah. In de pauze willen ze allemaal even een verhaal of een grapje aan haar kwijt. Er wordt opvallend veel gelachen. Zuster Sarah vertelt: “Ik kom uit Damascus, dus ik weet zelf wat oorlog is. De meeste Syrische kinderen hebben een vreselijke tijd achter de rug als ze bij ons op school komen. En nog: er is veel stress en spanning in de gezinnen. Allemaal brengen ze hun eigen verhaal mee.”

Kinderen met oorlogstrauma's

Ze vertelt het verhaal van de 16-jarige Mirna. “Mirna heeft twee weken in een schuilkelder onder de grond doorgebracht, samen met haar broers. Op het moment dat de gevechten uitbraken in haar woonplaats, was haar moeder op reis. Mirna krijste, gilde en bad. Het waren de slechtste twee weken van haar leven. Toen ze uiteindelijk werd bevrijd uit de schuilkelder, zag ze voor haar ogen hoe haar neef werd doodgeschoten door gewapende mannen.” Hierna vluchtte Mirna met haar familie naar Libanon. Ze kwam bij zuster Sarah op school terecht. “Toen ik haar voor het eerst ontmoette, was ze depressief, bang en boos. Ze vertelde dat ze niet meer wilde leven om de beelden van de oorlog voorgoed kwijt te raken. Ik zat regelmatig lange middagen naar haar te luisteren. Ik vroeg haar om alles te vertellen wat ze had gezien en meegemaakt. Dan luisterde ik alleen maar. Na afloop bad ik voor haar.”

Kinderen moeten hun verhaal kwijt kunnen

Sarah is ervan overtuigd dat het belangrijk is dat deze kinderen hun verhaal kwijt kunnen. “Mirna vertelde dat ik de eerste was die expliciet had gevraagd naar haar oorlogservaringen en zo lang had geluisterd.” Mirna gaat langzaam vooruit en raakt haar boosheid kwijt. Ze voelt zich beter omdat er iemand is, die interesse in haar toont en wil luisteren naar haar verhaal. Sarah: “ Ik zie Mirna opbloeien. Ik zie hoe zij nu andere kinderen in de klas helpt. Daardoor weet ik diep van binnen dat God, ondanks de vreselijke oorlog, toch voor ons zorgt. Hij weet wat wij nodig hebben.” De kinderen krijgen via een gespecialiseerde psychologe professionele hulp en begeleiding. Op school doen ze veel aan toneel en drama. Sarah schrijft theaterstukken voor de kinderen, die ze opvoeren in de kloostertuin. Ze wil een groot kamp voor minstens 170 vluchtelingenkinderen organiseren en is al bezig met de voorbereiding van creatieve workshops met sport en spel.

Zuster Sarahs bekering

Zuster Sarah spreekt met passie over haar leerlingen en haar geloof. Toch was het christelijk geloof niet altijd belangrijk in haar leven. Eigenlijk is ze arts van beroep. “Tijdens mijn studie geneeskunde in Damascus, raakte ik geïntrigeerd door het communisme, omdat men daar een samenleving nastreeft gebaseerd op gelijkheid en rechtvaardigheid. Ik dacht dat er geen God was. Mijn vader was in shock toen ik hem vertelde dat ik atheïst was geworden, maar hij liet me in mijn waarde en respecteerde mij.” Toen Sarah eenmaal als arts in het ziekenhuis werkte, maakte ze verschillende wonderlijke genezingen mee. Via een bevriende priester ging ze opnieuw nadenken over het christelijk geloof. Ze kwam tot de conclusie dat God moet bestaan. Toen ze in 2005 zelf op een bijzondere manier genas van een tumor in haar hoofd, besloot ze om haar leven radicaal te wijden aan God en intrede te doen in een klooster.

Liefde voor kinderen

“Sommige mensen denken dat je non wordt, omdat je geen kinderen kunt krijgen of omdat er niemand is die je een huwelijksaanzoek doet. Dat is bij mij niet het geval hoor!” Ze lacht er ondeugend bij. “Ik hou juist enorm van kinderen, daarom werk ik hier op deze school!” Niet zonder trots vertelt ze dat de zestig Syrische vluchtelingenkinderen die ze geïntegreerd heeft in haar schoolsysteem, inmiddels zo’n goed niveau hebben dat ze qua leerprestaties geduchte concurrenten zijn geworden van de Libanese leerlingen in hun klas. “Daar ben ik extra trots op, omdat veel van deze Syrische kinderen hier binnen gekomen zijn met grote oorlogstrauma’s.”

Bedankt voor uw steun zodat mensen als zuster Sarah en de Syrisch Orthodoxe Kerk hulp kunnen bieden aan Syrische vluchtelingen in Libanon. Kijk voor meer informatie op www.kerkinactie.nl/syrie.

Interview en foto: Marjon van Daalen.

www.kerkinactie.nl maakt gebruik van cookies.
De website van Kerk in Actie gebruikt cookies van Google Analytics om de eigen kwaliteit te verbeteren. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube of Twitter; deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen. Lees meer over ons cookiebeleid.